icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พันธะลวงหัวใจทมิฬ

บทที่ 9 9

จำนวนคำ:1499    |    อัปเดตเมื่อ:04/01/2022

ยหน้าถอยห

ูด จะทำได

อเธอให้แหลกคามือให้สมกับความว้าวุ่นปวดร้าว

มื่อกี้พู

้องการแย่งคู่หมั้นพี่สาวเหรอ!” คราวนี้เป็นเสีย

สั่น มองสายตาเกลียดชังบ

าก” นุรดีเสียงแห

่าเปล่า ฮือ ฮือ…

ินมาตบหน้าด้วยความโกรธ ธนิสราใบหน้าหัน

ำไมไม่เชื่อกันบ้าง ตบหน้าสราทำไม ฮื

นเหมือนแม่”

เมื่อมารดาโดนด่าทอด้วย หันไปมองร่างใหญ

จที่ทำให้เธอเจ็บปวด เขารู้จุดอ่อนเธอดี คุ

ามอาม

สราไม่สนใจนุรดีที่มองอย่างกับจะกินเลือดก

งๆ

จากเกิดเรื่องถ้ามีข่าวคราวชนารดีให้มาส่งข่าว ตอนนี้ผ่านมาหลายชั่วโมงคนรักของฝ่ายนั้นซึ่งเป็นคนฉ

นกว้างก็มีมือใหญ่ผ

ตาบวมไปก่อน อยากจะถามข่าวคราว หากเพียงอ้าปากจะถามเรื่องที่อยากรู้เธอก็ต้

ใจดิ้นรน เขาม

ดีไป อย่าให้ผมโกรธกว่า

่ส่ายหน้า ที่พยายามสะกดกลั้นความรวดร้าวเห

มือทั้งสองให้อยู่เหนือศีร

คุณ…ธัช” น้ำ

้ผมฆ่าคุณก็บอ

จนคิดฆ่ากันเลยเชียวหรือคะ สราเองก็รอฟังข่าวอยู

่รดีเลือกให้คุณโยนมันทิ้ง…ผมไม่อยากเชื่อคุณทำเรื่องที่เคยพูดวันนั้นที

ปล่อย” ธนิสราไม่ย

ดื้อรั้นปฏิเสธก็โกรธ เหวี่ยงร่างบ

ั่

รับม

มหน้า “คุณคิดหรือว่าสราจะทำจริงๆ ได้ คุณ…ทำเ

นสุดกู่ ผมคิดตั้งแต่วันนั้นบนเรือ และแน่ใจขึ้นมาตอนนี้เลยล่ะ

ซึ่งเลือดไหลออกมา เช็ดเบาๆ

สุดท้าย คุณให

ำบาก เธอประชด “คุณสืบพบใคร สราก็จ้างว

หน…” ชายหนุ่มปรบมือ ก่อนปลดเนคไทนั่งยองข้างร่างที่หลบหน้า จับสองมือมามัดไว้ด้า

นมาสบตา ตกใจมากเห็นเลือดสีแดงฉาน

ที่คุณว่า เย็นอย่างที่คุณคิด…จริงหรือเปล่า…” แววต

ๆ เดินออกจากห้องพยายามไ

เหลือเกิน มาเจอกันเขากลับมอบความเจ็

ยู่ที่ของเธอ

ต นุรดีก็ร้องไห้จนสลบต้องเข้าโรงพยาบาล อริย์

หรือยังอ

่จิราเจตบอกว่าเห็นคนแปลกหน้าเข้ามาส่งของให้ธนิสรา รวมทั้งที่ฝ่า

ี่เคยสงสัยเป็นจริง นั่นคือตอนนี้เจ้าสัวกำลังใช้ชีวิตค

คุณนุรดีไปทำหน้าที่เถอะน

แก้ปัญหาได้เองเสมอกลายเป็นชายหนุ่

ลื่อนไปก่อนก็ได้” เจ้าสัวบีบไหล่

้าสัว เดินออกจาก

เปิดรับโบนัส

เปิด
พันธะลวงหัวใจทมิฬ
พันธะลวงหัวใจทมิฬ
“อริย์ธัช บุลยเณรย์ เขามีคนรักอยู่แล้วทั้งสองกำลังจะแต่งงานกัน ธนิสรา ศิรินุดิเรก หญิงสาวหัวใจอ้างว้างโดดเดี่ยวแสนเจ็บปวดใจเมื่อรู้ข่าว คุณธัช เธอหลงรักเขามาเนิ่นนาน เขาคือผู้ที่ทำให้โลกสีเทาๆ ของเธอกลายเป็นสีสดใส และด้วยความโกรธอยากทำให้คนที่ทำร้ายแม่เจ็บ ปวดใจ ธนิสราได้ทำลายวันแห่งความสุขที่ทั้งสองคนมีร่วมกัน จนเขาเกลียดเธอเข้ากระดูกดำ โลกเธอบัดนี้เป็นสีดำสนิท เมื่อเขาไม่เห็นเธออยู่ในสายตาอีกต่อไป และเมื่อพันธะลวงๆ เกิดขึ้นเพราะความจำเป็น คุณธัชโทษว่าเป็นความผิดของเธอ ผู้ชายอ่อนโยนคงไม่มีอีกแล้ว แม้บอกว่ารักเขาหมดใจ เขาก็ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น ทำให้เธอเจ็บหัวใจทมิฬเขาคงสาแก่ใจ”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 3738 บทที่ 38 3839 บทที่ 39 3940 บทที่ 40 4041 บทที่ 41 4142 บทที่ 42 4243 บทที่ 43 4344 บทที่ 44 44 end