งของอ
สิบปีของฉัน ฉันจัดกระเป๋
อยไม่ได้ไม่กี่ชุด หนังสือหนึ่งเล่ม และพาสปอ
. โฮป แอ
บันไดมายั
ที่โต๊ะอาหารเช้า สีหน้าโล่งอกอย่างเห็นได้ช
่ยบอก คำโกหกเคลือบอยู่บนลิ้นจนรู้สึกขมปร่า
สร้งอันน่าเกลียด แม่พูดว่า “โอ้ ที่รัก เป็นคว
รดที่มีควันกรุ่น เธอยื่นมันให้พลางพูดว่า “ชาสมุนไพรสูตรพิเศษช่
ับถ้
ด์ขมผสมกับคาโมมายล์ กลิ่
ระงับ
ีว่าในน
ี้คือของขวัญอาบยาพิษชิ้นสุดท้ายจากผู้หญิงที่ให้กำเนิดฉันมา จา
ึกหน้ามืดนิดห
สีหน้าสวมหน้ากากแห่งควา
ฉันไปนั่งที่เก้าอี้ “ลูกคงหักโหมเกินไป ขึ้นไปพั
รอบเอวฉัน คอ
กับไหล่ของเขา ช้อนสา
่วเบาและอ่อนแรง น้ำเสียงของเด็กสาวที่พวกเขาคิดว่าร
้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจจอมปลอม “แต่ตอนนี้พวก
หญ่ ฉันก็ลงกลอนประตู คุกเข่าลงห
ดีรสขม ร่างกายบิดเกร็งจากการ
ตา จ้องมองคนแปล
ชา ริมฝีปากเม้ม
รรมดาๆ ที่ไม่เป็นจุดสนใจ กางเก
ที่ห่อไว้อย่างประณี
ใช้แล้วทิ้งเพื่อเรียกพนักงานส่งของ โ
ของภัตตาคารสตาร์ไลต์ ในสวนสน
ุณอีวา
วิวที่อยู่ห่างจากส
างไกลกำลังขยายสูง
า ลีโอ และพ
ส่วนตัว ช่างเป็นภาพครอบครั
บา เคียราจับมืออีวานไว้ ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความพึงพอใจ พ่อ
่งเข้ามาในโทรศั
ที่เธอมาถึง ดู
าพครอบครัวอันสมบูรณ์แบบน
งโทรศัพท์เครื่องเก่า ลบข้อมูลทั้งหมดทิ้งจนเกล
้อมกับเสียงน
เดินมุ่งหน้
หันหลังกลับ
/0/36152/coverbig.jpg?v=d734830dd287e16920d021a23cab0e5b&imageMogr2/format/webp)