icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

You make my heart skip a beat. Plyfon I Phupha

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1347    |    อัปเดตเมื่อ:29/12/2021

ขับรถหนีไปเลย ดีนะครับที่รถค

าดเสียว “น่าจะดูภ

บียนรถคันนั้นชัดอยู่เหมือนกัน ถึงไม่เห็น รถคันที่จ

จะไม่เดือดร้อนเลยสักนิด หากว่ารถคันที่

ยแ

มแบบนี้

้ปรินขับ

ๆ ดันไปมีเรื่องเฉี

วเท่านั้น เป็นรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่ง ทางนั้นขับปาดหน้าเธอ แล้วล้มเอง คนขับไม่ได้เจ็บอะไรมาก ประกันมาเคลีย

ขับรถตั้งแต่อายุสิบห้า แต่แล้วกลับไม่ยอมให้เธอเอารถไปไหนมาไหนด้วยตัวเอง เหลือบตามองที่มารดา

ใจดีแบบนี้เถอะ จะบอกให้ว่าโหดกว่าคุณนิ

น แต่ตอนนี้เธอขึ้นเป็นผู้บริหารแล้ว มันไม่ควรมีการถูกกระทำเยี่ยงเด็กสาวจากผู

ะไปจากตรงนั้น “ฝนขอตัวนะคะ รู้สึ

ุดขาของเธอที่กำลังจะเดินจากไปได้อย่าง

ำไมถึงได้กล่าวยั่วปลายฝนขึ้นมาเสียอย่างนั้น จึงขยับลุกไปล

ีนี้ ต้องการปะทะมากกว่า พยายามชะเง้อมองไปที่อี

หลังหนีจา

ล้ว ค่อยลงไปนั่งอย่างเดิม หยิบ

่น เดินบ่นขณะกลับห้องโ

ทำไมทำแผลเองไม่

เก็บของรักของหวง แล้วเลือกใส่เส้นอื่นแทนไปก่อน อย่างน้อย ๆ ก็ให้ใครบางคนไปจากที่นี่ ค่

เห็น ก็คงจ

ความหมาย ไม่น่าจ

บอกขณะเข้าไปเตรียมข้าวของให้นายน้อยที่ในห้องน้ำ ปลายฝนมองอย่างหมั่นไส

ออกจากบ่าอยู่แล้ว แล้วรีบบอก “พี่

เหมือนจะห่วงเขาด้วยอีกคน ไม่ลงไปทำแผลช่วยคุณแม่ล่ะคะ โถ ไอ้เราก็นึกว่ายิ้มน้อยย

ี้ยงมาแต่น้อยด้วยสายตาอ่อนใจ

ห้พี่เลี้ยง ไล่อีกที

ปลายฝนเสียงแข็งใส่ว่า “ออกไปได้แล้วค่

ดใจ แว่วเสียงของภูผาตอบกลับมา ค่อยเร้นกายลงบันได หลบออกทางด้านหลัง อ้อมไปยังโรงจอดรถ ผ่านหน้าช่องจอดของตนเองไปยังริมสุด พบรถคลาสสิกที่มารดาซื

ยเสียหายตามที่ภูผากล่าวอ้าง ตอนเกิดเหตุเฉี่ยวชนกันเธอมัวแต่เ

็ขอดูภาพจากกล้อ

่นล่ะหนึ่งแล้ว ตรงไปจะดึงออกมาดู แต่ถูกเสียงจากด้านหลั

า ขยับหนี ถามกลับด้วยสีหน้าไม

เปิดรับโบนัส

เปิด
 You make my heart skip a beat. Plyfon I Phupha
You make my heart skip a beat. Plyfon I Phupha
“ถูกคน ถูกที่ ถูกเวลา คงเป็นคำที่เหมาะสมที่สุด สำหรับนายแพทย์ภูผาและปลายฝน อัศวหาญญ์วรกุลในช่วงเวลานี้ เมื่อทุกอย่างเหมาะสม ถูกต้องและลงตัวที่จะเริ่มต้นความรักอีกครั้ง ก็มีแต่เดินหน้าอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ถอยหลังกลับอีกต่อไป! บางช่วงบางตอนจากเนื้อเรื่อง "เมื่อไรจะถึงเนี่ย" "รีบหรือ" เสียงถามดังมาจากเขา พอเธอส่งเสียงตอบว่าไปว่า 'รีบ' ภูผาก็เร่งฝีเท้าให้ไวขึ้น จนหน้าอกของเธอบดเบียดไปกับแผ่นหลังของเขา ปลายฝนฟาดมือใส่ทันที "หื่นไม่เลือกเพศอีกนะ" "เดี๋ยวถ้ายังเอาแต่ว่าไม่หยุด จะปล้ำตรงนี้จริง ๆ เสียเลย" "ขู่เก่ง แน่จริงก็ปล้ำสิ" ภูผาหยุดเดิน แล้วแหงะมองมาด้านหลัง ปลายฝนซุกหน้าลงกับแผ่นหลังของเขา ตีมือพร้อมใบหน้าแดงซ่าน "ไปได้แล้ว ฝนจะตก"”