icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิวาห์สายฟ้าแลบกับสามีลึกลับ

บทที่ 6 

จำนวนคำ:1187    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:22

สรอยากจะเอ่ยปากขอบคุณธิติหลายครั้ง แต่พอเห็นใบหน้าด

ต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกไม่สบายใจ เหมือ

แสดงท่าทีสนใจเรื่องที่

เข็นรถพาธิติเข้าไปในห้องทำงา

งของตัวเอง แต่หัวใ

ะหยั่งถึงได้ ส่วนหนึ่งเธอสงสารในความพิการข

ป็นการขอบคุณ เขาเดินเข้าไปในครัว ขอใ

ไปวางตรงหน้าธิติ แล้วพูดเสียงเบาว่า

แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขายก

ี่เขาทานมันจนหมดถ้วย ก็ทำให้นภั

อกจากบ้านไปพร้อมกับสีหน้าเคร่งเครียด นภัสสรเดาว่าเขาคงไ

วที่เจอมาทั้งวัน เธอจึงไม่ได้ใส่ใ

นมาเพราะรู้สึกคอแห้ง จึงต

ธอเดินเท้าเปล่าลงบั

ะตูแง้มอยู่เล็กน้อยและมีแสงไฟรอดออกมา แต่แล้วก็ต้

ามเป็นห่วงว่าเขาอาจจะต้องการความช่วยเหล

ีที่ประตูเปิดออก ทำใ

ง ๆ ส่วนร่างของธิติที่ควรจะอยู่บนนั้น...กลับก

งกายของเขาสูงสง่าและตั้งตรง การเคลื่อนไหวก็ด

ะ ร่างกายเย็นเฉียบจนชาวาบไปท

ัวเองแน่น ร่างกายสั่นเ

พิการ? เขาหลอกลวงทุก

้นเล็กน้อยทำให้ธิติตกใ

นตระหนกอยู่ชั่ววูบหนึ่ง ก่อนจะถูกแทนที

ธิติก็แสดงปฏิกิริยาที่

้งตรงดูเหมือนจะสูญเสียเรี่ยวแรงไปในท

ุ้

ไปกองกับพ

กมาอย่างชัดเจน เขาพยายามจะยัน

ที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าประ

นทำให้นภัสสรไ

ความตกใจเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอีกอ

ม่ได้หลอกลวงใคร...เขาแค่.

รถเข็นแล้ว “ประตูไม่ได้ล็อก” ธิติกล่าวเสียงเรียบเย็น “ฉันเคยบอกแล้วว่าความผิดพลาดแม้เพียงเล็กน้อยที่สุดก็อาจหมายถึงทุกอย่าง” สมบัติก้มหน้ารับผิดอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิวาห์สายฟ้าแลบกับสามีลึกลับ
วิวาห์สายฟ้าแลบกับสามีลึกลับ
“วันแต่งงานที่ควรจะสวยงามที่สุดในชีวิตของฉัน กลับกลายเป็นนรกขุมที่ลึกที่สุด เลยฤกษ์งามยามดีมาเป็นชั่วโมง เปรมศักดิ์ เจ้าบ่าวของฉันก็ยังไม่ปรากฏตัว ก่อนที่คุณหญิงแม่ของเขาจะเดินขึ้นเวที คว้าไมค์ประกาศยกเลิกงานวิวาห์กลางคัน โดยทิ้งท้ายอย่างเลือดเย็นว่าปัญหาทั้งหมดเกิดจากฉันที่ไม่รู้จักเอาอกเอาใจสามี ทั้งที่ความจริงแล้วเขาหนีงานแต่งไปหาคนรักเก่า แขกเหรื่อนับร้อยซุบซิบนินทา แสงแฟลชจากนักข่าวสาดส่องราวกับฉันเป็นตัวตลก พ่อเลี้ยงพุ่งเข้ามาตะคอกด่าว่าฉันทำธุรกิจของเขาพังพินาศ แม่เลี้ยงและน้องสาวต่างสายเลือดรุมทุบตีและเหยียดหยามฉันสารพัด พวกเขาไม่แคร์ความอับอายของฉันเลยสักนิด แคร์แต่ผลประโยชน์ที่ตัวเองสูญเสียไป ฉันต้องวิ่งหนีออกจากงานในสภาพชุดเจ้าสาวที่ยับเยินและน่าสมเพชที่สุด ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายก้มหน้ายอมรับความอัปยศนี้? ทำไมฉันต้องถูกครอบครัวปิงปลิงเหยียบย่ำจนจมดิน? ในจังหวะที่โลกทั้งใบกำลังพังทลาย ฉันเหลือบไปเห็นห้องจัดเลี้ยงข้างๆ ที่งานล่มไม่ต่างกัน ตรงกลางห้องโถงมีร่างของชายทุพพลภาพในชุดเจ้าบ่าวนั่งโดดเดี่ยวอยู่บนรถเข็นไฟฟ้า ความคิดบ้าบิ่นแล่นเข้ามาในหัว ฉันปาดน้ำตาลวกๆ เชิดหน้าขึ้น แล้วเดินตรงเข้าไปหาผู้ชายคนนั้น "ในเมื่อเจ้าสาวของคุณหนีไปแล้ว...คุณจะแต่งงานกับฉันไหมคะ" ตอนนั้นฉันไม่รู้เลยว่า ผู้ชายพิการที่ฉันขอแต่งงานด้วยเพื่อประชดชีวิต จะเป็นถึงคุณชายสามแห่งตระกูล 'จรัญสนิทวงศ์' อภิมหาเศรษฐีที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ...และขาของเขาก็ไม่ได้พิการอย่างที่ทุกคนคิด!”