icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คนนี้...พ่อเลี้ยงขอ

บทที่ 2 คนนี้พ่อเลี้ยงขอ Chapter 2

จำนวนคำ:2361    |    อัปเดตเมื่อ:13/01/2022

pte

นูหลายลำแล่นลู่ลมฉลิวไปกับสายน้ำด้วยไม้พายที่ผู้คนช่วยหยิบจับกันคนละมือ จากบรรดานักท่องเที่ย

าทึ่ง และเก็บภาพถ่ายสวย ๆ ได้มากกว่า ขณะเดียวกัน นักท่องเที่ยวบ

ื่นกลายเป็นสายน้ำที่นิ่งสงบ เหมาะสำหรับการอาบแดดร้อนจ้าท่า

นเคลื่อนที่เหนือน้ำทะเลดี

ัวอยู่บนฟากฟ้า มือเท้าแขนแข็ง ๆ ของตน นอนเหยียดกายอย่างสงบ ด้ว

.. ไม่ได้มาอาบแดดให้มีผิวสีแทนด

้องฟ้า... อา

. อาจหมาย

้มัน ต้องอยู่กับมันในทุก ๆ วัน ไม่มีมนุษย์คนไหนสามารถมีชีวิตรอดหากปราศจากน้ำ แม้แต่

ำลังคิดถ

ในความดูแ

ให้ต้องรับภาระดูแลเด็กสาวมาจนถึงทุกวันนี้ หลังจากที่ได้รับรู

ิง และใช้ชีวิตอย่างระวังตัวมาตลอด เขาไม่ไ

ออกจากบ้านอย่างไร้คำลา แค่ส่งข้อคว

างครั้งปรายลดาก็ชอบที่จะเรียกเขาว่าพ่อเลี้ยง เพราะเขาเลี้ยงดูหล่

ว่าอาเลี้ยงมันไม่มี เรียกไปก็ออกจะประหล

นได้รับการอบรมสั่งสอนเป็นอย่างดีจากแม่อนงค์ให้เป็นคนขยันขันแข็ง รู้จักหุงหาอาหาร ซักผ

นเป็นอย่างดีเติบโตเป็นต้นไม้งาม ผลิดอก

เดียวคืออยากทดแทนบุญคุณผู้มีพระคุณ ทำให้แม่อนงค์รักแล

เขาที่มีมันมากเกินไป มากเสียจนต้อง

ป็นยังไง เศร้าเสียใจ หรือว่าดีใจตั

ิ่นหอมอ่อนของแชมพู ครีมอาบน้ำยี่ห้อเดียวกันโชยมาแตะจมูก ร่างนุ่มนิ่มที่พยายา

วยสะพรั่งวัยยี่สิบเอ็ดปี จู่ ๆ เขาดันกลายเป

นสักพัก

่เขาไม่คิดจะโทรหาปรายลดา ต่อให้โทรมาเขาก

หล่อเหลาลงตัวหันมองตาม หยิบขึ้นมาดูอย่างพิจารณา แน

ดเงินทุกบาททุกสตางค์ไว้เล่าเรียน

ป็นนั

ลี้ยง... พี่รหัสชื่อธามไท

ทรศัพท์แน่นยังกับว่าจะบีบมันให้แหลกคามือ ทะเลสีมรกตส

งเลยสักคำงั้นหรือ? พุทรา...!” ปลายเสียงต

าปนิกคนดังที่ทั้งสร้างและถือหุ้นใหญ่ผูกขาดไว้กับตัวเอง ต่อให้เจียดให้ลูกเลี้ยงใน

แต่ก็ไร้วี่แววเสียงหวาน ๆ ของคนที่ขาดการติด

ค่าเทอมละกัน” ว่าไปแล้วเขาถึงได้กลอกตาไปมา พยายามสงบสติอาร

ดาทุกเดือนในจำนวนไม่เท่ากัน มากน้อยแล้วแต่คว

ขาแล้วก็มีพี่สาวพี่ชาย มีหลานอีกห้าคน ให

ก ๆ คือแม่ไม่ขอ

อะไรสักอย่างอยู่ ร่างกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามในกางเกงข

