icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด

บทที่ 2 

จำนวนคำ:1108    |    อัปเดตเมื่อ:14/07/2026

ริหาร โดยไม่สนใจสายตาอยากรู้อยากเห็นของพนักงานที่

ว้อย่างสุภาพแต่แฝงไปด้วยความห่างเหิน “คุณผู้หญิงคร

ิ่ง ๆ มือที่กำใบหย่าไว้แน่นจนเล็บจิกเข้าไปใน

าทักทายและคะยั้นคะยอให้เธอดื่มไวน์แก้วนั้น... ไวน์แก้วนั้นต้องมีปัญหาแ

มผู้บริหารระดับสูง เขากำลังคลายเนคไทของตัวเองเล็กน้อ

นึ่ง ก่อนจะกลับมาเย็นชาดังเดิม เขาหันไปพูดกับเหล่

กทายลดาวัลย์ เธอทำได้เพี

ับไปนั่งหลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของเขา จ้องมองเธอด้วยสายตา

ทำงานของเขา แล้ววางใบหย่าที่เขียนด

ออกมาสองคำ เสียง

่า "ใบหย่า" ม่านตาของเขาหดเล็กลงทั

่านไปยังรอยช้ำบนคอของเธอ ลูกกระเดือกของเขาขยั

ืมไปแล้วหรือไงว่าการแต่งงานของเราเป็นแค่ข้อตกลง

ของเธอสงบนิ่งราวกับผืนน้ำที

ฐศาสตร์โกรธ เขาผุดลุกขึ้นยืนทันท

เงยหน้าขึ้นสบตา “คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะขู่ผมได้เหรอ ถ

ัลย์ก็สั่นสะท้านไปชั่วครู่ แต่แววตาของ

มือจากคางของเธอ ในแววตาของเขามีความเกรี้ยวกราดที

นชื่อของตัวเองลงบนใบหย่าอย่างรวด

นหน้าคุณอีก” เขาโยนใบห

ซ็นบนนั้น ในใจไม่ได้รู้สึกโล่งใจเลยแ

องทำงานไปอย่างช้า ๆ แผ

ศาสตร์ก็ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะอ

า กดโทรออกด้วยน้ำเสียงที่

เข้ามา มองดูสีหน้าของ

น เจอใคร เกิดอะไรขึ้นบ้าง เอาทุกรายละเอียด รวมถึงกล้องวงจร

ดเสริม “โดยเฉพาะ... ทุกอย

รีบพยักหน้ารับคำ

กกิตติธรากุล กรุ๊ป เธอกำใบหย่าในม

อร์ของอำพร แม่ของเธอ ทันทีที่รับสา

เปิดรับโบนัส

เปิด
สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด
สัญญาร้ายบังคับรัก อดีตภรรยาขอหย่าขาด
“ฉันแต่งงานกับ 'รัฐศาสตร์' ทายาทตระกูลดังเพื่อผลประโยชน์ของครอบครัว ทนเป็นภรรยาที่ไร้ตัวตนมาตลอดหนึ่งปี จนกระทั่งคืนนั้น ฉันตื่นขึ้นมาในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย ร่างกายบอบช้ำจากการถูกย่ำยีในห้องโรงแรมแปลกหน้า ฉันโทรหาสามีด้วยความหวาดกลัว แต่เขากลับด่าว่าฉันสร้างเรื่องน่าสมเพชเพื่อเรียกร้องความสนใจแล้วตัดสายทิ้ง ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่า 'พิชามญชุ์' น้องสาวแท้ๆ ของเขาเป็นคนวางยาและส่งฉันไปขึ้นเตียงผู้ชายคนอื่น! แต่เมื่อฉันเอาใบหย่าไปปาใส่หน้าเขา รัฐศาสตร์กลับเลือกที่จะปกป้องน้องสาว ปฏิเสธการหย่าเพื่อรักษาหน้าตาตระกูล แม้แต่แม่แท้ๆ ของฉันก็ยังร้องไห้กอดขา ขอร้องให้ฉันทนอยู่ในขุมนรกนี้ต่อไปเพื่อแลกกับเงินค่ารักษาน้องชาย หนำซ้ำคุณปู่ของเขายังออกคำสั่งเด็ดขาด บังคับให้เราย้ายกลับไปอยู่เรือนหอและต้อง 'ผลิตทายาท' ให้ได้ภายในหนึ่งปี ฉันถูกคนทั้งบ้านรุมเหยียบย่ำ ถูกมองเป็นแค่สินค้าและเครื่องจักรผลิตลูก ไม่มีใครสนเลยว่าฉันเพิ่งผ่านความอัปยศอะไรมาบ้าง ในเมื่อความอดทนถึงขีดสุด ฉันจึงตัดสินใจลุกขึ้นสู้และจะไม่ยอมเป็นเหยื่ออีกต่อไป กลางโต๊ะอาหารเช้าของครอบครัว ฉันบีบน้ำตาแสร้งทำเป็นภรรยาที่แสนดี ก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ต่อหน้าทุกคน "คุณรัฐศาสตร์ทำงานหนักเกินไปค่ะ... เรื่องมีลูก เราคงต้องรอไปก่อน เพราะหนูไม่อยากกดดันสภาพร่างกายของเขา" ฉันส่งยิ้มไร้เดียงสา มองดูใบหน้าของสามีที่โกรธจัดจนแทบกระอักเลือดเมื่อถูกหาว่า 'ไร้น้ำยา' และนี่... เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น”