icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
พ่ายรักพลิน

พ่ายรักพลิน

ผู้เขียน: SHASHAwriter
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:1458    |    อัปเดตเมื่อ:29/12/2021

ังได้รับรายงานจากเพื่อนกึ่ง

ถึงมีผู้หลักผู้ใหญ่หลายคนช่วยแนะนำมาให้อีกทีจึงไว้ใจมากกว่าใครคนอื่น เผื่อใจไว้บ้างแล้วแต่ไม่วายเจอเล่ห์

ใหญ่ไปขายโดยไม่ลงรายงาน แล้วนำของที่ไร้คุณภาพมาบรรจุใส่แทนในนามของไร่มา

ขาใจดีเกิน

แค่ไหนแล

่งเครียดเต็มไปด

มองบารมีที่แม้ภายนอกดูนิ่ง แต่ข้างในคงเดือดดาลน่าดู เทีย

ครับ แก้เอกสาร แก้ตัวเลขในบัญชีมาเรื่อยๆ ม

ยำเ

่างเหลืออดในพฤ

วไป และเพราะไม่ยอมสานต่อกิจการของทางบ้าน จึงถูกตัดขาดการช่วยเหลือของทางนั้นอย่างสิ้นเชิง ไม่มีเงินทุนช่วยหนุน ไม่มีใครคอยช่วยเ

้ก็ด้วยใจรักล้วนๆ เขาเริ่มต้นจากศูนย์ มุทำงานบนพื้นที่เล็กๆ ไม่ก

ี่บารมีต้องการความช่วยเหลือพอดิบพอดี บวกกับความเป็นคนมีฝีปากเก่งและฝี

ือให้คนที่ตนนับถือเป็นนาย ไหนๆ ก็ไหน

องก่อนถามด้วย

ของคุณญ

งว่าพี่กับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาทุกคน

นี้พี่ควรต

่นแคลน สบถออกมาอีกคำ พร้อมนึกถึงหญิงสาวที่ชื

ก่ง พูดจารู้อยู่รู้เป็น แล้วหากต้องออกไปข้างนอกด้วยกัน เธอก็จะทำตัวให้ดูเหมือนว่าสนิทสนมกับเขา

ารู้จุดเด่นของตัวเองดีว่ามีตรงไหนท

วียนมาหา ชายผู้ไม่ค่อยมีเวลาสนใจมองใครเพราะมัวแต่มุ่งทำงานอาจมีเคลิบเคลิ้ม

บารมีกันน้อยเก

อ่านและคาดเดาความคิดไม่ออก แต่กระนั้นหนุ่ยก็พอทรา

เป็นคนถนอมวาจา เงียบ เปี่ยมไปด้วยบารมีสมชื่อ เขามีคนรู้จักมากหน้าหลายตาส่วนหนึ่งมาจากนามสกุลดังที่ต่อท้าย แต่อีกส่วนที่รู้จักก็เพราะความมีมิตรไมตร

ารนิ่งขรึม ควบคุมตัวเองได้อยู่เสมอนั้น ภายใต้ลงไป

กลียดแรง ฝังใจเจ็บ ชอบแล

่ว่าสามารถเล่นงานอีกฝ่ายให้ย่อยยับจมดินได้ด้วยเหตุผลเล็กๆ น้อยๆ ที่คิดมาหยามหมิ่นความตั้งใจดีของตัวเอง บารมีส

มาคาดว่าคนผู้นั้นต้องชะตาขาดในอ

ายแวบหนึ่งในหัวของบารมี รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากก่อนลงน

รคิดมาต่อกรด้วย เห็นว่าเขาเป็นหมูในอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
พ่ายรักพลิน
พ่ายรักพลิน
“พลินใจหายวาบเมื่อตื่นมาแล้วเห็นคราบเลือดบนที่นอน สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่การเข้าใจผิด เธอกับว่าที่พี่เขยมีความสัมพันธ์ทางกายกันเมื่อคืนนี้อย่างนั้นหรือ! ###### "หยุดนะ คนหื่นกาม!" บารมีผงะออกไม่ใช่เพราะถูกผลักแต่เพราะใบหน้าตื่นกลัวนั่น พร้อมคำกล่าวหาที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาต่างหาก ก่อนตวาดกลับเสียงดุดัน "คิดว่าตัวเองน่าพิศวาสมากหรือไงพลิน" พลินเม้มปากแน่น เพราะไม่เคยเห็นเขาพูดจาแบบนี้กับใครมาก่อน "ถ้าไม่ได้พิศวาส คุณก็อย่ามาแตะตัวพลินสิ" ว่าออกไปด้วยเสียงสั่นๆ ตัวก็สั่นไปด้วยตามแรงอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา ดวงตาแดงกล่ำน้ำตาเอ่อคลอไหลพรากอาบแก้มราวกับทำนบกั้นเขื่อนแตก เพราะเจ็บใจ บารมีเห็นแบบนั้นก็ผุดยิ้มร้ายกาจก่อนหยามต่อด้วยการขุดเรื่องในอดีตขึ้นมาถาม "อะไรกันแค่จับๆจูบๆแค่นี้เองทำไมต้องร้องไห้ด้วย ทีเมื่อสี่ปีก่อนทำมากกว่านี้ ยังไม่เห็นจะร้องซักแอะ" "ตอนนั้นพลินเมา คุณเองก็เมา ถึงได้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าตอนนั้นพลินไม่ร้อง" ตาคมดุจมีดคู่นั่นมองเธอราวกับจะเฉือนเนื้อออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ปรากฏแววไหววูบในนั้นครู่เดียวก่อนพ่นคำออกมาหมิ่นอีกฝ่ายต่อราวกับรอเวลามาเนิ่นนาน "แล้วเธอล่ะแน่ใจหรือเปล่าว่าคืนนั้นน่ะเธอเมาจริง ไม่ใช่ว่าที่ดื่มไปสี่ห้าแก้วนั่นเป็นการดื่มย้อมใจเพื่อที่จะได้กล้านอนแบให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักเอา แลกกับเงินสามล้านบาทนั่นน่ะ!"”