ะโปรงผ้าฝ้ายธรรมดา ๆ ถือตะกร้
อย่างหนักใจ ไม่รู้ว่าจะไปห
ระตูรถเปิดออก พลวัต ชายหนุ่มร่างสู
กาย เขารีบเดินเข้ามาทักทา
นพี่สมัยมหาวิทยาลัยที่นี่ "
บปรุงย่านเมืองเก่าแถวนี้พอดี
นถือตะกร้ากับข้าวกลับมาจากตลาดพอดี ท
พลวัตด้วยรอยยิ้ม "นี่ใช่ไหมแฟ
ฏิเสธ "ไม่ใช่ค่ะยาย! เข
ล และเห็นแววตาที่คาดหวังของค
วัสดีครับคุณยาย ผมชื่อพ
ีบข้อมือเธอเบา ๆ เป็นเชิง
อพลวัตขึ้นไปบนห้อง ชวน
่งเล่นเล็ก ๆ พลวัตพูดจาฉะ
มองภาพตรงหน้าแล้วรู้สึกทั
ล "ไม่ต้องห่วงนะ พี่แค่อยากให้คุณยายสบา
ความซาบซึ้ง "ขอ
อกนะว่ากมลกำลังเจอเรื่องหนักหน่อย แต่ไม่ต้องห่วง ตอนนี้มีพี
้นคะยอให้พลวัตไปส่งพรกมล ทั้ง
ล คอยกันเธอจากรถมอเตอ
ัวมุมถนน อภิเดชนั่งมองภาพนั้นด้
แต่เมื่อเห็นพรกมลสนิทสนมกับผู้ชาย
ด เดินตรงไปยังทั้งสอง
รง แล้วดึงเธอไปไว้ข้างหลัง
จะปกป้องพรกมล "คุณเป็นใค
กเข้าไปที่หน้าของพลวัตเ
อดไหลซึมออกมาจากมุมปาก พรกมลร้
ว้แน่นจนแทบจะแหลกคามือ "
เดช! คุณบ้าไปแล้วเหรอ! คุณม
เขาหิ้วพรกมลเหมือนลูกไก
การ์ดของอภิเดชขวางไว้ ได้แ
านออกจากย่านเมืองเก่าไปอย่างรวดเร
/0/34267/coverbig.jpg?v=23298f3c41b457859ea7c7e63056855a&imageMogr2/format/webp)