สาวน้อยในกอด คือผู้ยิ่งใหญ่

ประมูลหน้าถอดสีอย่างรุนแรง หากเธอหนีไปได้ เถ้าแก่จะ

ักกระบองไฟฟ้าออกมา แ

าน เธอก็วิ่งจากด้านล่างของอัฒจัน

ู้มีปฏิกิริยาว่องไวก็ไม่สนใจสิ่งอื่นใด เธอคว้ากล่องที่คล

สียรูปทรง ด้านในมีเสียง ‘เพล้ง’ จากการแตกหักดังออกมาอย่างชัดเจน เศษกระเบื้องเคลือบจำนวนมากร่วงออกมาจา

เขาอ่อนแรงจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ท่าทางเหมือนคนจะถึงฆาตไม่มีผิด “ซวย

คิ้ว คุณชาย

ูของเธอขยับเล็กน้อย ประสาทการได้ยินที่ไวเป็นพิเศษ

บหนีกันแล้ว ทางออกก็น

งจับราวกั้นด้านบนไว้ จากนั้นก็ดีดตัวขึ้นอย่างแผ่

วนอยู่ตรงราวกั้นจนร่วงลงไปทับกลุ่มบอดี้กา

้านหลังสุด เมื่อเห็นภาพดังกล่าว เขาก็ถึงกับตกตะลึงตาค้าง ค

คนนี้ว่องไวปราดเ

็บเพื่อรั้งตัวเธอไว้ดีกว่า จากนั้นเขาจึงกัดฟันชักปืนออกมา แล้วก็

ัง

ัง

องนัดดังข

ื่อเห็นรูปร่างสูงใหญ่ที่ดูสูงส่งทรงอำนาจที่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าอ

าของผู้ดำเนินการประมูลที่ยิงไปโดนด้

ความตกใจ ร่างกายเ

ศอย่างรวดเร็ว หวังจะห

ออกมาคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าอันบ

ถูกแรงมหาศาลฉุดกระชากเข้าหา จนล้มพับลงสู่อ้อ

กรธเคือง แต่ในวินาทีที่เห็นใบหน้าขอ

ปีศาจ ผิวขาวซีดที่ดูเย็นชาแฝงไปด้วยกลิ่นอายของชนชั้นสูงที่ดูเปราะบางแต่อันตราย ดวงตาเรียวย

ึง

เสียงกระแทกทึบๆ ของเศษที่กลิ้งหล่นช่วยทำลายความเงียบกริบที่แส

วคิ้วที่ขมวดมุ่นของเด็กสาวไปจนถึงข้อมือที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจากก

ยขึ้นไป สัญชาตญาณการเอาตัวรอดในดวงตาที่แน่วแน่คู่นั้นเปรียบเสมือนเปลวเพลิงที่เต้

ตา แต่เป็นเจ้าตัวเล็กที่น่าสนใจซึ่งรู้จ

ะที่ปลายนิ้วบดคลึงริมฝีปากล่าง เด็กสาวก็ได้ยินน้ำเสียงอันเย็นเยียบที่ดังออกมาจากริมฝีปา

ชั่วร้ายที่ปะทุอยู่ในส่วนลึกของดวงตาชายคนนี้ เมื่อ

ันตร

งที่มีเพียงชิ้นเดียวในโลก เป็นขอ

ยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาว่า “

ถเงินอยู่

ปกติถ้าไม่รวยก็ต้องมีอำนาจล้นฟ้านั่นแหละ

วามไม่พอใจและการประชดประชัน เธอชินกับสายตาที

้นเล็กน้อยพลางใช้นิ้วเรียวยาวบีบคลึงติ่งหูน้อยๆ ของเธอไปมา

…

ถามได้

ย่างเงียบๆ รอบกายเขามีบอดี้การ์ดล้อมหน้าล้อมหลังตั้งมากมาย หากเธอเลือกที

กับขุมนรกแห่งนี้ จนแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองม

ดต่อหน้าใครจนกลายเ

ม่พูดไม่จาและเอาแต่ถลึงตาใส่เขาอย่างดุดัน

กลับใสซื่อบริสุทธิ์ไร้ซ

สวยจ

ันบ้าคลั่งในการทำลายล้างสิ่งสว

ัยโง่ที่ดีแต่หนีเ

สียงจิ๊ปาก ก่อนจะละ

จะยอมปล่อยเธอไ

้นจากอ้อมกอดของชายหนุ่

างออกที่ใกล้ที่สุดได้ยังไง ปลายเท

มาอีกครั้งว่า “ไม่เป็นไร ฉันไ

่มุงดูอยู่รอบๆ ต่

าตลอดเดาไม่ออกเลยว่าคุณชายท่านนี้คิดจะทำอะไรกั

ตรงหน้าพร่าเบลอ ร่างกายเธอเซถลาไป

อบเอวของเธอเอาไว้ราวกับห่วงเหล็ก ฝ่ามือที่ทาบลงบนเสื้อผ้าเนื

ยินเขาประกาศกับเธอด้

งเอาของมาแลกเปลี่ยน เพราะงั