้าเอาผ้าห่มที่ถูกพับเอาไว้หลายเดือนมาห่มให้คนป่วย พร้อมกับรับแก้วน้ำอุ่นมาป้
วามอุ่น เหงื่อบนขมับเม็ดใหญ่ผุดออกมาไม่หยุด
“ให้
้ตั้งแต่เขามาถึงที่นี่ ทำให้เจ้าตัวเกรงใจและขอทำแทน ซึ่งเฉิน
เขามีโรคประจำ
ปเรียกเจ้าตัวว่าคุณหลิวตอบ “สามีข
ายตามองคนป่วย “ช่วงนี้เขาทำงานหนั
นช่วงที่โรงงานมีงานให้ทำมาก ออก
าคงยืนตากหิมะนานพอสมควรค่ะ” เฉินลั่วได้รับคำตอบแล้ว ต่อให้ร
องขอบคุณแม่หนูท
เฉินลั่วขมวดคิ้วมองนาฬิกาที่บอกว่าตอนนี้ถึงเวลาเข้าง
ล้วฉันต้องไปทำงาน พวกคุณคงไปตามหมอมาแล้วใช่ไหมคะ หรือถ้ายังไ
อนได้ไหม” สามียังไม่ตื่น หลิวลี่มีความกังวลอยู่บ้
ม่ได้หรอกค่ะ ฉ
นรีบถามชื่อ “เธอชื่ออะไรมาจากไห
ฉินลั่วค่ะ ไม่ได้เรีย
บแทน ความจริงหลัก ๆ คือช่วยชีวิตคน ผลตอบแทนก็เพียงผลพลอยได
่บ้านคนในหมู่บ้านบางหมดแล้ว เฉินลั่วตรงไปยังแปลงดอกเรพซีดเพื
“วันนี้มาช
วก่อนเวลาจะมาช้าได้ยังไง “ฉันต้องไปส
ตามชั่วโมงเดิมไหม
ั่วส่ายหน้า “ฉันเ
้องแลกกับการที่รายได้หายไปส่วนหนึ่ง แม้มันไม่เยอะมา
ยหน้าและพูดกับผู้ดูแลด้วยกัน
.
เหนื่อยแต่อีกฟากหนึ่งหลังจากนายน้อยของพวกเขารู้เรื่องที่เ
“พ่อ เป็นย
งสายตาดุ ๆ ไปให้ “เป็นถึงลูกชายผู้จัดการโรงงานกับผู
ังมือสามีเบา ๆ “คุณอย่าดุลูกเ
ามีลูกชายคนเดียว ในอนาคตย่อมต้องมาทำงานในตำแหน่งของเ
นยังไงบ้างครับ” เหล
ยวอู๋ขมวดคิ้วถามภรรยา “ผมจำได้ว่าคนที่ช่
อนชื่อเฉินลั่วมาจากหมู่บ้านสวี หล่อน
งชื่อเสียงแถมยังช่วยชีวิ
เงียบ ๆ ไม่รู้ทำไมแวบหนึ่งเขาถึงนึกถึงเด็กผู้หญิงที่มีรอยแผลบนแข
“ต้อ
ไปหมู่บ้านสวีดีหรือไม่” คนเป็นภรรยาต้องบอกให้สามีใ
/0/33445/coverbig.jpg?v=f5606179d186f556521706c85b901d22&imageMogr2/format/webp)