างกุ้ยเพิ่งลุกขึ้น ก็โดนเซียวเฉ
ีย
๊า
เซียวเฉิงเ
ตีข้าไม่
ีย
ัน
ีย
าคื
ีย
วามวุ่นวายยังไม่จบ กู้ฉิงอ
้ม ก่อน
่
ดใส่คนใช้ที่
นา
วยด
ลั่น ก่อนผลักคนใช้สอ
ู
ู
อมกัน เสียงน้
วยด
ายน้ำไ
ก็ฝึก
านทั้งลานวุ่นวายราวสนา
่านร้อง ไล่จิกคน แม้แต่เซียวฮูห
เกิดอะ
เพราะทุกคน
เรียงกันเป็นแถว ตัวสั่นงันงก เสื้อเปียก ผมยุ่ง บางคน
สองตัวถูกวางไว้ใต้ต้นไม้
ปุด ๆ กลิ่นหอมฉุนลอยไปทั่วจวน เนื้อบ
งอวิ๋
่อะ
้อไ
าก วินาทีต่อมาดว
วร
นอะไรอร่อยเช
เราะเบา ๆ ก่อนคี
นหัวข้า ยั
นมองเขา ก่
มือนจะมีประโย
ินหม้อไฟอย่างเอร็ดอร่อย ขณะที่คนใช้ทั้งจวนนั่งคุกเข่า สภาพเ
จ เซียวเฉิงเฟิงค่อย ๆ วางตะเกียบลง ก่อ
นอนดี มีเงินใช้ไม่ขัดสน” เสียงของเ
ก่อนใช้นิ้วปาดผ่
ำให้มันเสียใจที่เกิดมา” เขายิ้มซื่อ ๆ แต่ดวงตากล
่กล้าแล
กล้าแล้ว
ก้าอี้โยก มองสามีข้าง
่บอกว่าเขาโง่ไม่จริงใช่ไหม เหมือนนา
ันว่าคุณชายโง่ กับฮูหยินโง่ คือ
ื่องของตัวเองและปัญหาที่ต้องแก้ไข ตอนนี้แก้ปัญหาได้เปราะหนึ่งแล้วคือการจัดการคนทั้งจว
สาดผ่านหน้าต่างกระดาษเข้ามา
านึ่ง ผัดผัก ซุปบำรุง และชาอุ่น ๆ ที่กำลังส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ หากมองจากภายนอก คงเป็
่าครอบครัวมีเพี
งตาของนางมองไปยังเซียวเฉิงเฟิง ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สายตาเย็นเฉียบเพียงชั่วพริบตา ก่อนจะกลับมาอ่อนโยนดังเดิม นางไม่มีลูกเป็นของตัวเองก็ไม่เป็นไร แต่นางก็ไม่ต้องการลูกคนอื่
เสียงของนาง
อย แม่ให้โรงครัวต้ม
บเดินเข้ามา ในมือถือกาชาใบเล็ก นางก้มหน้
อยู่เหนือถ้วยชา จากผีบ้านผีเรือนที่มาเตือนว่าอย่า
ๆ แตะเข้าที่ข้อเท้าของสามีเบา ๆ เพียง
พียงเสี้ยววินาที
คนหันไปมอง ถ้วยชาของน
ไรนี่” เซียว
ู้ฉิงอวิ๋นยิ้มเหมือนค
ะเป็นคนโง่มาตลอด วันนี้ที่อาละวาดก็คงเพราะโดนรังแกหนักไป ไม่เป็นไร ตอนนี้นางก็ทำหน้าที่แม่เลี้ยงที่ดี
องช่วยเหลือ ทำให้นางสบาย ไม่งั้นหลังส
าง ๆ ก่อนกลับไปทำส
/0/34082/coverbig.jpg?v=20261009181145&imageMogr2/format/webp)