icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ในกรงกุหลาบซาตาน

บทที่ 10 9

จำนวนคำ:1283    |    อัปเดตเมื่อ:31/12/2021

สังฆทาน และซื้อนกซื้อปลามาปล่อยสวนสาธารณะใกล้ ๆ คอนโ

อุปถัมภ์ตามลำพัง จนบ่ายแก่ ๆ เปิดประตูห้องออกมาก็ไม

ทำไมทำหน้าเครี

คุณไพรัชท่

ินมานั่งใกล้พี่สาวซ

้น ไหนว่าหาแหล่

อเกิน พรุ่งนี้จะไปเจรจาประนอมหนี้กับกลุ่มรัตนะ เจ้าหนี้รายใหญ่” ปรียาภัทรพูดเสียงเครือ

งคงจัดการแก้ปัญหาได้ล่ะน่า” เธอปลอบ

สบานใหญ่ แสงร้อนแรงช่วงบ่ายตกกระทบตึกทอดเป็นเงายาว คืบคลานคลุมพื้นถนนด้านล่างเหมือนง้าวมัจจุราชพร้อมบั่นคอมนุษย์ผู้

เลยหรือเปล่าครับ” ลูกน้องยืนรายง

านก็เปิดออกพร้อมกับร่างของล

งเย็นเยียบ ผู้อาวุโสกว่านั่งลงที่เ

ป็นการส่วนตัว” เขาพูดช้า ๆ ยิ้มเล็กน้อ

าคุยเข้าเรื่องกั

ลิกคิ้วราวกับไม่ทราบค

ากาศสบาย ๆ ดีกว่า ผมเชื่อว่าสมองคนเราจะแล่นเมื่ออ

บการยั่วล้อจากหนุ่มรุ่นลูก สักพักชา กาแฟ และ

ดีกว่า” คนอายุมากกว่าโพล่งขึ

ะยะไปนิดหนึ่ง จ้องตรงไปที่คนชุดดำตรง

อยู่ตอนนี้ก็มากเกินพอ” เสียงผู้

ากู้ไม่ได้ เอาแค่เรื่องหน

ได้ อาจดึงตัวเลขของผลประกอบการตกลงไปด้วย

งหลานมาก่อน” ไพรัชฉลาดพอที่ไม่เลือกใช้คำว่า ‘สนิทกับพ่อ’ ของเขา เพราะรู้ดีว่าหนุ่มต

