งกระหึ่มขึ้นจากลานจอดรถด้านล่าง ก่อนที่เสียงล
้าลึกจนเต็มปอด ยกหลังมือขึ้นปาดคราบน้ำตาที่เปรอะเปื้อนแก้มออกอย
บนานเริ่มมีอาการเหน็บชาเล็กน้อย แต่แว
รใช้ชีวิตของเธออยู่ทุกซอกทุกมุม ทั้งแจกันดอกไม้ที่เธอตัดแต่ง ผ้าปูท
้าแบรนด์เนมหรูหราที่ชานนสั่งให้เลขาฯ ซื้อมาให้แขวนเรีย
้วดึงกระเป๋าเดินทางหนังสีดำใบเก่าท
้ามาในคฤหาสน์หลังนี้เมื่อสามปีก่อน แ
่า ๆ สองสามเล่ม หนังสือตำราแพทย์ภาษาอังกฤษที่เธอแอบซ่อนไว้ และกรอบรูปไม้เก่าคร่ำค
วนะ" เธอพึมพำกับรูปถ่ายเบา ๆ ก
ั
งสนั่นจนบานพับสะเทือน
่งแต้มอย่างจัดจ้านเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและดูถูก ข้างหลังมีกาญจนา เกียรติชัย แม่สามีผู้
เดี๋ยวนี้" แก้วเกียรติแผดเสียงแห
นาแสร้งทำเป็นปรามลูกสาว แต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความสะใจ
คุ้นชินกับความร้ายกาจของสองแม่ลูกคู่นี้มาตลอดสามปี เพียงแ
ปค่ะ" รุ่งฤด
กวาดมองกระเป๋าเดินทางที่เปิดอ้าอยู่บนเตียง "คิดว่าโดนพี่ชาย
ป็นของฉัน" รุ่งฤดีจ้อ
ะ" แก้วเกียรติหัวเราะเยาะในลำคอ ก่อนจ
แขนอย่างจังจนเกิดรอยช้ำแดงก่ำ ความเจ็บปวดแล่นแปลบขึ้นมา แต่เธอกลับไม่ส่งเสี
างของรุ่งฤดีแล้วเทคว่ำลงบนพื้นห้องทันที ข้าวของ
แผนการ เธอแกล้งทำเป็นก้มลงไปคุ้ยกองเสื้อผ้าเก่า ๆ ก่
ยงดังลั่น "นี่มันสร้อยเพชร 'หัวใจนิรันดร์' ที่แม่ซื้อให้ฉันนี่
ี ฉันไม่นึกเลยนะว่าเธอจะหน้าด้านหน้าทนขนาดนี้ สร้อยเส้นนี้ราค
้อยเพชรเส้นนั้
นเกิดเมื่อเดือนก่อน ต่อหน้าคนอื่นทำทีเป็นแม่สามี
้ว รอคอยวันที่เธอถูกขับไล่เพื่อจะตอกฝาโลง ยัดเยียดข้อหา "หั
ช่างต่ำช้าและสา
าวเข้าประชิดตัวรุ่งฤดี สีหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องด้วยความสะใจ "กูจะแจ้งตำร
กไป หวังจะกระชากคอเสื้อของรุ
งเฉียดฉิว แววตาที่จ้องมองมานั้นคม
มือไปโดยอัตโนมัติ ขนแขนลุกชันขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ ค
ี่ยนไปของอดีตลูกสะใภ้ แต่ยังคงฝืนทำเสียงแข็ง "ขโมยของแล้วยังจะทำตาดุอีก แก
มาอีกครั้ง เธอพุ่งตัวเข้าไปหารุ่งฤดี หมายจ
จลึก แววตาไร้ค
นไม่มีทางให้ถอยแล้ว และควา
/0/36068/coverbig.jpg?v=b65ef2fc875a74bd4b2875fd42ad7e07&imageMogr2/format/webp)