icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ในกรงกุหลาบซาตาน

บทที่ 2 1

จำนวนคำ:1491    |    อัปเดตเมื่อ:31/12/2021

ื่น เรียกสติกลับมาจากความทรงจำในอดีตทั้งหลา

รถไปด้วยกันไหม” หญิงสาวหัน

ถาดอาหารเช้าที่มีทั้งขนมปัง ผ

ให้อาจารย์ดู คงช่วงบ่ายนะ ที่

สร้งทำเป็นยุ่งหยิบโน่นหยิบนี่จากตู้เหนืออ่างล้างจานเพื่อกลบพิ

นโดมิเนียมติดสถานีรถไฟฟ้าบ่น ก่อนหัวเราะเมื่

มสะอาดห้อ

ก๊ปที่ใส่มาจะเป็นของมือสอง เธอก็ซักจนสะอาดนะ ตัวเขาเองนั่นเล่าแต่งตัวแย่กว

ห้แม่บ้านมาทำความส

ไม่ลับจากฟ้า เสียงร้อนรนแปลก ๆ เสนอให

ยวุธมีงานด่วนให้เธอทำ ชนิดทำวันนี้เอาพรุ่

ชิด แต่เขามักเป็นคนประเภทสั่งงานแล้วก็ปร๋อออกไปเที่ยว ปล่อยให้เธอ

ปยังชุดรับแขกบุหนัง มีทั้งเก้าอ

ห้อง เศษซากอาหาร แก้วสุรา รอยน้ำหกบนพรมเกลื่อนไปทั่วพื้นและเฟอ

พื่อนเยอะ ปาร์ตี้บ่อย บางทีเธอยังเคยเห็นเพื่อน

ยวุธเท้าสะเอวเสยผมยุ่ง ๆ สองสามที “จำไอ้ป

ัธยม เธอจำได้ราง ๆ เพราะเคยเ

ไปเที่ยว มันเลย

ดนัยวุธเป็นหนุ่มเนื้อหอม ลู

นเอา ‘เนื้อ’

เหลอหลา ไม่เข้าใจศัพ

วยคำถามแล้วถอนหายใจเหนื่อยหน่า

ือยาเสพ

ทมนต์ผงะ ร

ึงให้แม่บ้านมาทำไม่ได้ ขืนเจอแล้วเ

่ะ ฉันกล

อยู่หรอก แต่ต้

่อั้น แค่ทำความสะอาดเอง”

้ย ฉันไม่กล้าเ

การเดินมาจับแขนไว้ไ

ดี๋ยวเขาเคลียร์ให้” เขาหัวเราะ ราวกับเรื่องการใช้เส้นสายกล

ลว

่อยให้ลูกเป็นผู้ร้ายเสพยาเสียได้ แล้วยั

ับจะลุกเป็นไฟ “เกิดในตระกูลดี มีเงิน มีสังคมที่พร้อม ทำไมไม่ทำตัวให้ดี

ุธนั้นเข้าข่ายลูกเศรษฐีเอาแต่ใจ เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

ับผิดแค่เรื่องเลือกคบเพื่อนไม่ดี ส่วนเรื่อ

งข้างเป็นทำนองยอมจำนน ดนัยวุธรู้ว่าเพื่อ

จ เพราะเธอไม่มีในสิ่งที่เขามี หญิงสาวจึงพยา

็ได้ แต่อยากได้ใครสักคนมาเป็นเพื

มแกไม่เร

ก็นึกตำหนิตนเองว่าเผ

าดห้องหรอกนะ” ดนัยวุธเยาะจนเธอนึกภาพตาม แต่นึกภาพหนุ่ม

ายใจยาวกับงานท

นอน” ดนัยวุธบุ้ยปากไปทางประตูไม้ ซึ่งมีรอยกรีดเป็นทางยาวจนเห็นเนื้อไม้สีอ่อนกว่าภ

