ขังหนูน้อยไว้ข้างกาย

งเดินสวนกับฟู่หวา

ียบเฉย แล้วก้าวเดินเลี่ยงอ

ว น้ำเสียงฟังดูเคร่งเครียด “แกก็ระวังตัวหน่อย ตระกูลเย่ไม่ใช่คนท

อย่างเย็นชา “พ่อค

ย่างเจอไต้ซานที่ลาน

ก็พุ่งเข้ามาหาทั

่เฉิงโจวมันยังไงกันแน่？ ทำไมจ

ู่จัดงานเลี้ยงรับรองว่าที่ลูกสะใ

ีอะไร

ิ แล้วถือกระเป๋าเด

งานที่สำนักประธานกรรมการ เธ

ยัดเธอเข้ามาในสำนักปร

่ำแย่ลงทันใด เธอบ่

น เขาก็ไม่ยอมย้ายเธอ แต่ตอ

ที่เธอตรากตรำทำงานหน

ในแผนกประชาสัมพันธ์อยู่หลายปี ต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อแรงกายแ

แซ่ฟู่ เข้ามารับช่วงต่อกิจการใหญ่โตของหนานซื่อ จึงคอยขัดแข้งขัดขาฟู่

ลาไม่กี่ปีที่ดำรงตำแหน่งผู้จัดการแผนกประชาสัมพันธ์

นมาสักชิ้น ก็ดีพอที่จะทำให้ประวัติการทำง

แต่ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะยื่นข้อเสนอที่ดีงามแค่ไหน หล

้ มันต่า

๋นสัญญาไว้มาให้ได้ แล้วออกไปจากท

ัน หนานอวิ๋นรับปากว่าขอแค่เธออยู่ข้างกายฟู่เฉิงโจวจนกว่าเขาจะแต่ง

น เขาคือคนในครอบครัวที่เธอ

ต้องตามหาเฉิ

ยั้งคิดออกมา “เธอก็ลาออกเลยสิ ถี

กน้อย ก่อนจะหันไปมองไ

ูดหน่อย หน้าต่าง

ไม่มีใครไปล

พูดผิดตรงไหน？ คนในบริษัทมีใครบ้างไม่

ก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ยังหน้าด้านพาเมี

จะเก็บเขากับเมียน้อยไ

ทำ แต่แล้วประตูลิฟต์ก็เปิดออก กลุ่มคนกลุ่มหน

กนั้น แล้วตวาดเสียงเย็น “เช้า ๆ แบบนี้มาจับกล

์ค่ะ” เย่เซี่ยจูยิ้มตา

สวัสด

โจว น้ำเสียงของหลีย่าง

ับ “ไต้ซาน เธอช่วยพาหล่อนไ

เซี่ยจูแวบหนึ่ง วา

มฉั

้ซานด้วยท่าทางขอโทษขอโพย “เฉิงโจวไปช่วยฉันเบ

ะหันขวับไปมองหลีย่าง ต

รื่องจุกจิกแบบนี้ให้เย่เซี

งไม่เห็นเคยได้ร

นเครือเล็กน้อย หากแ

ทำงานก

้องทำงานผมหน่อย มี

จากด้านหลัง หลีย่างหยุดยื

ชับเย่เซี่ยจูอย่างใส่ใจ “คุณไปรายงานตัวกับไต้ซ

้นไปด้วยความโมโห แต่ก

าอย่างว่าง่าย แล้

ามหลังฟู่เฉิงโจวเข้

ตพัฒนาหนานเฉิงกับ

งโจวก็ปลดกระดุมเสื้อสูทตัวนอก ก่อนจะถ

หอมจาง ๆ ของส้มซิตรัสติดอ

พิ่งจะได้กลิ่นจากตัวของเ

แล้วก็เอาสูทของเขาไปแขวนไว้บนราวแขวนเสื้อ พลางถา

าของที่ดื้อแพ่งอยู่เจ้าหนึ่งไม่ยอมย้า

งคิ้ว ดูท่าทางจะร

า “ถนนหนานเฟิง” ก

ด็กนั้น ก็ตั้งอยู่ที่ถนนหนานเฟิงเช่นกัน ใน

่นั่นคือบ้านเพีย

งไม่ไป ก็ขมวดคิ้วเล

น ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก “เป็นไปได้ไหมคะที่จะไม่รื้อ