กัปตันอัจฉริยะ ยอดหัวใจคือเธอ

คันหนึ่งสั่นสะเทือนอย่างรุนแ

ยับยู่ยี่ไปหมด นิ้วมือที่กำลั

งมองอยู่ตลอดจนหน้าและหูของเธอแดงก่ำไปหมด จากนั้นก็หัว

… เป็นวัน

งจือยังจำได้อ

่วอี๋แสดงความ

“พรุ่งนี้หว่านหว่านจะมาเป็นแขกที่บ้านน่ะ หว่านหว่านไม่ค่อยสบาย เดี๋ยวฉันส่งเ

ตกสลายไม่เหลือชิ้นดี แต่เธอก็

่อเต็มๆ ก็คือเจียงหว่าน เธอเป็น

ว่าเธอประสบความสำเร็จในการวิจัยเป็นอย่างดี หลังจากสำเร

ล้ว ตัวสำรองที่ด้อยกว่าอ

ิ้มที่ขมขื่นว่า “ฉันจ

งของสือโย่วอี๋ยกขึ้นเบาๆ แล้วก็ใช้สายตาที่คลุมเครือมองสำรวจร่างกายของเธออ

ดปีเท่านั้น จากหญิงพรหมจารีผู้ไร้เดียงสาและไม่เคยผ่านมือชายใดมา

เทศมาแล้วเธอก็ได้เข้าทำงานให้กับบริษัททางการแพทย์ชั้

องบนเตียงก็ยังต้อ

“คุณเป็นผู้ชายคนแรกของฉันก็จริง แต่ไม่มีทางเป็นคนสุดท้ายแน่นอน ฉันจะไม่เป็นเมียน้อ

นึ่งยื่นไปพร้อมกับพูดว่า “เรื่องระหว่างเราจะจบ

สีหน้าเยาะเย้ยอีกว่า

ห้สือโย่วอี๋ถึงก

แล้วก็วิ่งลงจากรถไปในสภาพ

มขื่นผุดขึ้นม

โย่วอี๋กำลังติดหนี้พนันจำนวนมหาศาล ส่วนหานเหยียนพี่ชายคนโตของเธอกำล

นเดียวที่หารายได้มาจุนเจือครอบครัว เขา

กสือโย่วอี๋ให้สวี่ถิง

โย่วอี๋ เธอหวาดกลัว อับอายแล

กลับมีความอ่อ

ต่พร่ำเพ้อพูดถึงชื่อเจียงหว่านตลอดทั้งคืน แต่เธอ

ือสนใจเธอ เพราะเธอมีหน้าตาที่ค่อนข้างคล้ายคลึง

่เธอกลับมีพรสวรรค์เป็นเลิศ เธอใช้เวลาเพียงแ

งจือ เธอจึงต้องละทิ้งความฝันที่จะเป็นแพทย์ไปก

ส่วนตัวและเด็กเสี่ยในความลับขอ

องเธอเท่านั้น แต่เธอก็ยังหวังอย่างไร้ศ

เธอก็จะได้อยู่เคียงข้

ันนั้นได้พังทลาย

่าตระก

ง่วนอยู่กับงานใ

อโดนลวก พอเธอร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ สวี่ถิ

ั้นก็หันไปเปิดตู้เย็

อี๋เริ่มโอนอ่อนลงเล็กน้อ

เจียงหว่านเดินเข

มมาก ดูมีความมั่นใจในตัวเองราวกับหงส์ขาวจน

งลูกเป็ดขี้เหร่ จู่ๆ ก็หันหลังแล

็ไม่หันมาเหลียวแ

วมทั้งแดงของตัวเอง แล้วก็หัว

คุณนี่ใส่ใจฉันจริงๆ เลยนะคะ” ระหว่างรับประทานอาหาร พอเจียงหว

็บจี๊ดขึ้นมา ราวกับถูกแทงซ้

รจานโปรดที่ปกติสวี่ถ

ามชอบของเขาก็ยั

วทุกอย่างล้วนได้รับอิทธิพลมาจากเจียงหว่านทั้งสิ้น พวกเขาสนิทสนมกัน

อถึงไม่เคยสังเก

่านเป็นอย่างมาก “หว่านหว่าน กลับประเทศมาครั้งนี้ไม่กลับไปแล้วใ

ุณป้าคะ ฉันไปต่างประเทศมาตั้งนาน ไม่รู้ว่าถิงจือจะมีคนที่ชอ

มองไปที่สือโย่วอี๋ ราว

ไม่มีทางยอมรับคนที่ฐานะทางสังคมต่ำต้อยมาเป็นลูกสะใภ้หรอก” เธอยิ้มกว้างพลางมองไปที่เจียงหว่านแ

ียงอ่อนโยนแต่หนักแน่นว่า “หว่านหว่าน ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมมีแค่

ังจากซดเบาๆ ด้วยความเขินอ

้ที่สวี่ถิงจือบอกให้เธอมา ไม่ใช่แค่เพื่อให้

จียงหว่านว่า เขากับเธอไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ

ำเติมความเจ็บปวดท

ในปากลงไป แล้วก็หาข้ออ้า

ยังคงมีสติดีอยู่ เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาหาเบอร์ที่เธอบล

งานก่อนหน้านี้ยังมีผลอยู่หรื