เพลิงพยาบาทผลาญใจรัก

ับคิดพากันหลบหนี เขาบีบคอตัวการที่หากุญแจร

ขาออกมาจัดกา

พี่ ให้เราไปด้วยกันนะ ปล่

ม่คู่ควรกับน้อง ไม่มีท

สั่งคนสนิทขังม่านมุกไว้ในห้องดั่งเดิม รอกลางคืนเมื่อเขาว่างจะไป

อกจากประตูรั้วบ้าน เ

ห้มันพาน้อ

องไว้ได้…มือแข็งแรงเดินถือปืนเข้าไปหาคนในรถ แ

ิพ

มั้นน้ำเสียงสั่น ตะโกนออกมา น

บอกมันใ

ลลอยเปิดออกช้าๆ เขาตกใจมาก “ไอ้เคน ใ

นคนเปิด จังหวะนั้นอาเธอร์เห็น

มาเดี๋ยวนี้ เห็นไหมทิพย์ต

อยไปตามสายลม ไม่เข้าสมองของน้องสาว อยากเจาะกะโหลกคนที่กำล

นเดินทางมาพร้อมมัจจุราชแต่ห้ามได้ที่ไหน สายฝนเทลงมา

ียจโกรธแค้นเข้าครอบงำ ตามจี้รถของน้องสาวจนเกิดเ

ก๊อ

ากหมอกควันแห่งความปวดร้าว

้ฉันเปิดให

ะโยชน์สะใจกว่าเยอะ ทุกคราวที่เขาได้ปลดปล่อยในตัวเธอ ทำให้เธอเจ็บปวดร้องไห้ เขาจะเลิกคลุ้มคลั่ง เขากลายเป็นปีศาจ

ด

อย่ามาพูดมาก พูดในสิ่งที

ด

กำลังทำร้ายหัวใจเหมือนทุกครั้งที่สบต

ก็ทำ เหนื่

็มีแผล ยังไม่หายปวด น้ำตาหยดแหมะที่หน้าตักกว้างแต่เขาก็ไม่เคยสนใจ ลมมะณีนับหนึ่ง นับสองไปเรื่อยๆ จวบจนใบหน้าอุ่นเคล

้นเธอขึ้น เอา

ัวน้อยออกไปด้วย สองมือกอดคอเขาแน่น เพราะต้องทร

งมา

สำเร็จอืดอาดไม่ทันใจ ร่างใหญ่เสยความใหญ่สวนขึ้น

มดูดอกอวบ ล้อเล่นกับจุดอ่อนไหว ลมมะณีหลับตา ร่างกายเริ่มผ่อนคลาย เขารู้ส่

หมอ

นไม่ได้อีกแล้ว…ความรุนแรงควบขับ เด้งขึ้นมาไม่หยุดหย่อน ร่างกายสาว

วรรค์มาพร้อมความปวดร้า

ักทีสองที แต่แค่นอนทับยังกลัว คิดตี เป็นไปไม่ได้ ถ้าเขาตื่นมาเห็นคงไม่ดีต่อตนเอง เธอเริ่มไถลลงจากแผ่นหลังเปลือย หลัง

ต่อไปหรือเปล่าถ้าไม่เกิดเรื่องรา

ม เธอเองต้องสูญเสียพี่ชายไป ตอนนี้ไม่มีใครเลย

ยนจบ เรื่องที่ขอดูแล ชดใช้ความผิดแทนพี่ชาย อีกไม่น

ไปจากหน้าฉั

ู่ใต้ผ้าห่ม มองหาชุดนักศึ

ื่นขึ้นมา ขอให้

่าลืมกวาดเศษแก้

้าดึงผ้าห่มป

งที่เอวคอด ใบหน้าซีด

กับเคน หมดเวลาตรวจร่า

หมายถึงอะไร

ไอ้กระจอกนั่น อย่าให้รู้ว่าไปแรด

พื่อนนะคะคุณหมอ ด

งครางกระเส่าเหมือนที่อยู่กับฉันท

่เอ่อ…สวมถุงยาง

มาก

กันสักนิด อย่าหวังลมๆ แล้งๆ… ล

ึ

ทันระวัง ลมมะณีนั่งลงจับเท้าเบาๆ

านฉันอีก รีบออกไป ฉันจะเรียกเด็

ย่งเท้า หลับตากลั้นความเจ็บปวด…คนซึ่

ดนั้นดูแลตนเ

บน้ำและออกมาทำแผล ดวงตาจะหลับอีกครั้งเพราะโดนสูบพลังงานไปเกือบหมดต

องกินข้าวเปล่า หญิงสาวนั่งกินข้าวอย่างหมดแรง วั

บนั้นจนคิดว่าน้ำ

ทอมคิดว่าจะอยู่ได้หรือหนูดา ทำไมไม่ไป

สือค่ะ ใกล้จบแล้

ดินคิ้วขมวดเข้ามา ในมือม

ห้ดาหรอกค่ะ คุณห

นี้ ทำไมนะ โดนกระทำสารพัดยังทนอยู่ได้ คุณหมอเปลี่ยนไ

่เรียน ออกไปจากที่นี่จะทำงานอะไรล่ะค

นให้ถึงที่สุดล่ะ อ

อย่างที่ป้าเก็บไว้ให้ กลิ่นหอมของไก่ผัดขิง ทำให้น้ำล

นไหลเมื่อเห็นพี่ชายเดิน

้งแต่แม่จากไป พี่ทำให้ดากินเสมอ วันนี

้าว น้ำตาไหลจานข้าวอีกมื้อ เธอคงเพ้อเพราะอาการไข้ หลายนาทีผ่านไป เก็บสำ

ีอาชีพ จำไว้ต้องตั้งใจเรียนให้จบ อย่า

ภาพครอบครัวอบอุ่นเข้ามาในสำนึก ลมมะณีป้ายน้ำ

ต่มอบทุกอย่างให้เมื่อเธอและพี่ชาย