คดีปริศนา กุนซือเหนือบัลลังก์

ากมายมหาศาลไม่ได้ใช้เลยสักบาท ชาตินี้เพิ่งได้นอนโยกเก้าอี้ไ

ยิ้ม “หรือท

งเฟิงเหล

ั่วยุข

สัย” นางคีบ

โง่ หากท่านไม่ไป พวกเขาก็

ิ่งไปครู่หนึ่ง

ยังไงก็ช่

ของฮ่องเต้ในอนาคตนะ” กู้ฉิงอวิ๋

ีอยู

ใช่

าดของยุคนี้” เขายกถ้วย

เขา แล้วรู้ทันทีว่าวันนี

นแสงแดดอ่อน ต้นหลิวพลิ้วไหวตามลม โต๊ะยาวหลายสิบตัวถูกจัดไว้ใต้ร่มผ้าแพรสีทอง เหล่าบัณฑ

าต่อหน้าฮ่องเต้ ผู้ชนะย่อมมีชื่อเสียงขจรไกล ผู้แ

มาถึงหน้าสวน เสียง

ดีเยี่ยม ผมดำถูกรวบด้วยปิ่นหยกสีขาว ใบหน้าคมคายสงบนิ่ง ไม่มีแววตาโง่งมเห

อกไปรับภรรยา ให้นางเ

ชายเซียว

ชายโ

มิใช่งานแจกข้าวคนยาก ที่จะมาขอของก

เข้าประลอง

ว่าเขาโง่แต่เด็ก ไม่ค่อยออกไ

ดูเรื่องตลก” เสียงหั

ประดับรอยยิ้มไร้พิษภัย ดวงตากลับกวาดมองผู้คนรอบด้านอย่างเงียบงัน นางได้ยินทุก

ู้ใด คนฉลาดแกล้งโง่ซ่อนคมเช่นเซียวเฉิงเฟิงอ

ฟิงเอียงหน

้าแพ้ ควรแกล้งเป็น

ยงเบา “แกล้งโง่ให

ดูข้าแกล

คนอื่นคิด

เบา ๆ ทั้งคู่เดินเข้

ี้มีเรื่องให้หัวเราะจนท้องแข็ง” เสียงนินทายังดังอย

ตรงกลาง ฉลองพระองค์สีทองอ

ุ่มในชุดสีขาวเงิน ใบหน้าสุขุม ดวงตานิ่

ปักลายเมฆทอง ใบหน้าหล่อเหลา รอยยิ้มบางประดับริ

ห่งเมืองหลวง ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นบัณฑิตที่ฉลาดที่สุดในปีนี้ ใบหน้าหล่

ข้ามา เย่หลิงหวนเหลือบม

งกุนซือ” เสียงนั้นไม่ดังมาก แต่คนรอบข้างได

งเซียวเฉิงเฟิงนิ่ง ๆ เพียงค

ึ่งหัวเราะเยาะก่อนดูความสามารถ อีกค

ึ้น เสียงทั้ง

รถให้เหล่าองค์ชาย ผู้ใดมีปัญญา มีวิสัยทัศน์

ก้าวออกมา

จะได้เลือกองค์ชายที่ตนต้องการถวายตัวเป็นกุนซือ” เสียงฮือฮาดังขึ้น เพราะกติกานี้หมายความว่าครั้งนี้องค์ชา

้อยู่ข้างเขาแล้ว ต่อให้มีใครชนะบางด่

บมาชมละคร กู้ฉิงอวิ๋นนั่งอยู่ด้านหลั

กคือกา

“ฝนแรกเหนื

ม อ้างเมฆ อ้างสวรรค์ อ้างความรุ่งเรือ

มตตาและคุณธรรมของผู้ครองแผ่นดินได้อย่างลึกซึ้ง จนทั

เฉิงเฟิง หลายคนเร

วเองถูกหรือไ

้ากระดาษ เขาถือพู่กันนิ่งอยู่

ลือกว่าผู้ใดสู

าวังหลวงและกระท่อมช

่ฟ้ายังร

ดิน…ยิ่งไม่

ั้ง สวนหลวงหน้าพระตำหน

ซูเหวินอวี้ หากแต่ทุกถ้อยคำกลับตรงไปตรงมา ห

ไปชั่วครู่ ก่อนจะค่อย ๆ