รัณย์ มันค่อย ๆ ไหลลงมาตามกรอบหน้าและปลายค
างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ในดวง
รอ?" เขาตะคอกเสียงดังลั่น รา
หน้ากับเขาอย่างไม่เกรง
างแรง พลังมหาศาลของเขาบีบจน
ิปสติกสีแดงสดจาง ๆ ที่ปกเสื้อเช
มาจุกที่คอหอย เธออยากจะอา
น! ฉันขยะแขยง!" อิน
อีกข้างของเธอก็ฟาดลงบ
ีย
้าดังสนั่นไปทั่วห้อง
ตบ รอยนิ้วมือสีแดงปรากฏข
าดนี้มาก่อนในชีวิต สายตาของเ
้องเสียใจ!" เขาเค้น
พท์ของศรัณย์ก็ดังขึ้น เป็นเสียงเรียกเ
ทรศัพท์ แล้วหันกลับมาม
นไปทันที โดยไม่พูดอะไรอีกแม้แต่
ั
แรง ตามด้วยเสียงเครื่องยนต์
กไปอย่างไม่ไยดี หัวใจของเธอที่เค
ๆ พยายามควบคุมมือ
ครดิตเสริมสีดำสนิทและคีย์การ์ดเข้า
ป๋าเดินทางใบเก่าที่เต็มไป
ของกรุงเทพฯ ก็พัดมาปะทะใบหน้
ญ่นี้ โดยไม่หันกลับไปมองแม้แต่น้อย ท
นอะไรมาทั้งวัน อินทิราแวะซื้อหมูปิ้งจาก
น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอ
อดีตผู้จัดกา
อินทิราพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเ
ึ่ง ก่อนจะกรีดร้องออ
ิเคชันมาจอดตรงหน้าพอดี อินทิร
อยแล้ว เธอก็กดบล็อกเบอร์โท
คลื่อนผ่านไปนอกหน้าต่างรถ เธอรู
/0/34532/coverbig.jpg?v=a94bdc04dccca25477ebe5bcf2445d21&imageMogr2/format/webp)