สายเกินไปที่จะเสียใจ: ฉันคือภรรยาของปีศาจมาเฟีย

“สี่ปีที่ฉันเฝ้ามองรอยกระสุนบนหน้าอกของเชส ฉันเชื่อมาตลอดว่ามันคือหลักฐานความรักที่เขายอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องฉัน ในวันครบรอบ เขาบอกให้ฉันสวมชุดเดรสสีขาวและกระซิบว่าคืนนี้จะเปลี่ยนทุกอย่าง ฉันเดินเข้างานกาล่าด้วยความหวังว่ากำลังจะได้เป็นเจ้าสาว แต่ฉันกลับต้องยืนตัวชาอยู่กลางห้องบอลรูม มองเขาสวมแหวนไพลินประจำตระกูลลงบนนิ้วของผู้หญิงอีกคน... คาริน ลูกสาวของแก๊งมาเฟียคู่แข่ง เมื่อฉันส่งสายตาอ้อนวอนขอให้เขาช่วยฉันจากความอับอาย เขากลับมองมาด้วยสายตาเย็นชาและประกาศต่อหน้าทุกคน "คารินมีไว้สำหรับอำนาจ เอมเบอร์มีไว้สำหรับความสุข อย่าสับสนระหว่างสองสิ่งนี้" เขาคาดหวังให้ฉันยอมอยู่เป็นแค่เมียน้อยที่เชื่อฟัง ซ้ำยังขู่ว่าจะส่งรถไถไปขุดหลุมศพแม่ของฉันขึ้นมาทำลายทิ้ง หากฉันกล้าขัดขืน เขาคิดว่าฉันไม่มีทางหนีรอดเพราะหนี้พนันก้อนโตของพ่อ หัวใจของฉันไม่ได้แค่แตกสลาย แต่มันถูกแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน สี่ปีที่ผ่านมาฉันเป็นแค่ของเล่น เป็นสัตว์เลี้ยงที่เขาคิดจะเหยียบย่ำและย่ำยีจิตใจยังไงก็ได้งั้นเหรอ? เขาคิดผิด ด้วยมือที่สั่นเทา ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาพิมพ์ข้อความหาผู้ชายที่เป็นดั่งปีศาจฝันร้ายของเชส... คีธ มอสลีย์ เจ้าพ่อมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุด "หนี้ของพ่อ ฉันพร้อมชำระมันด้วยการแต่งงาน" สามวินาทีต่อมา ข้อความตอบกลับก็สั่นเตือนบนฝ่ามือ "ตกลง" ในเมื่อเขาเลือกที่จะโยนฉันทิ้ง ฉันก็จะยอมเป็นภรรยาของปีศาจเพื่อกลับมาเผาโลกของเขาให้วอดวาย”