/0/36369/coverbig.jpg?v=fa01adb88c8b6c2ab2780218ad6023e0&imageMogr2/format/webp)
.. ต๊
หญ่ ยามเช้าตรู่ที่ควรจะอบอุ่นกลับเงียบเหงาและเย็นชืด นนท์ถอนหายใจยาวขณะจ้อง
่งลูกค้าตอนทุ่มนึง อยากให้กลับมาช่วยดูพะแพงหน่อย
์ฟคัทสุดเนี๊ยบ ก่อนจะหยิบสูทตัวนอกขึ้นม
้วต้องไปทานมื้อค่ำต่อกับเจ้านายใหญ่จาก headquarters ด้วย
นก็จัดเวลาเอาสิ จะให้วิทิ้งประชุมร
ันนะวิ!” ชานนท์พลั้งปากพู
ทุ่มห้าทุ่ม งานบ้าน งานลูก งานห
าหากัน เธอเดินเข้ามาใกล้ ถอนหายใจออกมาเบาๆ แ
่าน่า... ไหนจะเรื่องบนเตียงที่คุณอยากอีก วิก็บอกแล้ว
ง ไร้ซึ่งความอบอุ่น แล้วเดินก้าวฉับๆ ออกไป เสียงป
. มีแต่คำพวกนี้อยู่ในหัวเธอเ
ความสัมพันธ์ที่ไม่มีแม้แ
มอยู่กับความคิด เสียงร้อง
ปะป๊า!
ลูกสาวตัวน้อยกำลังร้องไห้กระจองอแงเพราะผ้าอ้อมเปียกชื้น และเมื่อชานนท์พยายาม
!” ชานนท์พยายามจับลูกสาวไว้ มือหนึ่งเช็ดตัวล
ุ้มลูกสาวมือหนึ่ง อีกมือหนึ่งคอยจับตะกร้าผ้าใส่เครื่
ด...
ีจีแบบที่สั่งแก้ไขปรับแก้สีหรือยังครับ
ย้ำความเครียด เสียงพะแพงงอแงอยากกินนม เสียงโทรศัพท์ตามงาน และคราบอาหารเช้าที่เลอะเทอะบนโ
งเปล่า หัวใจของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายและสิ้นหวัง ความเหงากัดกินหัวใจจนชาช
้ลูกค้า สายตาของเขาเพ่งมองหน้าจอจนปวดระบม หัวสมองตึงเครียดจนแทบระเบิด กว่าลูกสาวตัวน้อยจะยอมหลับลงได้ก็ล่วงเลยไปเก
ใบหน้าสวยงามนั้นฉายแววโรยแรง ชานนท์ที่ยังนอนไม่หลับมองเรือนร่างของภรรยา กลิ่นน้ำหอมหรูหราที่คุ้นเ
อ้าแขนสวมกอดเอวคอดของเธอไว้เบาๆ แล้วซุกใบหน้าลงกับ
ิบเสียงพร่า มือนวดเฟ้นสะโพกงอนงาม
วหนีทันที เธอถอนหายใจออกมาดัง เฮ้อ! ด้วยความหงุด
จะตายอยู่แล้วนะ!” วิภาวรรณส่งเสี
สายพบลูกค้าจนขาจะขวิด นนท์ยัง
แล้วนะ” ชานนท์ตัดพ้อ สา
ื่อย ทำงานบ้าน เลี้ยงลูก ปล่อยให้ผ
ตของพวกเราไง!” วิภาวรรณต
ไร แค่เลี้ยงลูกกับนั่งหน้าคอมพ
ี่ราดลงบนกองไฟ ความอดทน
ะ! อุ้มลูกมือหนึ่ง ทำงานมือหนึ่ง
! ปะป
ห้โฮของน้องพะแพงก็ดังแทรกขึ้นมาจากห้องนอนเล็กด้า
หน่อยสิ” ชานนท์พูดด้วยน้ำ
ตัวเพื่ออาบน้ำ “ไม่เอาแล้วนนท์! วิเหนื่อยจนไม่
ในตัวเอง เขาไม่พูดอะไรต่ออีกแม้แต่คำเดียว ร่างสูงหมุนตัวเดินออ
อ ชานนท์ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงเล็กข้างๆ ลูกสาว พลางกอดลูกไว้แน่น ความอึดอัด ความเบื่อ
/0/36369/coverbig.jpg?v=fa01adb88c8b6c2ab2780218ad6023e0&imageMogr2/format/webp)