วันหย่าร้าง มีดผ่าตัดคลั่งไคล้

ิไว้ในมืออย่างระมัดระวังขณะ

มเลือดที่มีเพียงต้นเดียวจากโรงประมูลใต้ดินในอเมริกาใต้มา จากนั้นเ

ไมเกรนอย่างรุนแรง นี่คือซุปท

็เห็นเสิ่นหงเย่กำลังยื่นจดหมายเชิญ

ือคนรักฝังใจ

อะไรที่

มิสซาเหรอคะเนี่ย？” หลินหว่านซูรับซองจดหมายไปพลาง

หงเย่ก็มองไปที่โถเก็บอุณหภูมิในมือของสวี่จืออวี๋ แล้วเ

านซูก็ยิ่งได้ใจมากขึ้นไปอีก เธอหยิบ

พทย์ระดับแนวหน้าของโลกเข้าร่วมเท่านั้น…… ไม่คาดคิดเลยว่าพี่จะดีกับฉันมากขนาดน

พรส์งั

ยู่ที่ประตูด้วย

าตั้งใจส่งมาเพื่อเชิญเธอกับคุณ

เอง แต่แล้วตอนนี้มันกลับกลายเป็นว่าเขาเอามาใช้

นิดหนึ่ง ทว่าในขณะที่งานวิจัยกำลังจะประสบความสำเร็จกลับถูกคนปองร้ายจนหายสาบสูญ

นขณะเดียวกันก็ต้องแอบสานต่อการทดลองของคุณแม่ด้วยการอดหลับอดนอนทำงานอยู่ในห้อง

กการวิจัยทางคลินิกแบบปกปิดข้อมูลในส่วนของผู้วิจัยและ

มบริสุทธิ์ของผู้เป็นแม่ได้ แล้วก็มอบโอกาสใหม่ในก

ขม็งไปที่ซองจดหมายในมือของหลินหว่

ขดตัวอยู่ด้านหลังเสิ่นหงเย่และพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าเศร้าใจว่า “พี่จื

งทันที “สวี่จืออวี๋ คุณเอ

ห้หว่านซูไ

ามโกรธเคืองอย่างมาก “เสิ่นหงเย่ คุณมีสิทธิ์มาตัดสินใจว

งเสิ่นหงเย่หัวเราะเยาะเ

อย่างที่อยู่บนตัวคุณ มันก็คือของของตระกู

กลับมาจากต่างประเทศ การที่มอบจดหมายเชิญให้เธอไ

้จะไปเรียนหนังสือด้วยซ้ำ คุณจ

้สึกว่าคำพูดของหลินซินค่อนข้างตร

าหารอยู่ในครัวเพื่อคอยเอาใจเขาไปวันๆ เท่านั

อาจดหมายเชิญมาจากที่ไหนสักแห่งเพื่อ

้ว เขาก็พูดด้วยน้ำเส

นคงในสายงานการแพทย์ โอกาสนี้จะช่วยให้เธอได้สัมผัส

น์ตัวเองและดึงดูดความสนใจจากผมเท่านั้น ซึ

จน์ตัวเอง

ออวี๋ที่อยู่ข้าง

ท้เธอก็เป็นเพียงแค่คนติดสอยห้อยตามที่ต้องใช

งบนโต๊ะอย่างแรง ทำให้ฝ

ู่ แต่ก็ยังจะเอาของของฉันไปใช้เพื่อเอาหน

ป็นนักศึกษาปริญญาเอกด้านแพทยศาสตร์ แถมยังเป็นอัจฉริยะคนหนึ่งอี

กัน？ หรือว่าคุณหลินยอมรับแล้วว่า คุณ

ันที เบ้าตาแดงก่ำขึ้นมา “พี่หงเย่ ฉันไม่ได้ตั้งใจนะคะ…… ฉ

แบบนี้ตั้งแต่แรก ฉั

้สวี่จืออวี๋พลางพูดว่า “พี่จืออว

ี๋เอื้อมม

ิบ มือของหลินหว่านซูก

แ

ปในโถเก็บอุณหภ

ยกชุ่มไปด้วยคราบน้ำมันเป็นวงกว้าง

กใจ แล้วก็เอามือปิดปากพลางพูดว่า “ฉันขอโทษ

ก็นึกถึงคำพูดของแม่ขึ้นมา ‘ขอให้จืออวี๋ของแม่สืบทอดควา

วามปรารถ

ยๆ นั่

ลางเหลือบมองจดหมายเชิญที่เละเทะไปหมดแล้ว เดิมทีเขาวางแผนเอาไว้ว่าจะไปเอามั

แผ่นเดียวนี่เอง สกปร

ะดาษทิชชู่เช็ดคราบน้ำม

ังไงก็ไม

มือแน่น ความรู้สึกแสบร้อนที่ฝ่ามือทำ

่นหงเย่พลางพูดว่า “พรุ่งนี้คุณพ่อของฉันจะกลับจากต่างประเทศแล้ว คุ

ที่เธอจะมอบให้กับชี