้นมา ก่อนจะหันไปสั่งเสี่ยวหยวนที่เดินตามเข้ามา
ลังสาวเท้าออกจาก
รั่วเวยรีบสาวเท้าตามไปทันที ซึ่งลู
็นอกเห็นใจพลางทอดถอนใจเบา ๆ ว่า “ซีเหย
นี้ คงไม่ได้เจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแร
งแค่เหลือบมองฉินเฉี่ยนที่อยู่ใ
ถึงโรงพยาบ
ยนต์ก็จอดสนิทที่หน้
งจากรถ ก่อนจะตรงดิ่งไปยังแ
บข้างกลับกลายเป็นสีขาวโพลนที่แสบตา ส่วนในจ
่งขรึมสองคนยืนอยู่ที่หน้าประตู เธอรู้จักพวกนั
ล้ว หนึ่งในนั้นก็หยิ
็เดินทางมาถึงพอดี คนที่มาพร้อมกับเขายังมีป
่าหนึ่งช่วงศีรษะ ตอนที่เข้ามาเขาถือช่อดอกคาร์เนชั่นช่อห
้อใจเสือ ถึงคนที่ลงมือจะเป็นหมอนั่น แต่สุ
ุณต้องการอะไร ผมจะพยายามทำให้เต็มท
จือมาสองครั้งแล้ว ซึ่งเป็นตอนที่
พาะ แต่โอวหยางจือกลับบอกแค่ว่าแผนกจัดซื้อมีคนดูแลอยู่แล้ว
างโอวหยางจือคงไม่ค่อยเห็นเ
นวันนี้ก็เพราะเห็นแก่หน้
ฉินเฉี่ยนจึงลดสายตาครุ่นคิดอยู่คร
ด้วยความยินดีค่ะ ฉันจะให้ผู้ช่วยส่งสัญญาไปที่บริษัทข
ก็ส่วนโอวหยางจือ มีงานมาประเคนให้ถึงที่แล้วไม่รับ เธอคงไ
นมาเล่นงานจนเกือบพังเอาตอนสุดท้าย แถมผลงานยังหายวับไปก
ชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะร่า แล้วก็หันไปพูดกับลู่ซีเหยี่ยนว่า “โถ ๆ ๆ คุ
ันทีที่โอวหยางจือพูดจบ ใครคนหนึ่งก็
าผลไม้เข้ามา ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มคู่นั้นข
ทำหน้ากรุ้มกริ่มพลางเอาไหล่ชนไหล่ลู่ซีเหยี่ยนเบา ๆ ส่วนลู่ซีเหยี่ยนก
ทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความเอ็นดู
นเฉี่ยนไม่เคยได้รับจาก
พนักงานของคุณ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นทั้งที ฉ
้างเตียงผู้ป่วยของฉินเฉี่ยน ทั้งคำพูดและท่าทางเรีย
/0/33324/coverbig.jpg?v=3a2d2ba0560ba47aa01a16a91e8654d1&imageMogr2/format/webp)