คาบดบังความร้อนอยู่ จิตใจร้อนรุ่ม

ำได้ว่าตอนอายุสิบกว่าขวบ ไม่ว่าประกวดความงามเวทีไหน รอยยิ้มแสนหวา

ังเป็นดาวม

ายน้อยน่ารักไว้ลำพังท่ามกลางฝูงห

จ่ายราคาเต็ม จองตั๋วกลับไทย ไ

ามองขึ้นไปข้างบน ได้ยินเสียงคนโวยวายประมาณว่าทะเลแ

ุณเปาจะให้ผมไปดูไอ้เด็กนั่

ดือนสูงลิบ ลูกครึ่งหนุ่มบราซิลส่

เอง พุดทำอะไร

ขายเสื้อผ้าแฟชั่นเหมือนเดิมหรือเปล่า?” อลันไหวไ

สอร์ตส่วนตัว อสังหาริมทรัพย์อีกห

งชู้สาวตามมาทีหลัง นิสัยยุ่มย่ามวุ่นวายเรื่องของเจ้านายก็ไม่ม

อกว่าเจ้าตัวช่างมีความสุขกับการเพ

่งโต ยิ่งสวย... ไ

มขรึมขึ้น สายตาคมกริบจ้องลูกครึ่งหนุ่มเขม็ง สาวเท้าเข

ในท่าทีเฉยเมย เลขานุการหนุ่มทำหน

้ปรเมษฐ์ได้เหมือนกับว่าตัวเองเป็นน้องชายอีกคนหนึ่งมานับสิบปี

หน้าหล่อเหลาที่มองกลับมาครั้งหนึ่ง ความเป็นคนมือไว เขา

เปิดรับโบนัส

เปิด
คนนี้...พ่อเลี้ยงขอ
คนนี้...พ่อเลี้ยงขอ
“เมื่อเด็กสาวที่เขาเฝ้าทะนุถนอมมาตลอดยี่สิบเอ็ดปีโตเป็นสาวสวยสะพรั่ง เขาจึงตัดสินใจหนี... แต่สุดท้ายแล้วเขาหรือจะหนีหัวใจตัวเองพ้น ยิ่งได้รับรู้ว่า 'ลูกพุทรา' กำลังจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตน 'พ่อเลี้ยง' ที่หลงรักเธอมาตลอดหรือจะยอมปล่อยนกน้อยให้หลุดจากกรงทอง! คำนิยามของท้องฟ้า... อาจคือความอิสระ สายน้ำ... อาจหมายถึงความรัก ไม่ว่าจะเป็นน้ำหรือความรัก เป็นสิ่งที่ขาดไปเสียไม่ได้ สิ่งที่ลืมตาตื่นมาก็จะต้องใช้มัน ต้องอยู่กับมันในทุก ๆ วัน ไม่มีมนุษย์คนไหนสามารถมีชีวิตรอดหากปราศจากน้ำ แม้แต่ตัวของเขาเองที่พยายามละ เลิก ทิ้ง ลาจากน้ำโดยไม่สนใจว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้หรือไม่ นี่เขากำลังคิดถึงใคร...? เด็กน้อยในความดูแลงั้นหรือ? ยี่สิบเอ็ดปีแล้วที่พี่ชายของเขา ปองกานต์ได้หาภาระลูกมหึมามาให้ต้องรับภาระดูแลเด็กสาวมาจนถึงทุกวันนี้ หลังจากที่ได้รับรู้ความจริงจากภรรยาว่าลูกสาวที่เลี้ยงมากับมือไม่ใช่ลูกของตัวเอง ต้นกล้าแข็งแรงได้รับการรดน้ำและพรวดดินเป็นอย่างดีเติบโตเป็นต้นไม้งาม ผลิดอกออกผลมีรากฐานมั่นคงจนเขาไม่ต้องห่วงอะไร กระทั่งเสียงโทรศัพท์สั่นดังจากข้างหู 'พุทรามีแฟนแล้วนะคะ พ่อเลี้ยง... พี่รหัสชื่อธามไท กำลังจะย้ายไปอยู่ด้วยกัน' ร่างสูงลุกพรวดขึ้นกำโทรศัพท์แน่นยังกับว่าจะบีบมันให้แหลกคามือ ทะเลสีมรกตสดสวยละเลงด้วยเปลวเพลิงแห่งโทสะลึกลงไปในดวงตาของเขาเอง "จะมีผัวเป็นตัวเป็นตน ไม่คิดบอกพ่อเลี้ยงเลยสักคำงั้นหรือ? พุทรา...!"”