ียว บัดนี้กำลังลากเธอราวกับนักโทษ ความรักสิบปีหลอมละลายกลายเป็นเพียงเถ้าถ่าน
ังราคาแพงของสรณ์บดขยี้ ความเจ็
มตตา เธอกัดริมฝีปากตัวเ
อเลิกผ้าห่มลงจากเตียง แล้วเดิ
้น้องค่ะ" เธอกระซิบเสียงสั่นเครือ แต่ในขณ
้ามาไว้ในอ้อมแขน ปกป้องเธอราวกั
สริมทัพ เธอชี้หน้าณิชาแล้วสั
ๆ พยุงตัวเองลุกขึ้นยืนช้าๆ แผ่นหล
ยงที่แหบพร่าของเธอเปล่งคำพูดออกม
รธจนเลือดขึ้นหน้า เขากระ
ีย
่วงกว่าครั้งก่อน ณิ
ยงอย่างแรง ก่อนที่ทั้งตัวจ
ดไหลทะลักออกมาเป็นทาง หยดลง
ามาพร้อมกับพยาบาลเพื่อตรวจอาการพอดี เ
ให้หมอตรวจอาการของไพลิน แล้วให้บอด
ำออกไปจากห้อง สรณ์เองก็เดินต
าที่นั่งกองอยู่บนพื้นก
่อ่อนแอของไพลินก็เปลี่ยนไปเป็นใ
่ามาหยุดอยู่ตรงหน้าณิชา แล้ว
็นชา มือขวาของเธอค่อยๆ เลื่อนเ
อที่พยาบาลนำมาให้ตอนที่เธอตื่น นิ้วโป้งขอ
ย้ยข้างหูณิชา "ดูสภาพแกสิ ไ
อนแรงและเต็มไปด้วยความเกลียดชัง "ทำ
ชามาก จนลดความระมัดระวังลงจนหมดส
สรณ์ ทั้งสมบัติของตระกูลกุลวงศ์" เธอพูดออกมาทีละ
านว่าเธอติดสินบนพนักงานโรงแรมให
แขยงนั้น เธอพยายามชวนไพลินให้
ตบเบาๆ ที่แก้มของณิชาซึ่งมีคราบเลือ
ื้อทำงานอย่างเงียบเชียบ บันทึกคำส
พลินรีบลุกขึ้นยืน แล้วเปลี่ยนกล
ไฟล์ มุมปากของเธอยกขึ้นเป็น
/0/34250/coverbig.jpg?v=98f63da5fc039539643774fb0b383fbe&imageMogr2/format/webp)