icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไข่มุกหมื่นปรารถนา

บทที่ 4 ภายใต้การเคลื่อนไหวในห้องนอน

จำนวนคำ:1994    |    อัปเดตเมื่อ:07/01/2022

ข้าเรือนของตนแล้วก็เดินไปนั่งบนเตียงนอน กวาดตาม

งหม

อร

เขาเดินไปนั่งคุกเข่าเบื้องหน้า ถอดรองเท้าให้นาง เท้าเปลือยเปล่าปรากฏเบื้องหน้า เขาห

้ที่รู้ใจนางที่สุด ปีศาจสาวเอนหลังเล็กน้อย ขยับยกเท้าขึ้นใช้ป

พวกมันไม่คู่ควรก

กระนั้น นางก็มิใช่พวกกินไม่เลือก อย่างน้อยก็เลือกว่าจะกินอะไรดี หรือถ้าหิวขึ้นมาจริง ‘กวงหมิง’ ก็ไม

างเร้นกายในมุมมืด เขาเอนหลังพิงผนังห้อง มองเงาร่างหลังม่านที่เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว ชายหนุ่มได้แต่ระบายลมหายใจเบาๆ พลางคิดถึงเหต

....

อนไหวในห้องนอน

าะดื่มสุราเข้าไปมากและมีความปรารถนาต่อชิงหรู เมื่อเข้าห้องมาก็คว้าหูเตี๋ยไปกอดจูบลู

ังไม่ทันเตรียมตัว ช่องรักยัง

นยอมข้าจะไ

ใช่ แต่

งตกใจ เป็นร่างของเหมยกุ้ยที่เข้ามาพร้อมรอ

ม วันนี้วันของ

ารู

เทียน จึงเห็นเรือนร่างของเหมยกุ้ยที่ดูแลตัวเองอย่างดีไม่มีหย่อนคล้อย นางปลดเปลื้

งภรรยาคือปรนนิบัติสามี เหตุใดต้องคอยแบ

น้าแดง แต่เหมยกุ้ยยื่นมือมา

่น้องกัน เรื่องเช่นนี้ควรช่วยเหลือ

เป็นเด็กสาวอีกครั้ง นางปีนขึ้นไปบนเตียง นั่งซ้อนด้านหลังหูเตี

่อมต้องรับอนุเข้ามาเพิ่ม เด็กสาวสวยๆ ที่ทำให้พวกนางต้องไร้ค่า แ

ับสอดแท่งหยกในทันที ไร้การเล้าโลม บ่อยครั้งที่นางแอบปลอบดอกไม้สาวของตนเอง นางนั่งเอนหลังพิงกายนุ่มนิ่มของเห

ยิ่งร้อนระอุ เขารีบถอดเสื้อผ้าออกจนห

งหูเตี๋ย นางให้หวังอี้ขึ้นมายืนบนเตียง นางอ้าปากแลบลิ้นเลียฝีปากอย่าง

รงๆ เหมยกุ้ย เหตุใดข้าไม่รู้ว่าเจ้

ของเหมยกุ้ยแล้วพลิกตัวเป็นท่าคลานเข่าเข้าไปเลียลูกกลมๆ ที่โยกไปมานั้น เหมยกุ้ยถอนรินฝีปา

วนัก ช่างดีอ

ื้อนเปรอะใบหน้า หวังอี้ถอนแก่นกายออกจากโพรงปาก เหมยกุ้ยถอนลิ้นออกจากร่องรัก หูเตี๋ยทิ้งตัวนอนแผ่หราแต่เหมยกุ้ยปีนป่ายไปบนร่างที่เปื้อนน้ำรัก ดูดเลียคราบขาวขุ่นจนทำให้ร่างของหูเตี๋ยบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน ภาพท

่านใหญ่เหลือกิน ลึ

ือบสุดแล้วกระแทกกลับไปใหม่ ช่องรักข

อดรัด ทั้งปากทั้งมือยังว

บดเบียดโหนกเนื้อของตนกับเหมยกุ้ย ด้านบน

ับเมียทั้งสองให้อยู่ในท่าคลานเข่าแล้วสอดแก่นกายเข้าไปใน

ท่านมหาศาลนัก เสีย

อน หวังอี้ได้ยินเสียงครางยิ่งคึกราวม้าคลั่งถอดแก่นกายออกทิ

้ว” เหมยกุ้ยร้องไม่หยุดปาก โดนกระแทกรัวๆ

ข้าเสร็จ..เสร็จ

เขาดึงมันออกมาปล่อยให้รินรดที่ก้นงามงอน แล้ว

าสองคนพี่น้อง

ะโดยไม่ต้องพูดอะไร หูเตี๋ยเคลื่อนตัวลงไปปลุกเร้าแท่งหยกด้วยปาก ส่วนเหมยกุ้ยจ

ออกมาจากที่หลบซ่อน เพราะตนเองเคยเข้ามาช่วยทำความสะอาดจึงรู้ว่าควรหลบซ่อนตรงไหน นางเดินออกมาทั้ง

