icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
เสียงในใจของพระชายาทำข้าหวั่นไหว

เสียงในใจของพระชายาทำข้าหวั่นไหว

ผู้เขียน: B.J.BEN
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:1477    |    อัปเดตเมื่อ:29/05/2026

สียงใสดังลั่นตำหนักปรุ

ฟ อีกมือเปิดนิยายเล่มหนาจนแทบปิดหน้าไม่มิด ดวงตากลมโตจ้องตัวห

นางอ่านหาใช่ต

งเรื่อง “เกมบัลลังก์วังหลัง”

อจะตบเสียให้คว่ำทั้งแม่ทั้งลูก” นางพลิกหน้ากระดาษอย่างหัวเสีย อีกมือวางพัดก่อนจะหยิบฟืนเติมไฟไปที่เตา

นก็ไม่ได้รับความรักหลังจากแม่ตาย แต่งงานมีสามี สามีก็ยังร

ที่เป็นแม่ทัพหญิงร่วมรบด้วยกัน แต่ก็ตายเพราะยาพิษสะสม นางเอกของเรื่องที่เป็นแม่ท

่งโมโห นางก็ยิ่งเติมฟืนไฟที่เต

ำไมตัวประกอบที่ชื่อเหมือนข้

อง แต่เริ่มเดือดพล่านเกินควบคุมได้ โอสถในคืนนี้สำคัญอย่างยิ่ง เพราะ

วยเพิ่มพลังลม

้งยอดเขาเซียนรวมเงิ

วในชุดคลุมเซียนได้สั่งน

้าแค่เฝ้าเอาไว้ อย่าเติ

ค่ะอา

ปิดเตาได้แล้ว ห้าม

้าค่ะอาจารย์

เจ้าไม่เอาไหน ไม่ได้สักเรื่องอะไรสักอย่าง หากอยากเลื่อนข

อนขั้น อาจารย์และเหล่าบรรดาศิษย์พี่จึงต้องช่วยให้ศิษย์น้องเล็กคนนี้มีผลงานบ้าง เพราะศิษย์คนอื่นในสำนักที่เป็นแขนงวิชาอื่นเขาประสบค

ากไป เอาน่า... แค่เฝ้าหม้อยา ไม่ต้องทำอะไร เพราะสมุนไพร

ลับสายตา มู่หรง

้วนะ ยังทำเหมือน

นนิยายต่อทันที

ผนให้เสียตัวกับจิ่นอ๋องในงานเลี้ยง นางเอกซ้ำๆ ห

แล้ว!” นางต

วนี่สมควรถ

ิ บุกไปชิงกลับมาก็สิ้นเรื่อง อ่อนแอเกินไปแล้ว

ข้าอยาก

โยนเข้าเตาด้วยความเผลอไผล จำได้แค่ว่าต้องเฝ้าห

ึ้น มู่หรงซีพย

ต้องเป็นโอสถขั้นเทพแน่ ๆ เพราะข้าเป็น

ไปอ่านต่ออ

เพราะพิษ ส่วนพระชายาก็

นื้อเรื่องนัก แต่ก็ทำไม่ได้ ถ้านางเขียนเองรับรองสนุก

ใดน

ืน

ือนรุนแรง มู่ห

อ๊

รี

นบนหม้อยา สีหน้

ยวนะ…

ม!

วไฟสีทองพวยพุ่งออกจากหม้อยา พ

ี๊ด

งระเบิดซัดกระเด็น ก่

ยเข้าจมูก เสียงผู้ค

ว รู้สึกปวดศีรษ

ื้

้แกะสลักงดงามปรากฏตรงหน้า ม่าน

นี่ค

่อ เสียงฝีเท้าก็

็วเ

ยินเสีย

สมในงานเลี้ยงท่านอั

ซีเบิก

บไปด้านข้างกาย แล้วทั้งร่างก็แข็งค้างท

ิ้วยาวดุจบรรจงวาด จมูกโด่งคม สวมเพ

เซียวจิ่นอัน จิ่นอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสียงในใจของพระชายาทำข้าหวั่นไหว
เสียงในใจของพระชายาทำข้าหวั่นไหว
“"เซียนปรุงยาปลายแถว" อย่างข้า แค่เฝ้าหม้อยายังทำระเบิดได้ ใครจะไปคิดว่า...พอลืมดูไฟเพราะมัวแต่อ่านนิยายอยู่ดีๆ ข้าจะทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องนั้นเสียเอง! แถมยังมาอยู่ในร่าง "มู่หรงซี" พระชายาจิ่นอ๋องผู้แสนอาภัพ ที่ถูกแม่เลี้ยงกับน้องสาวต่างมารดารังแกสารพัด ถูกวางยา ส่งขึ้นเตียงท่านอ๋อง และสุดท้ายยังต้องตายอย่างอนาถในเนื้อเรื่องเดิมอีกต่างหาก เดิมทีข้าคิดเพียงเอาชีวิตรอด จัดการคนชั่ว กินอิ่ม นอนสบาย ใช้ชีวิตเป็นพระชายาปลาเค็มไปวันๆ ก็พอแล้ว แต่เหตุใดทุกอย่างถึงเริ่มแปลกไป สามีผู้เย็นชาที่ควรเกลียดข้า กลับคลั่งรักข้าหนักขึ้นทุกวัน ครอบครัวจวนอ๋องที่ควรแตกแยก กลับอบอุ่นจนเหมือนบ้านจริงๆ ส่วนเหล่าตัวร้ายก็ทยอยพังพินาศกันหมดอย่างน่าอนาถ”