มายาปฏิพัทธ์

ความฝันก็อยากจะรีบตื่นจากมันเสีย หญิงสาวคนนี้ร่างบอบบางเกินกว่าที่ตัวเองจะถนัดได้ ตัวเล็กผิวขาวน่าทะนุถนอม หากได้เจออาจจะต

ะหัวเราะหร

จกหน้าต่างแล้วยกมื

ป็นใค

่านี่จะเป็นปีโคตร

างของเธอละ อ

์ที่โต๊ะข้างเตียงมา ตอนนี้ไม่รู้ว่าจำใครได้บ้าง เบอ

เสียงชวนขนลุกนี้เลย มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ตอนนี้ความอยากรู้ม

สดีค

วครู่ ไม่รู้ว่าจะเริ่

ิ่มต้นใหม่จากคนที่ไม่รู้จักหน้ากัน “ฉันติดต่อต๋อมไม่ได้ พอดีเธอเคย

่อนน้องต๋อม

ยู่ที่ไหนแล้วมีเบอร์ของเธอ ไหมคะ”

เธอไม่ได้อีกแล้ว เธ

าอย่างไร แล้วเธอจะก

ิงใช่

่น เพราะใจเริ่มจะรู้แล้วว่าที่อีกฝ่ายพูดอาจเป

นี้เป็นวันสวดที่สี่แล้ว พอคร

ของเธอ บ

มันเป็นเรื่องที่บ้าและเหลือเชื่อเกินความจร

่ายกายสั่นเทาสับสน มือไม้สั่นจนทำอะไรไม่ถูก ถ้าร่างของเธอไ

มด้วยลูกสะใภ้คนโตเเละจรีภรณ์ หญิงสาว ส่งสายตามองบ้านหลังใหญ่ด้วยความตกใจ ไม่คิดว

บ้านเ

ข้าไป เวลานี้ทุกคนต่างเข้าใจว่า ‘พริมม

เข้ามาหาบวรลักษณ์สั่งให้นำของขึ้นไปไว้ท

จฉาเสียจริง เกิดมาเป็นคุณหนูแต่งงานไปก็ได้ครอบครัวสามีที่ดี แม่ส

มีแดดอ่อนๆ มีลมพัดมาเป็นระยะ ที่นี่ดูสบายตาเเละสบายใจ

มารวีเอ่ยถามขึ้นใน

กลับไปก่อนจะส่

ต้องใช้เวลา” มารวีกล่า

เมื่อพูดจบก็เตรียมจะหม

ขึ้นทำให้อีกฝ่ายหันมามอง “เ

ไม้

นนั้นแต่ก็คิดว่าน่าจะเป็

กันจะให้ไปนอนกับใคร...เ

ยตาไปแล้ว ไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี...เป็นผัวเมีย

รีภรณ์ไม่รอช้าที่จะสาวเท้าเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น บรรยากาศข

ลับมาแล้ว” กันตภณเอ่ยขึ้นเมื่อเห็

ั้งที่บอกว่าให้กลับบ้านมาช่วยดูแลภรรยาในช่วงนี้

้ฉันจะยกให้ตามาร์คคนเดียว !” เมื่อพูดจบก็เดินจากไป เ

้านแล้วกัน อย่าให้เรื

ตือนพลางยกมือต

หันมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ จรีภรณ์สบตามองและพิ

ขี้เก๊ก

มาเบาๆ ก่อนจะเด