ทายาทสาวตัวจริง ทวงคืนทุกสิ่งอย่าง

งมาอย่างเย็นชา กระทบเช็คเงิน

ปด้วยรอยยิ้มเสแสร้ง "จีรณาเอ๊ย เงินสองแสนบาทนี่ลูกรับไ

เก่าคร่ำคร่าของเธอ แผ่นหลังตั้งตรง สายตาเย็น

้จักบุญคุณนะ ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเรารับแกมาเลี้ยง ป่านนี้แกคงได้ไปหัวโตอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพ

น้ำแข็ง "ไม่ต้องหรอกค่ะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แบบร่างดีไซ

ในทันที เหมือนถูกแทงใจดำ เขาหัวเราะแห้

หน้าอย่างประณีต พูดด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนไร้เดียงสา "พี่จีรณา พี่ก็รับไว้เถอะค่ะ ต่อไปพอไปอยู่บ้านใหม่ ที่ต้องใช้เงิน

กว่า เป็นการบอกเป็นนัยว่าครอบครัวที่แท

บจะมองไม่เห็น เธอรู้ดีว่าตระกูลจิตต์เมตตาเป็นหนึ่งในห้าตระกูลที่ร

ไป หันหลังกลับไปยกกระเป๋าเดินทางของ

้ม แม่บ้านเก่าแก่ของบ้าน "ไปตรวจกระเป๋าเดินทาง

ามกันอย่างโจ่งแจ้ง ปฏิ

้หันกลับไป ทว่าแผ่นหลังข

มแม่ "คุณแม่คะ อย่าทำอย่างนี้

ระเป๋าเดินทางของจีรณาเปิดออ

งรัศมีเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในกระเป๋าข

ลงในทันที แต่ไม

จแล้ว เธอก็ยืดตัวขึ้นทันทีแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

ะไรสักคำ แล้วลากกระเป๋

หันกลับมา ทิ้งไว้เพียงประโยคสุดท้าย "ขอบคุณนะค

งดัง "ปัง" กั้นสา

บอ้าวภายนอกก็พัดเข้ามา จีรณาสูดหาย

ิมถนน เตรียมจ

ินทาง เธอก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีของเล

อยู่ริมถนน ไม่ได้หย

้งและการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ท

ึ้น เธอไม่ได้รู้สึกประหลาดใจกับเรื่องนี้เล

นึ่งขับเข้ามา

อยู่มาสิบกว่าปีหลังนั้น ในแววตาไม่มีความอาลัย

ช่บ้านตระกูลจิตต์เมตตา แต่

ความหนึ่ง เป็นข้อความจากคนขับรถของครอบครัวที่แท้จริงข

ล็อคหน้าจอโทรศัพท์ พ

"หาง" ที่ตระกูล

ิ่งแปลกปลอมในกระเป๋าเสื้