แขนเสื้อและหยิบผ้าเช็ดหน้าจากกร

ูง ค่าตอบแทนต้อ

ำนองชม พลางยิ้มร่าที่เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ในกรงกุหลาบซาตาน
ในกรงกุหลาบซาตาน
“ในอ้อมแขนซาตานซึ่งกลายเป็น... รักนิรันด์ +++++++++++++++++ นิยายรักเบาสมองของปัทมนต์ ที่ชีวิตนี้อยากอยู่เป็นโสด เก็บเงินขึ้นคานสวยๆ แต่กลับมาผู้ชายหลายคนเข้ามาวุ่นวายในชีวิต กว่าจะเจอรักแท้ก็มีอุปสรรคและบททดสอบนิดหน่อยพอให้นักอ่านลุ้นเอาใจช่วยพร้อม ๆ กันนะคะ ++++++++++++++++++ "ผมอยากฟังคำตอบ" เขายืนประจันหน้ากับเธอตรง ๆ ปัทมนต์กลืนน้ำลาย รู้สึกบรรยากาศในห้องช่างเย็นเยียบ "ขอ...ขอเวลาฉันอีกหน่อยได้ไหม อย่างที่คุณรู้ พี่สาวฉันอยู่โรงพยาบาล อะไรหลายอย่างยังวุ่น ๆ อยู่" เสียงตะกุกตะกัก หายใจไม่ทั่วท้อง เด็กสปาแอบไปยืนดูอยู่ห่าง ๆ ข้างตู้เย็น "ผมว่ามันเป็นปัจจัยที่ดีช่วยในการตัดสินใจ ว่ายังไงล่ะครับ เยสหรือโน" เร่งเร้าราวไม่รับรู้ความลำบากใจของอีกฝ่าย หญิงสาวสูดลมหายใจเชิดหน้าขึ้น "งั้นฉันตอบว่าโนะ..." "อ้อ อีกอย่าง ผมให้ข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจ" พูดยังไม่ทันจบเขาก็แทรกขึ้น "ค่ารักษาพยาบาลคุณปรียาภัทรยังไม่มีใครมาดูแล รู้หรือยังว่าทำไมพี่คุณถึงขึ้นแท็กซี่จากสนามบิน" ปัทมนต์ตาโตกับข้อข้องใจที่ชักเลือนไปแล้ว ด้วยมัวแต่ห่วงพี่สาวอยู่หน้าห้องไอซียู "เพราะภรรยาคุณไพรัชตามไปอาละวาด เธอรู้เรื่องแล้วไม่พอใจที่เขากำลังจะมีลูก อุบัติเหตุอาจมีผลกระทบกับเด็กเกินกว่าคาด ค่ารักษาคงหลายแสน สถานการณ์ยังไม่ค่อยดีนัก" "คุณรู้ได้ยังไง" "บอกแล้วไงครับ ถ้าเป็นเรื่องที่สนใจผมก็จะรู้ คำตอบล่ะ" ชายหนุ่มยื่นหน้ามาใกล้ยิ้มมุมปาก ปัทมนต์รู้สึกตนเป็นอีฟ และคนตรงหน้าเป็นซาตานในร่างงูเจ้าเล่ห์ กำลังยื่นแอปเปิลสีแดงสดให้ "เยสหรือโนครับ" เธอกำลังจะเป็นลม หายใจติดขัด แต่ความเข้มแข็งสุดท้ายร้องบอกให้ประคองสติไว้ ภาพปรียาภัทร สปา และไพรัช ผุดขึ้นมาในสมอง "เวลาผมมีไม่มากนะ" กลิ่นน้ำหอมชั้นดีลอยอ่อนจากกายสูงกระตุ้นภายในอกเต้นระรัว ให้รู้ว่าเหตุการณ์ต่อหน้านี้คือความจริงไม่ได้ฝัน ใบหน้าขาวซีด ไหล่หนักดังมีเหล็กทับไว้ "ตอบครับ" ซาตานที่กำลังเล่นสนุกกับชีวิตเธอและพี่เร่งเร้า "คำตอบคุณรู้อยู่แล้วนี่" การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อช่วยไพรัช แต่เป็นปรียาภัทร หญิงสาวกัดฟัน จ้องหน้าเขาราวจะแผดเผาให้ตายกันไปข้างหนึ่ง "ผมไม่ใช่ผู้วิเศษ เดาใจคนไม่ได้หรอกครับ โดยเฉพาะผู้หญิง" รุทระหัวเราะหึ ++++++++++++++++++++++++++++++”