เสวี่ยอี้ หมอยาสาวเจ้าเสน่ห์

์อันลึกซึ้งกับอ๋องแปดในคืนนั้น ท

ดิมอย่างสิ้นเชิง ถ้อยคำทุกคำที่

้เสมอเมื่ออยู่ด้วยกัน สายตาของอ๋องแปดตอนจ้องมองน

งจากวั

กเย็บผ้าของนางอยู่ อ๋องแปดก็มา

ั่งจ้องหม่อมฉันเช่นนี้ หม่อมฉันเสียสมา

้งวันทั้งคืน เจ้าเข้าใจข้าใช่หรือไม่...เสวี่ยอี้”

ค่อยชินกับคำหวานเช่นนี้เสียเท่าไหร่นัก แต่ก็ปฏิเสธไม่ไ

ื่อไหร่ท่านอ๋องทรงงานเสร็จแล้ว ก็ค

แสดงสีหน้าเศร้าสล

“ไม่ได้เพคะ เอาหม่อมฉันไปรวมกับหน้าที่ได้อย่างไรกัน หม่

กขัดใจอยู่บ้าง ก่อนที่จะเดินมุ่งหน้าไปที่เรือนของตนเพื่อทำงานตาม

๋องแปด ผู้เป็นสามีเรียบร้อยแล้ว แต่นางก็ยังคงโ

างนะ ข้าคิดถึงพวกท่านเหลือเกิน” เสวี่ยอี้เอ่ยพ

ึงไม่แปลกเลยที่นางจะรู้สึกเบื่อหน่าย เวลาที่อยู่นิ่งเฉยหรือทำกิจ

ช้ในจวนของอ๋องแปดนายหนึ่ง ก็เ

…มีคนมาขอเข้า

สวี่ยอี้เอ่ยพลางทำท่าครุ่นคิด ก่อนที่จะเ

อรับน

ใดกั

์รัชทายาทให้ข้าน้อยนำเ

ารจะขอพบกับนาง และคิดว่าอ๋องสิบ อาจมีเรื่องสำคัญก็เป็นได้

กไปแจ้งกับอ๋องสิบตามคำสั่งการ และเพียงไม่นาน

รอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ให้เสวี่ยอี้ทันใด

ต้องมีเรื่องสำคัญเป็นแน่ ใช่หรือไม่เพคะอ

วข้า นามว่า เหม่ยหลี่ กำลังป่วยหนัก หมอหลวงคนไหนก็ต่างพากันเบือนหน้าหนี เพราะถูกตราหน้าว่าเป็นโรคร้าย ข้า

นี้ ทำให้นางนึกถึงคำของทวดของตน ที่เคยเอ่ยฝากฝังก่อนสิ้นชีพ ว่าให้นางยึดมั่นในการเป็นหมอ ที่รักษาผู้คนที่

อ๋องสิบเอ่ยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เม

ฉันไม่รับประกันนะเพคะ ว่าจะช่วยได้หรือ เพราะหม่อมฉั

่เจ้าพยายามช่วยน้องข้า ก็

สึกผิดยังไงก็ไม่รู้เพคะ” เสวี่ยอี

ิดไปทำไมกัน เจ้าไม่ไ

็…

จะให้ทหาร นำรถม้ามารับเจ้

ข้าไม่

ึ้น ทำให้ทั้งสองหั

ังมองจ้องทั้งสองคนอยู่ต

องสิบเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง ถึงแม้ว่าเข

ว่าน้องสิบ เจ้าเข้า

นนี้น้องเหม่ยหลี่กำลังป่วยหนัก ข้าก็

้วว่าไม่อนุญาต

หตุผลด้วย นั่นน้อง

รือ ที่เจ้าเลือกชายาข้า

่จะเอ่ยขอร้องอีกครั้ง “ให้หม่อมฉันไปช่วยองค์หญิงเถิดเพคะ

สามีตนแวววับเปล่งประกาย

ิ่งกว่าความเห็นใจใด เขายังคงยืนกรานเอ่ยปฏิเสธเสีย

่ชายตน พลางคว้าใบสั่งการจากฮ่องเต้ยื่นส่งให้อ๋องแปด ก่อนที่จะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเยือกเย็นและแ

าใช้มือรับและอ่านมันอย่างละเอียด พลางเอ่ยด้วยท่าทา

านพี่คิดว่าท่านพ่อจะยอมปล่อยให้เหม่ยห

ยเสวี่ยอี้เข้าไปรักษาน้องสาวตนในวั

..เสวี่ยอี้” อ๋องแปดหันไปเอ่ยกั

จยิ่งนัก เพราะการที่นางได้รักษาองค์หญิง ก็เหมือ