เสียงครวญคราง เปลวเทียนที่ใกล
านหนิงไว้แน่น หัวใจเต
ังพูดไม่ทันจบ ร่างใ
ลมหายใจไปแล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นยังคงเป็นด
กายประหลาดราวกับสัตว์ป่าที่เพ
พัง มองผ้าห่มผืนเก่าบนตัว มองสา
ก่อนจะเอ่ยเสียงแหบพ
รกินหร
ออ้าป
ะสน
คล้ายเพิ่งค้นพบเรื่องส
้า
เพียงสี่คำทำให้ชิงเ
มองคนบนเตียงราวกับไม่แน่ใจ
้นลมหายใจอยู่แท้ ๆ แต่ตอนนี้ก
ะสน
ปแล้ว มนุษย์ทุกคนชอบตะโกน
ต็มที่ ทันทีที่ขยับ ร่างกาย
้มมองมือของตนเอง มือเรียวเล็ก สีขาวซีดจนเห็นเส้นเลื
ง ก่อนจะหันไปมองด
" ไม
งหายไปหมดแล้ว นางหล
รรค
้นในหัว เมฆเคราะห์สีดำปกคลุมทั่วภูเขาศักดิ์สิทธิ์ สายฟ้าสีม่วงนับร้
นางก็ไม่รู
ปี เดิมทีเพียงต้องการผ่านเคราะห์สวรรค์ให้สำเร็จ ใครจะ
ียกอีกครั้ง น้ำตายัง
ี้ร้องไห้เก่งจริง ตั้ง
ีอ
แม้กระทั่งสายตาก็ไม่เหมือนเดิม แต่คนตรงหน้ายังคงเป็นซูหว่านหนิง เ
. ท่านฟ
ีถอน
ข้าจะคุยกับเจ้า
นี้เสียที่ไหน ก่อนที่นางจะได้คิดอ
ืด
ของคนบนเตียง หูห
ิง ๆ มีอา
อรีบพ
ไม้เก่า ๆ จากนั้นจึงนำจานใบเล็กออกมา ในจ
ถวก็มองนาง เงีย
คืออ
พค
ักโทษ
เหอ
ของตำหนั
งสาร อยู่กันลำบากถึงเพียงนี้ สุ
ี้อ่อนแอเกินไป ต้องหาอาหารดี ๆ บำรุงก่อน
ง จู่ ๆ ความทรงจำจำนวนมห
งจวนซู ถูกส่งเข้าวัง ครอบครัวถูกใส่ร้าย บิดาถูกเ
ความอบอุ่นของครอบครัว รอยยิ้มของบิดา ความเอ็นดูของมารดา
ปนาน นานเสียจน
ะสน
จ้าของร่างนี้น่าสงสารจริง นางไม่ได้ทำอะไรผ
า ๆ ราวกับยังสัมผัสความเ
ิด" นางพ
้า ข้าจะใช
ม่ได้อธิบาย เพราะในขณะนั้นเอง นางสัมผัสบางอย่างได้
ส่งจิตสำรวจภายใน ครู่ต่
นมิติวิญญาณของข้า ยังคงมีบ่อน
กายของข้าติดตามมาด้วย เดิมทีข้าคิดว่าต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด แต่เมื่อ
ังคารั่ว กำแพงเก่า ลานกว้างรกร้างด้านนอก ต้นหญ้าขึ้นเต็มไป
ิง
พค
ไม่มีใครใช้
ช้กะ
พค
ยงไก่ได้ เลี้ยงเป็ดได้ หากจัดการดี ๆ บางทีอาจมีปลากินด้วย ย
/0/34252/coverbig.jpg?v=4b1e4fbe78ebf9a7967870f243878612&imageMogr2/format/webp)