ดุจแพรไหมผ่านสายโทรศัพท์ “คืนนี้มีงานรวมตัวเล็กๆ ที่ลักซ์คลับ เ
ไม่รู้สิ ออสต
กอวดให้ทุกคนเห็นว่าผมภูมิใจในตัวภรร
็ดื่มมันลงไป ฉันอยากเชื่อว่าผู้ชายที่ฉ
ขึ้นมาบนเตียงของตัวเอง แต
ันเชื่องช้าและงุ่มง่าม ฉันอยู่ในห้องที่ทำจากกระจก ราวกับตู้โชว์ อากาศหนาวจัด และฉันมองเห็นไอห
นในอก ร้อนแรงและแหลมค
ก็ได้ยินเส
ชมเปญทรงสูงอยู่ในมือ พวกเขาคือชนชั้นสูงของเมือง
อย่างแนบแน่น เธอพิงอยู่กับตัวเขา มีรอยยิ้มเยาะอย่างผู้มีชัยบนใบหน้า เธอไ
สตินพูด เสียงของเขาดังผ่านลำโพงภายในคุ
ี้ภรรยาของผมใจร้อนมากไปหน่อย ผมเลย
้อนกับผนังกระจก เด็บมองมาที่ฉัน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเกลีย
ฉัน มือของฉันไม่ได้ถูกมัด พวกเขาไม่ได้เอากระเป๋าถือของฉันไป ฉั
กเขา หาเบอร์โทรแล้วกดโทรออก เสีย
เสียงแหบแห้ง “พ
ไปชั่วครู่ เหล่าไฮโซต
ดังลั่น “โอ้ อิซซี่ ยังเพ้อเจ้อเห
ปด้วยความเห็นใจจอมปลอม “ทุกคนก็รู้เรื่องนั้นกันทั้งนั้น แบล
าดูขณะที่ออสตินรื้อทำลายมรดกของครอบครัวฉันทีละชิ้น แล
งฉันสั่นเครือ เป็นไปได้ไหม ออสตินหลอ
สียงที่สงบนิ่งและคุ้นเคยดังมาจากปลาย
้าใส่ฉันอย่างรุนแ
ขังหนูไว้ในตู
ก้าวเท้ายาวๆ ตรงมาที่กระจก “เธอคุยกับใครน่
ไรเลย ไม่มีพ่อ ไม่มีบริษัท ไม่มีอำนา
ทำให้ปาร์ตี้นี้มีชี
/0/36577/coverbig.jpg?v=d94d5aa39778c394cb17390180ef6e14&imageMogr2/format/webp)