วิวาห์อลวน แต่เธอร้าย จนเขาต้องยอม

ลับไปอย่างสงบน

คร

ีของ

หล่อร้ายของลู่ถิงเย่ก็แตกร้าวไปทันที เขากระตุกมุมปากยิ

่อกี้นี้เขายังไม่

็นคนตาบอดทำไ

อจะไม่ได้

ำหมัดแน่น แล้วก็ชกเข้าไ

ขยื้อนแม้แต่น้อย แถมต

ดึงมือกลับมา

ม่มีปฏิกิริยาตอบสนอ

้เท้าค้ำพื้นและ

าเอาไว้ หน้าอกที่สูงใหญ่ของเขาขวางทางกู้จือหล

่างใด ท่าทีเย็นชาของเธอแตกต่างไปจากหญิงสาวที

นตาบอดยั

ถิงเย่กระตุก

ือว่ากำลังด่าตัวเ

้อมลู่ถิงเย่และ

อก็หยุดอย่างกะทันหัน จากนั้นก

่วงฤดูใบไม้ผลิที่กำลังเบ่งบาน

่วมงานแต่งงานของ

้อย หลังจากนั้นก็เข้

านแต่งที่เธอกับซ่งจิ่งชวนจะจัดขึ

ม่ใช

่ให้เขาไปร่วมงานแต่งงานของเธอ

ดเท้า ในส่วนลึกของดวงตาที่ว่างเปล่าไร้ชีวิตชีวาคู่นั้นของเธอดูยากแท้ห

้จือหลิงถามเข

ู่ถิงเย่เผยรอยยิ้ม

..

กู้จือหลิงกับซ่งจิ่งชวน

รติมากมาย รวมถึงบุคคลผู้ทรงอิทธิพลแ

้ยง เธอก็ถูกเฉินรั่วอวิ๋นที่เป็นแม่เลี้ย

งชวนจดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้วใช่ไหม？” เฉินรั

ๆ เธอหวังอยากให้งานแต่งของซ่งจิ่ง

นอก แม้ภายนอกเฉินรั่วอวิ๋นจะแสดงออกว่ายอมรับลูกสาวนอกสมรสคนที่ถูก

นอาหารอิ่มท้องเลย ตามตัวเธอมักจะมีแผลอยู่ตล

นกลับได้รับการเลี้ยงดูให้เติบโตเป็นบุคคลใน

เธอก็ป่วยจนเสียชีวิตไป หลังจากนั้นเฉินรั่วอวิ๋นก็เอาเธอไปทิ้งไว้ในสถาน

ต่ำ เฉินรั่วอวิ๋นจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยให้ล

าฉกฉวยเอาโอกาสนี้ไป แล

กู้จือหลิงก็ตอบกลับไปโดยไม่ลังเล

ว่า “ขอพี่ดูหน่อยสิ พี่ยังไม่เคยเห็

บียนสมรสออกมาจากในกระเป๋า แ

ว้และรูปคู่ของกู้จือหลิงกับคนเสเพลตระกู

อนี่ช่างโชคดีจริง ๆ เลย” เฉินรั่วอวิ๋นตบไหล่เ

สีหน้าลำพองใจแบบคนชั่วที่ได้ดีออกมาอย่างชัดเจนโดยไม่เก็บ

ล้วก็พูดขึ้นว่า “พี่คะ ช่วยไปเอาชุดแต่

ความปลื้มปิติที่ตัวเองกำลังจะได้เป็นคุณนายน้อยตระกูลก

งซานกับคุณนายสุ่ยเหวิ

่ะ จิ่งชวนไปเตรียมตัวแล้วนะ” คุณท่านตระกูลซ่งรู้

น และสุภาพว่า “พี่สาวของฉันกำลังไปเอาชุดแต่งง

เจ้าสาวธรรมดา ๆ นั้นได้ถูกแทนที่ด้วยชุดแต่งงานสีขาวหร

ปได้ล่ะ เห็น ๆ อยู่ว่าเมื่อเย็นชุดที่คุณนาย

วยงามตระการตาแค่ไหนแต่แล้วยังไง ยังไงซะตำแหน่