วันหย่าร้าง มีดผ่าตัดคลั่งไคล้

่าตระก

จบปริญญาเอกอีกด้วย ต่างจากสวี่จืออวี๋ที่วันๆ เอ

ครัวเรากินเท่านั้นแหละ” เสียงแม่เสิ่นพูดขึ้นว่า “

กต่างประเทศแล้วนี่คะ คงจะไปทำงานผิดกฎหมายที่บ้านนอกคอกนาที

่านั้น เขาไม่ได้รู้สึกว่าสิ่

จืออวี๋ก็ผลัก

หน้าของแม่เสิ่นก็แสดงความ

้องกลับมาน่ะ？ ทำไมยัง

พอเปลี่ยนรองเท้าเสร็จเธ

งพูดด้วยอยู่นะ！

ออกไปเยี่ยมพ่อจนๆ มาแป๊บเดียว

ที่เสิ่นอวี้หลานที่มาขวางทา

เธอก็ดึงสติกลับมาได้ในทันที “กล้าดียังไงม

ของฉัน แค่ให้เธอไปทำ

สายตาของสวี่จืออวี๋

ด้วยซ้ำ เธอรับเงินจากเขามาสองร้อยห้าสิบและพาพวก

งขนาดบอกเขาว่าที่นี่คือบ้านของญาติเธอ

พูดขึ้นว่า “เสิ่นหงเย่ คุณบอกพวกเธอไป

นไปทันที “สวี่จืออวี๋！ คุ

อมองไปที่เขาด้วยความรู้สึกไม่คุ้น

ด้วยสายตาเตือนสติว่า “ผมยอมรับนะว่า การที่ผมไม่ได้ไปรับคุณ

เหตุผลแบบนี้สิ ถ้าคุณเหนื่อ

วี๋เดินไปที่หน้าโต๊ะกาแฟ “ฉ

ี๋ เธอจึงลุกพรวดขึ้นมาในทันที “จะแข็งข้องั้นเหร

ออาจจะหนีไปกับ

ี่จืออวี๋ดุดันขึ้นมาในชั่วพริ

อพูดออกมาอย่างดุดันจนน้ำลายกระเด็น “บอกว่าหายตัวไปอย่างไร้

งแพศยา ไร

อก็คงจะออกไปนัดพบกับชายชู้เป็นก

บปา

ย่างแรง ทำให้ถ้วยก

้ใครมาดูถูกแม

ข้อห้า

ต้อง คนน

มาก หลังจากที่ดึงสติกลับมาได้เธอจึงยิ่งโมโหเดือดดาลมากขึ้นไ

น “คุณจะตะโกนทำไม！ นั

อะไรนิดๆ หน่อยๆ มันจะเป็นอะไรไป？ ทำไมคุณต้องโกรธเค

ษงั้

งเธอว่าเป็นโสเภณี มันคื

รักมาตลอดห้าปี แล้วก็รู้สึกเ

ี่เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเธอเอาไว้

ึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่

่ ฉันจะถาม

กเธอพูดถึงกันใช่ไหม？ คุณก็ไม่เคยคิดท

แล้วก็มองใบหน้าที่โกรธเ

งแม่ แม่จะต้องอา

อก็ไม่มีทางไปจากเขาอยู่แล

ออวี๋ที่จ้องมองมาอย่

ที่จะเงี

ลเสิ่นรังแกเธอ เขา

ออวี๋ห

ันก็ชัดเจนมาต

การตามหาแม่ เสิ่นหงเย่มักจะเปลี่ยนเรื่องคุย ถ

ิดว่าแม่ของเธอเป็นค

ุดยอด

นช่วยคุณหาเงินทุนก้อนแรกตอนที่บริษัทของ

ริงมันเป็นเพราะฉันบากหน้าไปขอให้อดีต

างก็บอกว่าต้องผ่าตัด แล้วใครกันที่เป็นคนได้นอนแค่สามชั่วโมงต่อวันเพราะต้องเค

นไปเล็กน้อย “เรื่องพวกนี้

ขาขึ้นมา “คุณคิดว่าที่คุณสามารถไปร่วมงานเลี้ยงระดับสูงข

ทุกคนกับคุณ ไม่อย่างนั้นจนป่านนี้คุณก็คงไม่มีแม้แต่คุณสมบั

ะกูลเสิ่นของพวกคุณ ปฏิบัติต

พวกคุ

ัดจนปรี่ไปตรงหน้าสวี่จืออว

ช่เพราะตระกูลเสิ่นยอมให้เธออยู่ด้

เพาะของฉันอาจจะหายด

ี้ยงไม่เชื่องอย่างเ

บลงมาจนจะถึงใบหน้าขอ

คว้าถุงกระดาษสีน้ำตาลในอ้อมแขนของสวี่จืออวี๋มา

รอบครัวใบนั้นร่ว

กออกทันทีโดยไม่

เธอไม่มีผิดเลย！ ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้ามาใน

ละไปเก็บรูปขึ้นมา จากนั้นก็รี

เขาจึงได้แต่มองดูสวี่จืออวี๋สะ