icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พันธะลวงหัวใจทมิฬ

บทที่ 7 7

จำนวนคำ:1680    |    อัปเดตเมื่อ:04/01/2022

รงกว่าเดิมซ้ำดึงเสื้อที่เธอใส่กระ

อจากเมื่อก่อนแค่

ยามก้มหน้า ช่วงจังหวะที่กำลังอ่อนแรงเวียนหัวมาก คนกำลังโมโหผลักกันจนหงายหลังลงไ

ดูนะคุณทำแบบนี้สราจะพังงานแต่งคุณให้ล่ม ทำยังไงก็ได้…คุณยังไม่รู้

ม่ทำให้เธอคลั่ง พูด

ข่าลงจากเตียงไปกดล็อกประตู ก่อนจะทรุดนั่งพิงอย่างหมดเ

งนั้นหรือเปล่า

้าวใจ แต่เธอทำไม่สำเร็จ แล้วแบบนี้อีกนานแค่ไหนผู้หญิงคนนั้นจ

ชตรงไปยังห้องนอนเก็บของใช้เพียงน้อยนิดออกจากห้อง ไม่ลืมส

สาวน้อยเขาคงทำไม่ได้ที่จะนึกถึงเมื่อ

่หูฝาด นี่มันอะไรกัน สาวน้

ร่างบางซึ่งยืนมองตรงระเบี

ไม่มีผู้ชายใจ

ามปลอดภัยทันทีเมื่อเริ่

จรปิด บอดี้การ์ดผู้รอบคอบซูมภาพ

อนเห็นธนิสรากำลังทำบางอย่

เขาต้องดื่มวันละหลายขวด จากนั้น

้องส่วนตัว ทดสอบน้ำในขวดว่ามันคืออะไรกัน รู้ค

หอมนอนลงใกล้ๆ กัน อริย์ธัชสูดลมหายใจลึกๆ ไม่สนใจร่างนุ่มนิ่มที่เสียดสีม

ยานอนหลับที่ตนเตรียมไว้ ร่างใหญ่ยกศีร

่อยากแตะต้องร่างสวยก็ต้องจำใจเปลี่ยนชุดว่ายน้ำออกจาก

ัวเราะตนเองเมื่อสัมผัสผิวอ่อนนุ่ม สายตาคมเ

วามต้องการอย่างมนุษย์ปุถุชนแรงกล้าเกินกว่าครั้งไหน ไม่อยากเชื่อสาว

งลืมตาขึ้น ร่างสูงซึ่งยืนกอดอกยื่นแก้วน้ำ

เขาวางมัน

ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้”

นเองและรอบห้องเอ่ยเสียง

าบอกับเขา เดินเข้าใก

ำอย่างนี้ ทำไม เพราะอาจจะทำให้ความรู้สึกดีๆ ข

สื้อผ้าสราออกไปแล้ว คุณจะมาพูดแบบนี้ได้ยังไง

องว่าเรื่องที่ต้องการให้เกิดสำเร็จ

็คิดก่อน ผมไปล่ะ แค่จะพูดสั้นๆ ว่าผมตัดส

เร็วขึ้น ความสงสารที่มีให

่อ จะบอกพี่รดี” ภายใต้ความลัง

านอนหลับเท่านั้น” อริย์ธัชเค้นน้ำเสียงบ้าง มือข้างหนึ่งเท้าสะเอว อีกข้างลู

ยในท่าทีใจสั่นด้

จะสรุปว

ทางคอยดูถ้าคุณไม่รับผิดชอบสราจ

อจะไม่เปลี่ยนใจเพราะเขาชักใบให้เรือเสียเด็ดขาด เมื่อคื

จสะกดกลั้นโทสะ ประชิดร่

็บ มองเขาอย่างน้อยใจ

คุณเขารู้ดีผมเป็นคนยังไง หลักฐานที่คุณทำผมเก็บไว้หมด

รงกว่าเดิมซ้ำดึงเสื้อที่เธอใส่กระ

อจากเมื่อก่อนแค่

ยามก้มหน้า ช่วงจังหวะที่กำลังอ่อนแรงเวียนหัวมาก คนกำลังโมโหผลักกันจนหงายหลังลงไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
พันธะลวงหัวใจทมิฬ
พันธะลวงหัวใจทมิฬ
“อริย์ธัช บุลยเณรย์ เขามีคนรักอยู่แล้วทั้งสองกำลังจะแต่งงานกัน ธนิสรา ศิรินุดิเรก หญิงสาวหัวใจอ้างว้างโดดเดี่ยวแสนเจ็บปวดใจเมื่อรู้ข่าว คุณธัช เธอหลงรักเขามาเนิ่นนาน เขาคือผู้ที่ทำให้โลกสีเทาๆ ของเธอกลายเป็นสีสดใส และด้วยความโกรธอยากทำให้คนที่ทำร้ายแม่เจ็บ ปวดใจ ธนิสราได้ทำลายวันแห่งความสุขที่ทั้งสองคนมีร่วมกัน จนเขาเกลียดเธอเข้ากระดูกดำ โลกเธอบัดนี้เป็นสีดำสนิท เมื่อเขาไม่เห็นเธออยู่ในสายตาอีกต่อไป และเมื่อพันธะลวงๆ เกิดขึ้นเพราะความจำเป็น คุณธัชโทษว่าเป็นความผิดของเธอ ผู้ชายอ่อนโยนคงไม่มีอีกแล้ว แม้บอกว่ารักเขาหมดใจ เขาก็ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น ทำให้เธอเจ็บหัวใจทมิฬเขาคงสาแก่ใจ”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 3738 บทที่ 38 3839 บทที่ 39 3940 บทที่ 40 4041 บทที่ 41 4142 บทที่ 42 4243 บทที่ 43 4344 บทที่ 44 44 end