กังหันเสน่หา

นท

ลุดออกมา เคยแต่ยั่วยวนให้อยากแล้วจากไป แต่ไม่เคยโดนเข้าถึงเนื้อถึงตัวจับต้องอย่างใจต้องการ โดยเธอตั้งตัวรับไม่ทันและทำอะไร

ุดนับตั้งแต่เกิดและเติบโตมาจนอายุย่างยี่สิบแปดปี เพลิงไฟโทสะและอับอายในกายพุ่งลิ่วขึ้นไปร

ู้ชายบ้า ปล

ให้อย่างลนลาน อยากเที่ยวชายหาดก็รีบหาโรงแรมเลิศหรูให้อยู่ฟรีไม่คิดเงิน เพียงเพื่อแลกกับร่างกายเน่าเหม็นน่ารังเกียจสะอิดสะเอียน”

รแล้วต้องได้ แต่ถ้าไม่อยากได้...ฉันไม่เพียงขยี้ให้แหลกละเอียดเหมือนแก้วแตก แต่จะฝังดินก

มกลึงบีบบี้อย่างรุนแรงราวกับกายอรชรคือผลส้มที่เขาต้องการให้แหลกละเอียดในอุ้งม

่อีกฝ่ายดูจะสะใจมากกว่าสงสาร เพราะยิ่งเธอแสดงความร้าวรวดออกไปมากเท่าไหร่ เขาก็เพิ่มน้ำหนักการจับต้องจ

ู้จักเจ็บเป็นยังไง อายเป็นยังไง คงไม่กล้าทำเรื่องไร้ยางอาย แย่งชิงสามีชาวบ้าน ทำให

ผึ้งสะดุ้ง ฟันขาวขบไปบนกลีบปากนุ่มจนได้กลิ่นเลื

ไม่อยากให้ฉันจับโยนออกไปบนถนนให้คนเข

ธอไม่รู้เรื่องที่เขาพูดมาสักนิด จะยัดเยียดกล่าวหาใคร ทำไมถึงไ

ู่บนเรือนกายก็รุนแรง เจ็บเสียจนร้าวจนผิวเนื้อปริแตก อับอายและคั่งแค้นจนใจเหมือนถูกบีบจนหายใจไม่อ

วิเศษที่จะไปตรัสรู้เรื่องของชาวบ้าน!” หญิงสาวกัดฟันพูดเสียงลอดออกมาทางไรฟัน อัดสูดลมหายใ

หน้าด้าน ชอบแย

ถียงกลับต้องขบฟันขนกลีบปากเต็มแรง เมื่อบัวตูมไหวกระเพ

น สายตาเข้มดุกร้าวสบกับดวงตากลมโตฉายแววตื่นตระหนกขลาดกลัวระคนโกรธแค้นขุ่นเคือง มุมปาก

มือจิกโต๊ะสุดแรงด้วยความตื่นตระหนก พลางขยับพากายโอนเอนไหว

ทำเอาคนที่กำลังลงทัณฑ์ด้วยความรังเกียจถึงกับงุนงงสงสัย ผู้หญิงกร้านโลก เชี่ยวชาญเชิญมารยาอิสตรีทำให้ผู้ชายหลงใหลอ

หูนั้นดังมากกว่า นิ้วยาวยกขึ้นไปทาบบนกลีบปากอิ่มห้ามไม

ังไงฉันก็ผู้ชายไม่เสียหายอะไรเลยนี่ จริงไหม” ชายหนุ่มรั้งกายนุ่มนิ่มลงมาเล็กน้อ

กเกล็ดหิมะพัดมาแตะต้องเรือนกายพร้อมกับไฟร้อนผ่าวโอบรายรอบ ก้อนเนื้อนุ่มไหวราวต้นหญ้าท

กจากเหตุระทึกชวนหวั่นไหวพาทำอะไรไม่ถูกนี่แล้วค่อยหนี แต่นั่นต้องเป็นหลังจากที่เธอเอ

ล่ะ...เผอิญฉันกำลังมีความ

็นเป็นชา น้ำตาเริ่มร่วงพรูลงมาราวกับน้ำไหลจากก๊อก เล็บแหลมยาวจิกลงไปในผิวเนื้อนุ่ม แต่ก็ไม่เจ็บเท่าหัวใจที่

่!!

ีบปาก เพราะไม่ต้องการให้มีเสียงแปลกๆ หลุดออกไป ศีรษะทุยสะบัดแรงๆ จนเส้นผมที่ขมวดไว้อย่างดีหลุดลุ่ยออกจากมวย พยายามบังคับตัวเองไม่ให้รู้สึกหวั่นไหวไ

.. ‘ไ