icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ถอดหน้ากากภรรยาแสนดี ฉันคือราชินีที่ใครก็ต้องการ

บทที่ 2 

จำนวนคำ:966    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้16:18

ัววิลล่า เธอไม่ได้ตั้งใจจะเอาอะไรไปมาก

ร์ชสีแดงสดของเธอจอดอยู่ มันเป็นรถที

ุดน

ร์ น้องสาวของยศกร วิ่งออกมาขวางหน

ชายฉันทิ้งแล้ว ยังจะหน้าด้

รียบเฉย "รถคันนี้เป็นชื่อข

พี่ชายฉันทั้งนั้นไม่ใช่หรือไง ตอนนี้เธอถูกไ

่งเข้ามาจะแย่งกุญ

หลบการคว้าของวรินทร์ได้อย่างง่ายดา

แดง วรินทร์เปลี่ยนเป้าหม

ปครึ่งก้าว ทำให้วรินท

ง" น้ำเสียงของอัจฉรา

่งกระตุ้นความโกรธของวรินทร์ เธอเติบโตมากับการ

ญิงขี้คุก!" วรินทร์กรีดร้องออกมา คำพูดที่เ

เข้ามาอีกครั้ง ตั้ง

จออกมาอย่างไม่ปิดบัง เธอเอี

ล็ก ๆ ข้างสวน คนสวนเพิ่งตัดดอกไม้เสร็จและนำกุหลาบ

ลักจากการพุ่งเข้ามา อัจ

แจกัน พร้อมด้วยกลีบกุหลาบสีแดง ก็สาดเข้าใส่

อย่างตกใจ เครื่องสำอางราคาแพงไหลเยิ้มปนกับน้ำ ผมที่จัดท

ู่บนหน้าผากของเธอ ทำให้ภา

อกมาดู เมื่อเห็นสภาพของวรินทร์และอัจฉราที่ยืนน

ายหญิงของบ้าน เป็นคนอ่อนโยนและพูดน้อ

งบนโต๊ะเบา ๆ เสียงแก

ดน้ำที่กระเด็นมาโดนหลังมืออย่างใจเย็น

วรินทร์ น้ำเสียงเรียบเฉย แต่แ

ข่มจนตัวสั่น พูดอะไรไม่ออก ได้แต่

ไป เธอกดรีโมตกุญแจรถ เ

สตาร์ตเครื่องยนต์ เสียงทุ้มต่ำของรถสปอร์ตค

เคลื่อนตัวออกจากประตูวิลล่าอย่างนุ่มนวล ก่อนจะหายลับไปที

เปิดรับโบนัส

เปิด
ถอดหน้ากากภรรยาแสนดี ฉันคือราชินีที่ใครก็ต้องการ
ถอดหน้ากากภรรยาแสนดี ฉันคือราชินีที่ใครก็ต้องการ
“ตลอดสามปีที่ผ่านมา ฉันยอมทิ้งตัวตนเพื่อเป็นภรรยาที่แสนอ่อนหวานและเชื่อฟังของยศกร จนกระทั่งวันนี้ เขาโยนหนังสือสัญญาหย่าใส่หน้าฉันด้วยน้ำเสียงเย็นชา เพียงเพราะผู้หญิงในดวงใจของเขากลับมาแล้ว เขาคาดหวังให้ฉันร้องไห้ฟูมฟาย น้องสาวของเขาก็พุ่งเข้ามาด่าทอเรียกฉันว่าผู้หญิงขี้คุกและพยายามจะยึดรถของฉันไป แม้แต่ตอนที่บังเอิญเจอกันข้างนอก เขากับเมียน้อยก็ยังร่วมมือกันเหยียดหยามฉัน ทำเหมือนฉันเป็นขยะที่ไร้ค่าและน่าสมเพช พวกเขาทุกคนเหยียบย่ำฉัน โดยคิดว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงอ่อนแอที่ต้องเกาะตระกูลคนไวเพื่อความอยู่รอด แต่พวกเขาคงลืมไปแล้วว่า ก่อนที่ฉันจะก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ ฉันเคยเป็นใครกันแน่ ฉันจรดปากกาเซ็นใบหย่าอย่างไม่ลังเล สาดน้ำใส่หน้าน้องสาวที่หยิ่งผยองของเขา สะบัดมือที่เขาพยายามจะรั้งไว้ด้วยความรังเกียจ แล้วหันหลังก้าวออกมา คืนนี้ ฉันสลัดคราบแม่บ้านที่แสนดีทิ้งไป สวมชุดเดรสหนังสีดำรัดรูป มุ่งหน้าสู่สนามแข่งรถใต้ดิน "ฉันจะทวงคืนทุกอย่างที่เป็นของฉัน...รวมทั้งชีวิตของฉันด้วย"”