งของเ
ยฉันออกมาแค่เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ที่น่าอับอายเพื่อไปห้องน้ำ
ก มันคือเอ็มมานูเอล รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏบนริ
องเขากวาดมองไปทั่วร่างที่ยุ่งเหยิงของฉัน “ถึงเวลาไปเ
อและชาเกินกว่าจะตอบโต้ได้ เขาดึงฉันขึ้นยืนและผลัก
องสองคน บิอังก้านั่งอยู่เบาะข้างคนขับ พูดคุยอย่างร่าเริงเกี่ยวกับบูติกดีไซเนอร์ที่
จากผ้าไหมสีขาวและคริสตัลระยิบระยั
นบอกพวกเขาแล้วว่าพวกเขาใจร้ายเกินไป แต่เธอก็รู้ว่าพวกเขาห่วงใยฉันมากแค่ไหน” เธอโน้มตัวเข้ามา เสียงขอ
ละออกและยิ้มให้เธออย่างสุภาพเล็กน้อย “มันเป็นเรื่
ที่เธอจะปรับสีหน้าให้กลับมาอ่อนโยนอีกครั้ง เธอไม่ชอบแบบนั
แอนโทนี่ ที่รัก คุณคิดยังไงกับชุดนี้สำหรับฉัน สำหรับงานเลี้ยงรับรองห
่พูดด้วยน้ำเสียงที่
เอ็มมานูเอลเสริม ดวงตาข
จ ไม่สนใจฉันเลย ฉันรู้สึกเหมือนผี เป็นเพี
ึงรีบวิ่งไปหาบิอังกา “โอ้ คุณต้องเป็นเจ้าสาว
พื่อนเจ้าสาวต่างหาก เอริกาต่างหากที่เป็นเจ้าสาวผู้โชคดี” เธอมองฉันด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยคว
ฉัน สีหน้าของเขาดูเบื่อหน
ค่ะ” ฉั
ออกมาแบบสุ่ม ชุดทรงเอไลน์เรีย
ฉันใส่ เมื่อฉันก้าวออกมา โชว์รูมหลักก็
ิง ไม่สนใจความรู้สึกผิดหวังที่กัดกินอยู่ในใจฉัน “พวกเข
ัวเอง คนแปลกหน้าซีดเซียว ตาโหล ในชุดสีขาวสวยง
่างใจเย็น “คิดอีกทีนะคะ” ฉันบอกกั
อผ้าของตัวเองและเดินออก
้าที่ราคาแพงลิบลิ่ว ปักเพชรระยิบระยับสะท้อนแสง ค
อ ฉันค่อยๆ จัดระเบียบอพาร์ตเมนต์ กำจัดสิ่งของที่เคยเป็นของฉันออกไป ห
่องประดับ กระเป๋าแบรนด์เนม งานศิลปะราคาแ
ในห้องนอน ห้องนอนของฉัน เขาถื
้านบูติก” เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเลียนแบ
ันจำได้จากนิตยสารที่บิอังก้าเคยดูเมื่อก่อนหน้
ำ การยอมรับอย่างเย็นชาของฉันดู
ยู่ไหม?” เขาถาม พยายามอ่านสีห
้มหน้าลง “ฉั
กล้ ใช้ปลายนิ้วยกคางฉันขึ้น “ไม่ต้องห่วง” เขากระซิบ เสียงของเขาลดลงเป็นโทนเสียงสนิทสนมที่ฉันรู
ฉันแข็งทื่อด้วยความรังเกียจ เขาโน้มตัวเข้า
ุ่งขึ้นมาที่ลำคอ ฉันสะบัดตัวออกจากการกอดข
ด้วยความสับสน หน้ากากเรียบๆ ของ '
อของเด็กที่ฉันกำลังจะทำแท้ง และสิ่งเดียวที่ฉันรู
/0/36485/coverbig.jpg?v=92e061141211a5b85b5ae7f73a711cb6&imageMogr2/format/webp)