มพำตาแวววาวคมกล้า “แต่คุณยังปล่อย

งเหลืออด ลูกน้องเตรียมขยับตัวเข้ามาหาอย่างระแวงภัย

นไปครับ อารมณ์เ

งไม่ใช่หรืออย่างไรเล่า บีบเสียทุกทาง โครงการอสังหาริมทรัพย์

นเพียงเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เห็นกันมาตั้งแต่

กมาย ต้องนำเรื่องนี้เข้าประชุมก่อน” รุทระเข้าเร

้ปล่อยเงินกู้งวดใหม่ให้ลุง” เมื่อสบช่องแห่งความสำเร็จไพรัชก็ไม่รอช้ารุกต่อ

ือเป็นเรื่องเล็กน้อย ก็เพราะเรื่องเล็กน้อยมิใช่

ให้คนของผมเอาเอกสารร่าง

้าตัวดูจนตรอกออกเสียขนาดนี้ ประวิงเวลาให้หายใจสักนิดก็ได้ เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ในกรงกุหลาบซาตาน
ในกรงกุหลาบซาตาน
“ในอ้อมแขนซาตานซึ่งกลายเป็น... รักนิรันด์ +++++++++++++++++ นิยายรักเบาสมองของปัทมนต์ ที่ชีวิตนี้อยากอยู่เป็นโสด เก็บเงินขึ้นคานสวยๆ แต่กลับมาผู้ชายหลายคนเข้ามาวุ่นวายในชีวิต กว่าจะเจอรักแท้ก็มีอุปสรรคและบททดสอบนิดหน่อยพอให้นักอ่านลุ้นเอาใจช่วยพร้อม ๆ กันนะคะ ++++++++++++++++++ "ผมอยากฟังคำตอบ" เขายืนประจันหน้ากับเธอตรง ๆ ปัทมนต์กลืนน้ำลาย รู้สึกบรรยากาศในห้องช่างเย็นเยียบ "ขอ...ขอเวลาฉันอีกหน่อยได้ไหม อย่างที่คุณรู้ พี่สาวฉันอยู่โรงพยาบาล อะไรหลายอย่างยังวุ่น ๆ อยู่" เสียงตะกุกตะกัก หายใจไม่ทั่วท้อง เด็กสปาแอบไปยืนดูอยู่ห่าง ๆ ข้างตู้เย็น "ผมว่ามันเป็นปัจจัยที่ดีช่วยในการตัดสินใจ ว่ายังไงล่ะครับ เยสหรือโน" เร่งเร้าราวไม่รับรู้ความลำบากใจของอีกฝ่าย หญิงสาวสูดลมหายใจเชิดหน้าขึ้น "งั้นฉันตอบว่าโนะ..." "อ้อ อีกอย่าง ผมให้ข้อมูลเพื่อประกอบการตัดสินใจ" พูดยังไม่ทันจบเขาก็แทรกขึ้น "ค่ารักษาพยาบาลคุณปรียาภัทรยังไม่มีใครมาดูแล รู้หรือยังว่าทำไมพี่คุณถึงขึ้นแท็กซี่จากสนามบิน" ปัทมนต์ตาโตกับข้อข้องใจที่ชักเลือนไปแล้ว ด้วยมัวแต่ห่วงพี่สาวอยู่หน้าห้องไอซียู "เพราะภรรยาคุณไพรัชตามไปอาละวาด เธอรู้เรื่องแล้วไม่พอใจที่เขากำลังจะมีลูก อุบัติเหตุอาจมีผลกระทบกับเด็กเกินกว่าคาด ค่ารักษาคงหลายแสน สถานการณ์ยังไม่ค่อยดีนัก" "คุณรู้ได้ยังไง" "บอกแล้วไงครับ ถ้าเป็นเรื่องที่สนใจผมก็จะรู้ คำตอบล่ะ" ชายหนุ่มยื่นหน้ามาใกล้ยิ้มมุมปาก ปัทมนต์รู้สึกตนเป็นอีฟ และคนตรงหน้าเป็นซาตานในร่างงูเจ้าเล่ห์ กำลังยื่นแอปเปิลสีแดงสดให้ "เยสหรือโนครับ" เธอกำลังจะเป็นลม หายใจติดขัด แต่ความเข้มแข็งสุดท้ายร้องบอกให้ประคองสติไว้ ภาพปรียาภัทร สปา และไพรัช ผุดขึ้นมาในสมอง "เวลาผมมีไม่มากนะ" กลิ่นน้ำหอมชั้นดีลอยอ่อนจากกายสูงกระตุ้นภายในอกเต้นระรัว ให้รู้ว่าเหตุการณ์ต่อหน้านี้คือความจริงไม่ได้ฝัน ใบหน้าขาวซีด ไหล่หนักดังมีเหล็กทับไว้ "ตอบครับ" ซาตานที่กำลังเล่นสนุกกับชีวิตเธอและพี่เร่งเร้า "คำตอบคุณรู้อยู่แล้วนี่" การตัดสินใจครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อช่วยไพรัช แต่เป็นปรียาภัทร หญิงสาวกัดฟัน จ้องหน้าเขาราวจะแผดเผาให้ตายกันไปข้างหนึ่ง "ผมไม่ใช่ผู้วิเศษ เดาใจคนไม่ได้หรอกครับ โดยเฉพาะผู้หญิง" รุทระหัวเราะหึ ++++++++++++++++++++++++++++++”