icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

You make my heart skip a beat. Plyfon I Phupha

บทที่ 8 

จำนวนคำ:1463    |    อัปเดตเมื่อ:29/12/2021

ย่างหัวใจเต้นผิดจังหวะเวลาเจอคนที

ิวปากดังเซ็งแซ

ย์ภวินท์ที่คว้าไมค์มาท้วง ส่วนนายแพทย์ภูผายิ้มตอบน้อย ๆ แบบเดิม ไม่เขิน ไม่อ

ี่การบรรยายช่วงเช้าจะจบลงในตอนเที่ยงครึ่ง นายแพทย์ภวินท์เข้ามาพบลูกศิษย์ที่ปั้นมา

ี่ให้ผมไว้ ก็คงเก็บเคสแล้วสร

แล้วลองถาม “หมอใช้ทุนหมดแล้ว ไม่นึกอยากมาเรียนต่

บอกไปว่า “อยากอยู่ทางนั้นอีกสักพักก่อนครับ ที่นั่นไกลมาก เวลาป่วย

ด้สัมผัสคนป่วยในพื้นที่ทุรกันดารมาก่อน แต่หากมีโอกาสหรือช่วยเหลืออะไรได้ เขาก็ไม่เคยพลาดเช่นกัน ทั้งเงิน ทั้งเครื่องมือแพทย

รก็บอก อาวินยิน

ปรึกษาของเขาแล้ว อีกฝ่ายยังนับเขาเข้าไปเป็นญ

เขาก็ต้องเข้ามาอยู่ใต้ความปก

ล้วยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับปิยมาภรณ์อีกด้วย ภูผ

าจนเรียนจบก็เลิกสอน ชายมากวัยดูแลเรื่องการใช้ชีวิตด้วยความหวังดี ด้วยความเอาใจใส่เสมอมา โดยไม่เคยหวังผลใ

าจารย์อาเจินอะไรนั่นเถอะ ได้ยินแล

งคุยเรื่องอื่นต่อจากนั้น ภวินท์ตบบ่าเบา ๆ ขอลุกออกไปส่งอาจารย์ท่านหนึ่งที่เคารพกันเป็นอย่างดีที่ด้านนอกสักค

เข้าค่ายติววิชาการตอนมัธยมศึกษานั่นเอง ห้องที่ใช้บรรยายแบบนี้ไม่ผ

็เป็นปลายฝนที่ดิ่งเข้ามาทักเขาก่อน ที่โต๊ะรวมพลใต้ร่มไม้ ก่อนจะตามมา

รงนี้ก็อดย

ก็ไม่ปฏิเสธปลา

้ความเงียบยอมร

ขาที่กำลังนั่งฟังบรรยายจากอาจารย์ที่กำลังติววิชาชีววิทยาอยู่ รับเศษกระด

ากนั้น พอหันไปมองว่าใครทำ ก็พบแววตาสุกใสที่

่า

เศษกระดาษนั้นออกอ่าน เลยต้องหยิ

ูคอนเสิร์ตกันนะ

พราะบิดาของเขา ซึ่งก็คือนายแพทย์พิริยะสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่ ค่อนข้างเข้มงวดมาก ตอนนั้นในหัวขอ

เลย

ทย์ภวินท์ดังแทรก

ากห้องบรรยายพร้อมกัน นั่งรับประทานอาหารเที่ยงไป คุยเรื่องทั่ว ๆ ไป เรื่อง

ดใหม่ เจาะกลุ่มทำงาน กลุ่มนี้

งฝ่ายวิจัยตลาดเก็บข้อมูลอีกที แล

แต่แล้วกลับท้วงไปว่า “วันศุกร์ดูจะช้าไป

เปิดรับโบนัส

เปิด
 You make my heart skip a beat. Plyfon I Phupha
You make my heart skip a beat. Plyfon I Phupha
“ถูกคน ถูกที่ ถูกเวลา คงเป็นคำที่เหมาะสมที่สุด สำหรับนายแพทย์ภูผาและปลายฝน อัศวหาญญ์วรกุลในช่วงเวลานี้ เมื่อทุกอย่างเหมาะสม ถูกต้องและลงตัวที่จะเริ่มต้นความรักอีกครั้ง ก็มีแต่เดินหน้าอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ถอยหลังกลับอีกต่อไป! บางช่วงบางตอนจากเนื้อเรื่อง "เมื่อไรจะถึงเนี่ย" "รีบหรือ" เสียงถามดังมาจากเขา พอเธอส่งเสียงตอบว่าไปว่า 'รีบ' ภูผาก็เร่งฝีเท้าให้ไวขึ้น จนหน้าอกของเธอบดเบียดไปกับแผ่นหลังของเขา ปลายฝนฟาดมือใส่ทันที "หื่นไม่เลือกเพศอีกนะ" "เดี๋ยวถ้ายังเอาแต่ว่าไม่หยุด จะปล้ำตรงนี้จริง ๆ เสียเลย" "ขู่เก่ง แน่จริงก็ปล้ำสิ" ภูผาหยุดเดิน แล้วแหงะมองมาด้านหลัง ปลายฝนซุกหน้าลงกับแผ่นหลังของเขา ตีมือพร้อมใบหน้าแดงซ่าน "ไปได้แล้ว ฝนจะตก"”