หย่าแล้วไง ฉันคือหมอเทวดาที่ใครๆก็ต้องการ

ึก...' เป็นจังหวะสม่ำเสมอ รุ่งฤดีก้าวลงบันไดคฤหาสน์ทีละขั้นด้วยความมั่นคง ทุกย่าง

นไดตามมาติด ๆ เธอปรี่เข้ามาขวางหน้าประตูใหญ่ของคฤหาสน์

ชรมูลค่าสิบล้าน แล้วคิดจะเดินลอยหน้าลอยตาอ

ยจับจ้องใบหน้าที่บิดเบี้ยวขอ

ปทางสวนหลังบ้าน "หรือถ้าคุณป้าเสียดายจนทนไม่ไหว จะลงไปดำน้ำงมขึ้นม

งออกมาจากปากของรุ่งฤดี

อบน้อมและยอมก้มหัวให้ทุกเรื่อง บัดนี้กลับเปลี่ยน

ลืมนะว่าแกหย่ากับตานนท์แล้ว แกไม่ใช่สะใภ้

มองรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงกระดูก "เพราะแบบนี้ไงคะ ฉัน

ัศมีความกดดันบางอย่างแผ่ออกมาจากตัวของเธอ

็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก และจำใส่หัวไว้ด้วยนะคะ ว่าฉันจะไม่ยอมใ

้อยชัดคำและหน

จะแต่งตัวปอน ๆ ไร้เครื่องประดับ แต่ดวงตากลับฉายแววฉลาดเฉลียวและมีรัศมีของผู้นำอย่างประหลาด ตอนนั้นเธอ

แต่ที่ไหนได้ แม่เสือตัวนี้แค่ยอมจำศีล

งข้อหาทำลายทรัพย์สิน" แก้วเกียรติท

ดสิน ว่าของขวัญที่ 'ให้โดยเสน่หา' แต่กลับมาแจ้งความว่าหาย หรื

ล้วปรายสายตาคมกริบไป

าพชัดทั้งภาพและเสียง เรามาเปิดดูพร้อมกับคุณตำรวจไหมคะ

นไปเสียสนิท หากเรื่องนี้ถึงตำรวจและหลุดไปถึงมือนัก

ปูดโปน ได้แต่ยืนตัวสั่นมองดูรุ่งฤด

้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสะใจและนับถือ ตลอดสามปีที่ผ่านมา เธอเห็นรุ่งฤดีถู

หาสน์ มือจับลูกบิดประตูไว้แน่น เธอห

ปจนถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร อย่าได้ปล่อยใ

ออก รุ่งฤดีก้าวขาเดินออกไปสู่โลกภ

ากาศบริสุทธิ์เข้าปอดลึก ความอึดอัดที่กด

อเข้าไปในกระเป๋าเสื้อหยิบโทรศัพท์มือถือรุ

เบา ๆ ก่อนที่หน้าจอจะสว่างวาบ ข้อความและสา

้นไป จนกระทั่งนิ้วเรียวกดลงบนชื

าที ปลายสายก็กดรับทันควันพร

หรอ มึงหายหัวไปไหนมา ไอ้เวรช

ย็นชาของรุ่งฤดีก็อ่อนแสงลง ริมฝีปากระบายย

. ฉันหย

กษณ์ คงศักดิ์ กรีดร้อง

งขวักไขว่บนท้องถนน น้ำเสียงของ

.. ปลุกพวกพ้องของเราให้ตื่นได้แล้ว หลับใหล

ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะอย

นี... กองอัศวินข