icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ฉันขอเลี้ยงดูสามีตกอับ ที่แท้เขาคือมหาเศรษฐี

บทที่ 3 No.3

จำนวนคำ:1328    |    อัปเดตเมื่อ:10/08/2026

มือของทนายสมศักดิ์ น้ำเสียงของเขา

บาย “คุณยิ่งยศครับ ผมแค่...แค่มาแสดงค

ดว่าเขาไม่เชื่อคำพูดไร้สาระนั้น สายตา

ริง เธอผอมบางกว่าในรูป ใบหน้าซีดเซียว แต่ดวงตาคู

อหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตั

นึ่งก้าว ส่วนสุพิชญาก็รู้สึกถึงแรงกดดันจากการเ

งครึ่งเมตร นี่คือระยะปลอดภัยของเขา หากใกล้กว่านี้ อา

นาทีผ่านไป...อาการต่อต้านทางกายภาพท

กิดขึ้นมาก่อนตลอดชีวิตยี่สิบกว่าปีของเขา เขามองสุพิชญาที่อยู่ตรงหน้า

ข้างหน้าอีกก้าวเล็ก ๆ ระยะห่างของทั้งสองใก

ขา เธอถอยหลังโดยสัญชาตญาณ แต่แผ่นหลัง

ึกจนหยั่งไม่ถึงของเขา กลิ่นกายของเขาห้อมล้

ำนักงานเขตเงียบหายไปหมด หัวใจของสุพิชญ

นไส้ ไม่เวียนศีรษะ ไม่มีความรู้สึกไม่สบายใด ๆ เลย เขาสามา

้...คือยาขอ

รเกลียดผู้หญิงอย่างรุนแรง ไม่เคยยอมให้ผู้หญิงคนไหนเข้

ารีบพูดขึ้นอีกครั้ง พยายามจะกอบกู้สถานการณ

้จากการแต่งงานกับนงพะงา และสถานะที่น่าอึดอัดใจของสุพ

ึงได้ เมื่อถูกขัดจังหวะ ดวงตาของเขาฉายแว

ันไปทางสุพิชญา น้ำเสียงยังคงเรียบเฉย แ

ังคงตกใจจากการเข้

มคือยิ่งยศ คู่

่งที่แม้แต่ตัวเองก็ยังประ

ิชญาตกตะลึง แต่ยังทำให้ส

้านบาท ในใจยิ่งสับสนมากขึ้น ชายคนนี้เป็นใครกันแน่ ทำไม

ับไปว่า "คุณรู้จักเขารึเปล

"ทนายของคนที่ผมไม

ดยรวมได้ทันที–นี่คือเรื่องวุ่นวายของตระกูลใหญ่ แล

็นผู้ดีและแรงกดดันที่ติดตัวมาแต่กำเนิดนั้นหลอกกันไม่

บื้องหลังซับซ้อนเช่นนี้ จะเป็น

ไปด้วยความเด็ดขาดที่ไม่อาจปฏิเสธได้ "การแต่งงานครั้งนี้เป็นไปต

ี่จะแต่งง

่ไม่มั่นคงของสุพิชญาได้อย่างน่าประหลาด เธอคิดว่า ในเมื่อ

ๆ แล้วพยักหน้า "ค

่งยศมองเด็กสาวร่างเล็กข้างกายที่สามารถทำให้เขากลับมาเป็น "ปกติ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ฉันขอเลี้ยงดูสามีตกอับ ที่แท้เขาคือมหาเศรษฐี
ฉันขอเลี้ยงดูสามีตกอับ ที่แท้เขาคือมหาเศรษฐี
“ข้อความบอกเลิกจากแฟนหนุ่มที่คบกันมาสี่ปี ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ของสุพิชญาอย่างไร้เยื่อใย ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งสติได้ เธอกลับเห็นเขาเดินลงจากรถมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง... ซึ่งก็คือเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ ทั้งสองเดินควงแขนแนบชิดเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ที่พวกเธอเคยสร้างอนาคตด้วยกัน ราวกับสวรรค์กลั่นแกล้ง ระบบ "จับคู่สมรสภาคบังคับ" ของรัฐบาลตรวจพบสถานะโสดของเธอทันที เธอถูกบังคับให้จดทะเบียนสมรสกับผู้ชายแปลกหน้าที่ดูเหมือนคนขับรถรับจ้างหาเช้ากินค่ำ ความโชคร้ายยังไม่จบแค่นั้น แฟนเก่าและเพื่อนทรยศยังตามมาจองล้างจองผลาญ พวกเขาร่วมมือกันขโมยไฟล์งานสำคัญ ทำให้สุพิชญาถูกบริษัทไล่ออกอย่างไม่เป็นธรรม เธอต้องอุ้มกล่องกระดาษออกมายืนร้องไห้อย่างหมดสภาพ ขณะที่พวกเขายังตามมาเยาะเย้ย และชี้หน้าดูถูกสามีป้ายแดงของเธอ "อะไรกัน? คนขับรถก็ใส่สูทด้วยเหรอ? เช่ามาล่ะสิ?" สุพิชญารู้สึกเจ็บปวดและสูญสิ้นทุกอย่าง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่เธอรักและไว้ใจที่สุดถึงทำลายชีวิตเธอได้เลือดเย็นขนาดนี้ แต่ท่ามกลางสายตาดูถูกของทุกคน สุพิชญาตัดสินใจเช็ดน้ำตา เธอจับมือชายหนุ่มคนนั้นไว้แน่น แล้วประกาศก้องว่าเขาคือสามีของเธอ โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า "คนขับรถจน ๆ" ที่เธอกำลังกางปีกปกป้อง แท้จริงแล้วคือมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศ... และเขากำลังส่งข้อความสั่งให้บริษัทของพวกทรยศล้มละลายในทันที”