เงาแค้น พันธการรัก

อยู่ พาขวัญกำลังจดจ่ออยู่กับการสรุปรายงานโปรเจกต์ใหม่จนลืมดูเวลา มือเรียวหยิบ

ิกงานหรือยัง? พี่ร

รับสายพี

ับร่างสูงสง่าของเศรษฐวัฒน์ที่ก้าวออกมา เขาถอดสูทตัวนอกออก เหลือเพียงเชิ้ตสีขา

รับ วันแรกผมยังไม่ให้โอ

ษค่ะ พอดีกำลังเพลินไปหน่อย”

ำลังจะกล

เขาขยับเข้ามาใกล้จนเ

ินคาด ผมว่าจะชวนไปทานข้าวฉลองเริ่มงานสักหน่อย ถือ

เอ่อ... คือ พี่ชายขวัญรออย

น้ำเสียงของเขานุ่มนวลแ

พี่ชายคุณเคร่งครัดเรื่องเวลามากข

่ชายที่คอยบงการชีวิตเมื่อคืนลอยกลับเข้ามา เ

วัญไม่ได้เคร่งขนาดนั้น

ะธานให้เกียรติชว

ธาน ไม่มีผู้ช่วยแล้วครับ มี

างบอกไม่ถูก สรรพนามที่เปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อยกลับทลายกำแพงระหว่างเจ้านายและลูกน้อง

ียงที่เบาราวกับกระซิบ แก้มใสขึ้นสีระเรื่อจนต้อง

ย็นชาเพียงเสี้ยววินาทีเมื่อเขานึกถึงใบหน้าของภารันต์... ‘ ดูเอาไว้ใ

รถจอดรออยู่

ี่เดินเคียงคู่กัน พาขวัญรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยอยู่ในความฝัน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจากตัวเ

ไปเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้เธอด้วยตัวเอง พนักงานรักษาความปลอดภัยและพนักงานคนอื่นๆ ที่ยังเหลื

้องขวัญ” เขาผ

นแทบไม่กล้าขยับตัว เศรษฐวัฒน์สังเกตเห็นท่าทีนั้น เขาจึงเปิดเพลงแจ๊สเบาๆ เพื

ด...

นใคร แต่ในวินาทีที่กำลังซึมซับบรรยากาศหรูหราและความใจดีของพี่ธัน

พี่ไม่ถือ” เขาเปรยขึ้นอย่างใจกว้าง ขณะท

ถามเรื่องทั่วไป” พาขวัญโกหกคำโต ก่อนจะตัดส

วัญมากเลยนะครับ” เขาแสร้งทำเ

าได้เติบโต คุณเป็นเด็กเก่งนะขวัญ คุณมีศักยภาพที่จะไปได้ไกลกว่าการนั่งอยู่ใน

ัญแค่อยากพิสูจน์ให้พี่ชาย

ื่นมือหนามาแตะที่หลังมือเธอเบาๆ เป็นการให้กำลังใจ สัมผัสที่เย็นเยียบแต่แฝงไปด้วยคว

บนยอดตึกที่มองเห็นวิวกรุงเทพฯ ยามราตรีแบบ 360

ี่นี่” เขาตักอาหารให้หญิงสาวอย่างใส่ใจ แ

บนี้กับพนักงานท

พิเศษจนเธอต้องหลบตา “พี่เห็นความตั้งใจในแววตาขว

ระยิบระยับของกรุงเทพฯ ราวกับกำลังจมดิ่งอยู่ในความหลังที่แสนเจ็บปวด ท่าทางที่ดูเข้มแข็งแต่แฝงด้วยความอ่อนแอ

นคนที่โชคดีมากเลยนะคะ

คยมีให้คนอื่น” เขาหันกลับมาสบตาเธออีกครั้ง คราวนี้แ

ึกเหมือนความเงียบเหงาในใจม

อกอก เธอไม่เคยคิดเลยว่าชายหนุ่มระดับมหาเศรษฐีอย่

ห้คำมั่นสัญญาด้วยความบริสุทธิ์ใจ ดวงตากลมโต

ึ้นมาวูบหนึ่ง มันไม่ใช่แววตาของคนรัก... แต่เป็นแววตาของคนที่กำลังเห็นแผนการบางอย่างที่วางไว้เริ่มผลิบานอย่างสวยงาม เขาย