การกลับมาของอดีตคู่หมั้นที่ถูกทิ้ง

งของเ

ยกปอนติดผิวขณะที่ฉันเดินโซเซออกมาจากร้าน The Obsidian ฉันไม่รู้สึกหนาว ฉันไม่ร

ยัยสารเลว ฉันมักจ

อนั้น

มันพาฉันย้อนเวลากลับไป สู่พื้นลินoleumเย็นๆ ของหอพักมหาวิทยาลัย สู่เสียงกร

้ำยาฟอกขาวหกใส่ชุดราตรีชุดเดียวของฉันโดย "ไม่ตั้งใจ" ก่อนการสัมภาษณ์ชิงทุน พวกเขาขังฉันไว้ในห้องเก็บของของภารโรงที่มืดมิดเป็นเวลาหลายชั่วโมง เสียงหัวเราะของเธอดังก้องอยู่ข้างนอก ขณะที่ลมหายใจที่ตื่นตระหนกของฉันกลายเป็นเสียงส

แตกสลายและหวาดกลัวจากครอบครัวชนชั้นแรงงานที่ไม่มีทรัพยาก

ี่ โฮลเดน ก

งฉันที่รถหลังจากที่ฉันอ่านหนังสือดึกดื่น เขาไม่เคยกดดัน ไม่เคยซักถาม เพียงแต่ให้ความเข้มแข็งที่เงียบสงบและมั่นคงซึ่งฉันต้องการอย่างยิ่ง เขารับฟัง รับฟังอย่า

าทุนการศึกษาใหม่เมื่อทุนของฉันถูกยกเลิกอย่างไม่มีเหตุผล เขาจ่ายหนี้ค่ารักษาพยาบาลจำนวนมหาศาลข

เป็นผู้ช่ว

กและความปลอดภัย ฉันก็เชื่อเขา ฉันไว้ใจเ

นง่าย” เสียงเยาะเย้ยของเอ็

ป็นคนโง่ โง่เง

ยซ้ำ ฉันแค่คุกเข่าลงในแอ่งน้ำ น้ำสกปรกจากเมืองซึมเข้าที่เข่ากางเกง และหัวเราะ เสียงหัวเราะที่ว่างเปล่าและแตกสลายซึ่งถู

่สนใจ มันคงเป็นโรงพยาบาล เพื่อนร่วมงาน หรือ—ความรู้สึกค

หาโทรศัพท์ด้วยนิ้วที่ชาจนรู้สึกชา หน้าจอแตกและลื่น

นปัดเพื่อรับสาย “น

สถานดูแลผู้สูงอายุ “เอริกา นี่ยายเธอนะ ยายเป็นอัมพาตครึ่งซีก หน่วยแพ

วามตื่นตระหนกและสายฝน “ฉันกำลังไป”

าหวาดกลัว รถแท็กซี่ทุกคันถูกจองหมดแล้ว ทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดินก็เต็มไปด้วยน้ำ ฉันยืนอยู่ตรงมุ

ห็นชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบทหารที่ดูเนี้ยบกริบ ใบหน้าของเขามีเหล

งเบาะหลัง พึมพำออกมาว่า “โรงพยาบาล

ในกระจกมองหลังเพียงเสี้ยววินาที แล้

าของเขาดูเคร่งขรึม “เราทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้แล้ว” เขากล่าวด้วยน้

ึ่งของฉัน ผู้หญิงที่เลี้ยงดูฉันมาหลังจากพ่อแม่เสียชีวิต ดูตัวเล็กและบอบบาง

งมองเห็นได้ชัดเจน “เอริก้า ลูก” เธอพูดเส

ฉันพูดเสียงสั่นเครือ

“หนูอยากเจอเขา อยากเจอผู้ชา

คลำหาหมายเลขของเขาอย่างงุ่มง่าม มันดังหนึ่งครั้ง สองครั้ง แล้วก

างรวดเร็วบนหน้าจอ นานากำลังจะตาย อยู่ในห้องไอซียู โรงพย

้ถูกอ่าน เครื่องหมายถูกสีเทาเล็กๆ เป็นสั

ั้นเหนียวเหนอะหนะและเป็นพิษในปาก "เขาติดประ

"เด็กดี" เธอกระซิบ ดวงตาของเธอค่อย

งต่อเนื่องของเครื่องวัดการเต้นของหัวใจค่อยๆ

งความสูญเสียที่แสนสาหัสฉีกกระชากจิตวิญญาณของผม ผมสูญเสียส่วนสุดท้ายของคร

ที่วุ่นวายไปด้วยเอกสาร คำไว้อาลัยเงียบๆ และความรู้สึกชาด

านจัดงานศพ ความอยากรู้อยากเห็นอย่างประหลาดก็เกิดขึ้น ฉันเปิดโทรศัพ

แอนโทนี่ พวกเขาอยู่ที่ร้าน The Obsidian มีแชมเปญวางอยู่บนโต๊ะระหว่างพวกเขา เขายิ้ม รอยยิ้มที่หายากและน่าทึ่งนั้น

ของฉันกำลังจะตาย ขณะที่ฉันพยายามติดต่อเขาอย่างสุดกำลัง

ำไห้และแตกสลาย กลับเงียบลง มันหยุด

ตั้งใจ ฉันเดินไปที่สถานีพยาบาล หน้ากากแ

ทรไป

แพทย์ “ฉันต้องการนัดทำแท้ง” ฉันพ

หมออีแวนส์ ดิฉันเอริกา ริชาร์ดส์ ยายของฉันเพิ่งเสีย

่เลย งานแต่งงานอีกสามสัปดาห์ไม่

แต่งงานถูกยกเลิกแล้ว ฉันจะลาพักงานหกเดือนหลังจากการสูญเสียคนรัก ฉั

งียบกริบ

าน” ฉันพูดต่ออย่างใจเย็น “แต่ก่อนที่ฉันจะไป ฉันม