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไข่มุกหมื่นปรารถนา
ไข่มุกหมื่นปรารถนา
“ขอเพียงทำให้ข้าพึงพอใจ เจ้าจะได้ในสิ่งที่ปรารถนา นางคือปีศาจราคะ ครั้งหนึ่งนางเคยเพียรพยายามฝึกฝนเพื่อเป็นเทพเซียน ผ่านมาพันปีนางคิดว่าหนทางเป็นเซียนนั้นเป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระ นางมุ่งสู่วิถีมารกลายเป็นปีศาจอันดับหนึ่ง ล่อลวงผู้คนให้มัวเมาราคะ เสพสมสูบพลังวิญญาณ หากผู้ใดทำให้นางพึ่งพอใจ นางจะบันดาลในสิ่งที่ปรารถนา ด้วยเหตุนี้เทพเซียนจึงลงมาปราบมาร กักขังนางไว้ที่ภูผาเทียมเมฆา ร่างกายถูกกักขังแต่สามารถถอดดวงจิตสิงสู่มนุษย์ มนุษยกลุ่มหนึ่งบูชานาง ก่อตั้งพรรคลิขิตจันทรา คัดเลือกเด็กหญิงมาเพื่อเป็น 'ร่างทรง' ถวายแด่ปีศาจราคะ ชิงหรูมาอยู่ที่พรรคลิขิตจันทราตั้งแต่อายุสิบสอง นางไร้ความทรงจำ สิ่งที่นางจำได้คือลืมตาขึ้นมาโดยมีสตรีรายล้อม เด็กหญิงมากมายถูกส่งเข้ามาที่แห่งนี้ จนอายุสิบห้า เด็กหญิงวัยเยาว์เติบโตเป็นหญิงสาวแรกแย้ม ทั้งหมดถูกคัดเลือกจนเหลือเพียงห้าคน สุดท้ายนางคือผู้ที่ 'ท่านประมุข' เลือกใช้ร่างของนาง นางจึงเป็น 'ร่างทรง' ของปีศาจราคะ ตั้งแต่วันที่นางถูกเลือก ชิงหรูไม่อาจพูดได้อีกเลย มีเพียง 'กวงหมิน' บุรุษใบหน้าเรียบเฉยคอยดูแลรับใช้และเป็นคนปกป้องนาง ชิงหรูไม่รู้ที่มาที่ไปของกวงหมิน เหตุใดเขาจึงเข้าพรรคลิขิตจันทรา เหตุใดเขายอมเป็นทาสรับใช้ท่านประมุข และที่สำคัญนางไม่รู้ว่าท่านประมุขจะใช้ 'ร่างกาย' ของนางไปนานเพียงใด และเมื่อถึงจุดสิ้นสุด ชีวิตของนางจะเป็นอย่างไร นางได้แต่หวังว่าช่วงชีวิตสุดท้ายของนางจะไม่เลวร้ายจนเกินไป”
1 บทที่ 1 หญิงรับใช้ 2 บทที่ 2 เจ้าเป็นของข้า 3 บทที่ 3 ไม่เข้าใจ 4 บทที่ 4 ภายใต้การเคลื่อนไหวในห้องนอน5 บทที่ 5 ศาลาพักม้า6 บทที่ 6 พานพบ7 บทที่ 7 ทาสรับใช้8 บทที่ 8 กวนหมิน9 บทที่ 9 หอจันทร์กระจ่าง10 บทที่ 10 คุณชายหานเหลียง11 บทที่ 11 พลังหยาง12 บทที่ 12 บุรุษแปลกหน้า13 บทที่ 13 เรื่องเหล่านี้ข้าต้องใส่ใจหรือไร14 บทที่ 14 เจ้าอยากให้ข้าหยุดรึ 15 บทที่ 15 หิวกระหาย16 บทที่ 16 ฐานะของนางคือ...17 บทที่ 17 เรียกร้อง18 บทที่ 18 ฝันร้าย19 บทที่ 19 ลงโทษ20 บทที่ 20 ชิงตัว21 บทที่ 21 เจ้าเป็นใคร22 บทที่ 22 ปีศาจก็คือปีศาจ23 บทที่ 23 ความลับ24 บทที่ 24 ความลับที่ไม่ลับอีกต่อไป25 บทที่ 25 ต่อต้าน26 บทที่ 26 บทส่งท้าย27 บทที่ 27 บทส่งท้าย (จบ)