icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย

บทที่ 2 

จำนวนคำ:1038    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:15

งโซเฟียกระทบกับโต

็นจังหวะกระแทกกระทั้

ซเฟียถามขึ้นมาอย่างกระท

อบคุณ”

รอก” เธอถอนหายใ

ของห้องรอรับแขกด้วยท่าทางที่ดู

วางบนโต๊ะเตี้ยๆ ตรงหน้า

้ามฉัน “แต่เขาอยู่ในห้องบัญชาการสงคราม กำลังจัดการกับ... คุณก็รู้

ับเลือดที่หลั่งไหลเพื่อแผนที่เหล่านั้

มันส่งไปถึงดวงตาของเธ

รอยยิ้มเดียวกับที่ฉันเค

ร้ายหัวใจเขาเพ

ฉันรู้ว่าทำไมเ

ซ็กส์ มันไม่ใช่แม้แ

กสาวที่ฉันเคยเป็น เขาพยายามสร้างอด

เสียงกระซิบอย่างรู้ความลับ “เขาซื้อวิลล่าให้ฉันที่ท

ร้อ

ดูร้อนหน้า ฉันคงเป็นแ

ดีจัง”

ผิดหวังอย่างเห็นได้ช

เธอย้ำ เสียงของเธอแ

มันเรียบเนียน ปราศจ

ย" ฉัน

ความตกใจที่ฉั

ยอมรับแบบนี

าะเย้ย "การเป็นราช

น้อย" ฉันแก้

ของเธอ

หนื่อย กระดูกของฉันรู้สึกเหมือน

พูดพลางโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "งั

ปีที่แล้ว มันอยู่ในตู้เซ

สธที่จะ

ิทธิ์เดินจากไปจนกว่าเ

ขึ้นยืนอย

อพูดเสียงแหลม "เธอมันก็แค่เจ้าหญิงตกอับ เอ

นที่เขาไม่มีอะไ

ำลังตะโกน

อนยายแก่ ไม่แปลกใจเลยที่เขาไม่เคยแตะต้องเ

แหลมคมแล่นผ

แต่เป็นเพราะความทรงจำเลือ

แต่เขาสัมผัสฉันด้วยอะไ

ดถูก"

ดกลางคัน ปาก

มรับเบาๆ "งั้นก็รับคำแนะน

สั่นเทาด้

ต่อสู้กลับ เธอต้องการเสียงกรีดร้อ

ว้นานแล้วว่าจะไม่โกรธแทน

จะไม่แย่งเขาก

เปิดรับโบนัส

เปิด
สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย
สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย
“ในช่วงเวลาที่แฟนของฉันกำลังตกต่ำที่สุด ฉันบอกเลิกเขาอย่างกะทันหันเพื่อรักษาชีวิตเขาไว้จากพ่อของฉัน ต่อมา เขากลายเป็นหัวหน้ามาเฟียผู้ทรงอิทธิพล และบีบบังคับให้ฉันแต่งงานด้วยเพื่อแก้แค้น ทุกคนต่างบอกว่าเขารักฉันมาก แต่ความจริงคือเขาพาเมียน้อยกลับบ้านทุกคืนเพื่อยั่วยุและหยามเกียรติฉัน เขาอายัดบัญชีธนาคารของฉันทั้งหมด เพียงเพื่อบีบให้ฉันต้องคลานไปอ้อนวอนขอเงินจากเขา เมื่อฉันแบกสังขารไปหาเขาที่ออฟฟิศ เมียน้อยของเขากลับเยาะเย้ยรูปร่างที่ผอมโซราวกับซากศพของฉัน ซ้ำยังปาตุ๊กตาดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายของแม่ฉันจนแหลกละเอียด ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหวจนล้มลงและไอออกมาเป็นเลือดจนเปื้อนสูทราคาแพงของเขา แต่เขากลับจ้องมองฉันด้วยสายตาขยะแขยงและเย็นชา "เลิกเสแสร้งเรียกร้องความสนใจได้แล้ว เอเลน่า" เขาไม่เคยรู้เลยว่าฉันป่วยเป็นโรคร้ายระยะสุดท้ายและกำลังจะตาย เงินที่ฉันไปขอร้องแทบเป็นแทบตาย ไม่ใช่เพื่อเอาไปซื้อของหรูหรา แต่เพื่อซื้อมอร์ฟีนบรรเทาปวดให้ฉันได้ตายอย่างมีศักดิ์ศรี ฉันยอมทนรับความเกลียดชังและการถูกเหยียบย่ำมาตลอดสิบปี เพียงเพื่อให้เขามีชีวิตรอดและยิ่งใหญ่ได้อย่างทุกวันนี้ จนกระทั่งวันที่เขาได้เห็นพินัยกรรมและรู้ความจริงทั้งหมดจากปากเพื่อนสนิทของฉัน เขาก็แทบคลุ้มคลั่ง มาเฟียผู้หยิ่งยโสยอมคุกเข่าร้องไห้อ้อนวอน และทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อตามหาหมอที่เก่งที่สุดมาดึงฉันกลับจากความตาย แต่ฉันเพียงแค่ปัดมือเขาออกเบาๆ แล้วหลับตาลง "ฉันเหนื่อยแล้ว ดันเต้... ฉันพร้อมที่จะนอนแล้ว"”