icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุพเพล้อมรัก

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:3408    |    อัปเดตเมื่อ:31/12/2021

น้าแดงถึ

มไม่พอใจแล่นขึ้นเป็นริ้วๆ บนใบหน

้าแดงอายแหละ เ

ี่ดูด้อยและแย่อย่างกัณหา สมองคิดว่าต้องหย

อฉันเดี

ล้ กัณหาตัวเบากว่าที่เห็น

ล้อ ใค

่งม้วนเป็นก้อนกลม พลิ้วอ่อนไปมายั่วล

ีรษะลงใกล้ คนอวดดีที่คิดแกล้ง

นายจะท

็นให้ชัดๆ ดูความพ่ายแพ้ของเธอให้เต็มตา ใบหน้าเคลื่อนเข้า

ุทไม่รู้ว่าเธอทำไปเพื่ออ

และเร่าร้อนลมหายใจ ลิ้นเขาสอดแทรกไล่ตามลิ้น

ู่โจมแบบนี้ มือยกขึ้นขยุ้มอกเสื้อเขา

ร่ง ก้อนไขมันที่เขาเคยปรามาส นิ่มหยุ่น ทำให้ร

รั่งเปลี่ยนมาอยู่ในปากอีกฝ่าย เขาคายมัน เอา

นจูบเคล้าคลึง ไล่ตั้งแต่หน้าผาก เปลือ

วดำสกปรก ผิวกัณหาหอมสดชื่น นิ่มเนี

..อย่าเลย” เธอห

ม่ได้

ช่กุมุทคนเดิมที่ตำหนิหรือมองเธอด้วยเห

้แล

า ผิดวิสัยคนกล้าอ

่อย

เลือดหนุ่มบอกว่าไม่ควร กุมุทเคลื่อนใบหน้า

ควรมีเธอก็อวบ ส่วนเว้าโค้งเธอก็คอด กุม

ี่นี่ห้

าวจะเป็นไข้ สัมผัสจากเขาเพียงนิดก็

ครเห็นห

หนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยเลือดเนื้อ อกร้อน ใจจะร

ัมผัสชิดใกล้ผู้ชายถึงเพียงนี้ เขา

รุกเข้าใกล้จนกลายเป็นก้นเธอพิงหมิ่นเหม่กับขอบโต๊ะ ใต้เข

้ลอง ในสิ่งแปลกใหม่บนความสัมพันธ์ระหว่

่ก็ค้านอะไรไม่ได้นัก เมื่อริมฝ

ะหายโหย ดูดดื่ม ดมดอม ดังเธอคือดอกไม้หวานหอมอันโอชะ

ยเคลื่อนจากตึงลงมาสู่ต้นขาด้วยมือเขา เข็มขัดกระชาก ซิปร

ใกล้ ความร้อนแข็งแกร่งชำแรกเข้ามาอย่างรวดเร็วจ

าออ

ม่

มณ์แปลก ...อย่างที่ไ

นอึ

คิดทั้งหมดทั้งมวลเคลื่อนมาอยู่ตรงกลางกาย สะโพกเด็กหนุ่มค่อ

ใจจะขาด ความร้อนจากผิวเนื้อและสิ่งล่วงล

ู้เย็นชากำลังกอดเธอ กัณหาโตมาอย่างร้างความ

ลืมความปลื้มปิติยามเป็นท

าขึ้นสูง กลายเป็นเธอซบซอกกับเขา ฟั

ิล

ง เขาครางเรียกชื่อเล่นกัณหา กัดฟัน

นไหล่มน กล้ามเนื้ออกแกร่งเต้นตุบๆ

มีเสียงฝี

คนม

กุมุทรีบถอนกายออก ห

ตัวเร

ัณหามือสั่นสมองหมุน ตื่นตกใ

้าลงบ

ังสือบนชั้นแล้วเห็นอาจา

้องสมุดนะ ไ

ตำหนิคนซบแก้ม

กไปหน่อยนะครับ เลยให้พ

ีเป็นหยิบหนังสือ แต่ความจริงซ่อนความไม่เร

กนะ ไม่ใช

ไปสำรวจผู้มาใช้บริการโต๊ะอื่นๆ ทั้งเขาและเธอถอ

มุทมองหนังสือสาราณุกรมบริทานิกา ต่างคนต่างเงียบ กล

่อ.

