ด่นยิ่งขึ้น สร้อยคอมรกตบนลำคอระหงเปล่งประกายลึกลับ รับกับดวงตาคู่สวยที่บัดนี้ฉาย
้สักของบันไดดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ขณะที่เธอค่อย ๆ ก้าวลงไปยังห้อง
นลงมา สายตาของเขาจับจ้องไปที่ส
ง" เขาเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงตำห
ูงกว่า ยืนตัวตรง มองลงไปยังเขาด
ี ความโกรธฉายชัดในแววตา "นี่เธอกล้าขัดคำสั่งฉันเหรอ นัยนา!
ลแก้ววิเศษ ตกทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น กัญจนาเป็นแค่น้องสาวบุญธรรมที่เก็บมาเลี
ี่ยืนหลบอยู่ข้างหลังธนพลสะดุ้งสุดตัว เธอรีบยกมือขึ
ม่คิดเลยว่าพี่เขาจะรังเกียจจนาขนาดนี้" เธอดึงชายเสื้
ะหันกลับมาตวาดใส่นัยนาด้วยความโมโห "เห็น
แทบอยากจะอาเจียนออกมา ในชาติที่แล้ว เธอคงจะใจสลายและร
าอย่างดูแคลน ก่อนจะหมุนตัวเดินไปยังประตูท
ม่เคยถูกภรรยาที่เคยว่านอนสอนง่ายคนนี้ท้าทายอำนาจ
ัวหลบได้อย่างฉิวเฉียด ท
เยียบ "ชุดราตรีของฉันแพงกว่าค่าตัวของคุณทั้งเด
บเข้ามาควงแขนเขาไว้ พลางลูบเบา ๆ อย่างเอาใจ "พี่ธนพลอย่าโ
ไม่ต้องห่วงนะจนา เดี๋ยวพี่จะเอาสร้อยเส้นนั้น
่อไป เธอหันไปสั่งคนขับรถด้วยน้ำเสียงเรียบ
ก้ววิเศษ แต่ธนพลไม่เคยอนุญาตให้เธอขับมันเลย เขาอ้าง
ที่กำลังจะขับรถออกไปคนเดียวด้วยความประหลาดใจ ปกติ
ู สตาร์ทเครื่องยนต์แล้วเหยียบคันเร่งออกไปจากคฤหาสน์หลังนั้
ิทที่เริ่มจะคับคั่ง ก่อนจะเลี้ยวเข้า
ะร้อยบาทให้เป็นทิป ท่าทางของเธอดูผ่อนคลายและสง่างามร
ไม่สนใจสายตาอยากรู้อยากเห็นของบรรดาคุณหญิงคุณน
กผู้จัดการประมูลที่กำลัง
มือไหว้ทักทาย "สวัสดีครับคุ
ก่อนจะยื่นให้เขา "ฉันต้องการให้คุณเอาสร้อย
"เอ่อ... แต่ว่าคุณนัยนาครับ รายการประมูลทั้งหม
น "ฉันจะให้ค่าคอมมิชชั่นคุณเพิ่มเป็นสองเท่า และฉันรับรองได้ว่า สร้อยเ
น การได้เอาใจตระกูลกาญจนรุจิเป็นสิ่งที่ใคร ๆ ก็ใฝ่ฝัน หล
ณนัยนา ผมจ
ปี เพราะมันเป็นของรักของเพื่อนสนิทท่านที่เสียชีวิตไปแล้ว และคืนนี้ เธอจะใช้มันเป็นสะพานเพื่อเชื่อมสั
ห้องโถง สายตาคู่หนึ่งจากห้องวีไอพีช
ับจ้องอยู่ที่ผู้หญิงที่โดดเด่นอยู่ท่ามกลางผู้คน
นสนิทของเขาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เอ่
บเสียงเรียบ "ภรรยาที่ไม่เป็น
เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แต่ใจกล้าคนหนึ่งบนเรือสำราญ
ยืนอยู่ด้านหลัง "ไปสืบมา ว่าทำไมจู่
อนจะมีเรื่องสนุก
/0/34530/coverbig.jpg?v=12662c15ebc3c3e8bf37e128ac8eb64e&imageMogr2/format/webp)