ไม่รู้จะพูดอะไรดี ขณะกั

กันไหม ใกล

ู้ว่าต้องทำตัวกับคู่ของตนอย่างไรหลั

เลี้

ำอาหารกัณหาได้ เธอสั่งข้าวราดยำวุ้นเส้นกับห

ที่เงียบงัน ต่างคนต่างลอบสังเกตท่าทีอีกฝ่าย กระทั่งบ่าย

างไร คืนนั้นเขานอนกระสับกระส่าย ภาพใบหน้ากัณหาว

ฉากร่วมรักเร่าร้อน ร่างกายอุ่นไอสาวที่เป

่ม กัณหาไม่ได้มีดีอะไรเลย เธอเป็นแค่ยัยตัวยุ

จตีกันระหว่าง ...ไป หรือไม่ไป โรงเรียน เขาไม่อยาก

ั่งของอาจารย์เรื่องติวหนังส

รดติดมือไปห้องสมุด กัณหาอาจจะไม่

มาด้วยผ่านๆ เวลาแต่ละวินาทีเคลื่อนผ่านไปช้าเหลือเกิน ห้อง

สวบสาบก็หยุดลง

ังสือมา

ียงให้ปรกติที่สุด

้ว ไม่ค่อ

อนเสมองหนังสือที่ตัวเองเพิ่งวางบ

ื่องหมดภายในคืนเดียว เอ้

อบ

นจากฝั่งตัวเองให้มาเป

วกนี้นายว

าสนใจในวิชาเรียนให้จำง่าย เป็นก

งกับพวกจะเอ็นท

ิลปากร เรียนวาดรูปได้เงินน้อย

เดียวกับพ่อยามเขาพูดอะไรที่อ

้งได้วาดรูป ทั้งได้ตังค์สิ จะไ

งการ์ตูนซุปเปอร์ฮีโร่ตามสมัยนิยม และสัตว์ที่

นต้องเป็นหมอสืบทอ

ล้ว กับกัณหาเท่านั้นที่เขายอมรับออกมาด้ว

่ที่ตัวเราต่างหาก

สระ ตัดสินใจอะไรด้วยตัวเอง จึงมองคนที่

นแล้วจำด้วยล่ะโน้ตนั่น ขืนสอบแล

เหความสนใจตนออกจากริมฝีปากบางนั้นเสีย การติวหนังสือจึงเ

ล์นิดหน่อย คนรออ

้หญิงควรมีอะไรสักอย่างสองอย่างเป็นความลับบ้าง ให้ผ

รแปลกๆ ไม่เข้ากับหน้านิ่งๆ เพราะฤทธิ์น้ำนี้

ลมหายใจกระเส่าอุ่นรินรดแก้ม วงแขนผอมแต่แข็

พึ่งของทุกคนเสมอ แค่นแคะเขาในใจว่าเป็นนายตี๋แว

้อยู่บ้านเฉยๆ ฆ่าเวลาให้จบเทอมเพื่อรอไป

ใจแต่ชีวิตสุขสบาย กัณหาโตมาอย่างขาดๆ

ี่รักของผู้ใหญ่ เรียนเก่ง บุคลิคสะอาดสะอ้

มุทมีทุกอย่างที่เธอไม่มี ครอบครัวที่รัก

่งให้ดูแลตัวปัญหาอย่างเธอ กัณหาจึงชอบแกล้งการปั่นหัวให้เ

นลืมนึกถึงคำเตือนของคนโบราณ ผู้หญิงกับผู้ชายเ

แล้วเราต่อไหนด

รกำลังจะปิดบริการแล้ว แต่หลายคนซึ่งร

อไหม ฉันโท

งเริ่มมึน

งเคลียร์บิลเลย เอาอะไรเพิ่ม

วล้วงโทรศัพท์มือถืออ

ัวหน้าห้องอยู่

งฟิตเน

ิหารนี่ เรื่อ

ไปทั่วงาน กัณหากำล

ารเอง นี่เป็นการเลี้ยงต้อนรับ

กันครื้นเครง พลอยทำใ

ะคงไม่ได้ไปต่อ

กร้องให้อยู่ต่อของเพื

นรออ

คืน อดีตคืออดีต กุมุทโทษว่าเป็นเพราะฤทธิ์น้ำสีอำพันทำให้

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุพเพล้อมรัก
บุพเพล้อมรัก
“ความผิดพลาดในวัยรุ่น ส่งผลเป็นตัวตนในปัจจุบัน เขามาเรียกร้องสิทธิ์ที่ควรจะได้เธอเคยให้สิทธิ์นั้นไปแล้ว แต่เขานั่นแหละทำลายลงกับมือ ตอนนี้จะมาเรียกร้อง เธอไม่ยอมหรอก! +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ เพื่อนรวบรวมเหล้าราคาแพงที่เหลือเพื่อเอาไปดื่มต่อในร้านถัดไป กุมุทยังนั่งนิ่งบนเก้าอี้ กัณหาคุยเบาๆ กับปัทม์ "ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม" ปัทม์ยุติบทสนทนา เลี่ยงออกไป กัณหาหันมาทางเขา สายตาไม่ยินดียินร้าย "เรื่องก่อนปิดเทอม ตอนนั้น..." เขารู้สึกผิดมาตลอด ที่ขี้ขลาด ไม่กล้าเผชิญหน้ากับเธอ เป็นสิ่งค้างคาอยู่ในใจ "ไม่เป็นไร" รอยยิ้มทำให้กุมุทเจ็บแปลบ "เรื่องมันผ่านไปแล้ว ฉันไม่ถือหรอก" ทำไมล่ะ กุมุทถามในใจ เธอน่าจะร้องไห้ ต่อว่า ประจานถึงความแย่ของเขา ในสิ่งที่ทำ ถ้าเป็นเช่นนั้นคงดีกว่า รู้สึกผิดน้อยลง และไม่ทรมานเวลาเห็นเธอเช่นนี้ "แม่ฮะ" เสียงทุ้มๆ ดังแว่วพร้อมประตูห้องจัดเลี้ยงเปิดออก "ผมมารับฮะแม่" กัณหาหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด กุมุทหันไปตามเสียง ราวกับกำลังส่องกระจกเงาอยู่ คนตรงหน้านั้นมีใบหน้าพิมพ์เดียวกับเขาไม่ผิดเพี้ยน เพียงเด็กกว่า ส่วนสูงเตี้ยกว่าเล็กน้อย ...ไม่สวมแว่น”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 บทส่งท้าย 38 บทที่ 38 ตอนพิเศษ 139 บทที่ 39 ตอนพิเศษ 2