icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

การกลับมาของมาเฟียสาว: เธอไม่ใช่แค่ภรรยาที่แสนดี

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1282    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้17:37

ของคิม

ยงสัตว์ร้าย คนขับชื่อร็อคโค ผู้ซึ่งภักดีต่อพ่อของฉันมาสามสิบปี ก้าวลง

ังเปิดจ

นก้าว

ั่งตัดที่ฉันเป็นคนออกค่าใช้จ่าย เขาใส่นาฬิกา Patek Philippe ที่ฉันให้เขาเ

ั้งหมดก่อนที่จะมาพบฉัน เขาเป็นผู้ชายที่ฉันช่วยดึงขึ้นมาจากความย

่อ

มาจากสนามเด็กเล่น เจย

าวิ่งผ่านฉัน เขาพุ่ง

นแล้วแกว่งไปมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ฉันไ

ออสตินพูด "ว

ธอพยายามจะแย่งของเล่นของ

วาดมองไปทั่วลาน เขาเห็นอีวาเลน

็ว ราวกับว่าหัวใจของเขาหยุดเต้

่" เขาพูดเส

ดินมาทางฉันหนึ่งก้าว แล้วหยุดชะงักเมื่อเห็นยามสองคนยืนอยู่ข้างหลั

ียงของเขาเบาเหมือนกระซิบ ลอยไป

นเร็วกว่าก

เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เขากำลังขอร้องเธออย่างเงียบๆ

นเขา เป็นการแสดงออกถึงความเป็นเจ้าของ “ที่รั

มหวาดกลัว เขารู้ว่าการแตะต้องผู้หญิงคนอื่นต่อหน้

เขาพูดเสียงก

รียกร้องเสียงดังขึ้น “บอกเธอ

่คอของเขา

็มองไปที่คอ

มันเป็นของขวัญที่หัวหน้าแก๊งชิคาโกเอาท์ฟิตมอบให้เมื่อสามปีก่อน มันถูกเ

หรี

องฉัน”

ัน เขาเห็นสร้อยคอ

พูด “กลับบ้านกันเถอะ คุยเ

ยบ เขาพยายามอ้างกฎที่เข

ู่ใกล้มากจนได้กลิ่นน้ำหอมขอ

อของฉันอยู่เหนือสร้อ

ไป “อย่าแตะต้องฉัน!

อสติน “คุณเป

ม่ออก เ

น่ากลัว “บอกพวกเขาว่าใครจ่ายค่าสร้อยคอ บอกพวกเขาว่

มอง

ราะออสตินอยู่ตรงนั้น “คุณเฮสเตอร์ คุณคงไม่ปล่

าก็มองมาที่ฉัน เขาเห็นความมืดมิดในดวงตา

่คนรับใช้

” คุณอัล

คนขี้ขลา

ออีวาเลน่าพยายามห้ามฉัน ฉันไม่ดึงมื

มขาดออกด้วยเ

้นคอนกรีตราวกั

ร้อง “เครื่อง

า ควานหาอัญมณี

ู่ตรงประตู พวกเขามองฉันด้วยความรังเกียจ พวกเขาเห็นผู้หญ

าจะได้เห

เปิดรับโบนัส

เปิด
การกลับมาของมาเฟียสาว: เธอไม่ใช่แค่ภรรยาที่แสนดี
การกลับมาของมาเฟียสาว: เธอไม่ใช่แค่ภรรยาที่แสนดี
“ฉันกำลังเซ็นสัญญามูลค่าห้าสิบล้านดอลลาร์อยู่ที่ซูริค ตอนที่ได้รับแจ้งเตือนอินสตาแกรมจากผู้หญิงที่ฉันจ้างมาขัดห้องน้ำ ภาพนั้นคือลูกชายของเธอที่กำลังกอดตุ๊กตาฝังเพชรตัวเดียวในโลกที่ฉันสั่งทำพิเศษให้ลูกสาวของฉัน พร้อมแคปชั่นว่า "เจ้าชายตัวน้อยของฉันคู่ควรกับโลกทั้งใบ" ฉันทิ้งสัญญาทันทีและบินข้ามทวีปกลับมา เมื่อไปถึงโรงเรียน ฉันกลับพบว่าแม่บ้านกำลังสวมเสื้อโค้ทชาแนลวินเทจของฉัน ขับรถของฉัน และทำตัวเป็นคุณนาย ยิ่งไปกว่านั้น ออสติน สามีที่ฉันชุบเลี้ยงมา วิ่งผ่านลูกสาวของเราที่ล้มเข่าถลอกร้องไห้อยู่บนพื้น เพื่อไปปกป้องลูกชายของแม่บ้าน "อย่าแตะต้องลูกชายของฉัน!" เขาตะโกนใส่หน้าฉันด้วยแววตาเกลียดชัง พร้อมประกาศกร้าวว่าจะฟ้องหย่าและฮุบสมบัติครึ่งหนึ่งของฉันไปเสวยสุขกับครอบครัวลับๆ ที่เขาซ่อนมานานถึงสิบปี เขาคิดว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงโง่ๆ ที่เป็นเพียงตู้เอทีเอ็มให้เขาปอกลอก แต่เขาคงลืมไปว่าฉันไม่ใช่แค่ภรรยาธรรมดา ฉันคือผู้นำตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในนิวยอร์ก ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย ฉันแค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอายัดบัญชีและบัตรเครดิตทุกใบของเขาทันที พร้อมกับสั่งให้บอดี้การ์ดเดินเข้าไปหาเขา "ถอดสูทออกซะ ออสติน ฉันเป็นคนจ่ายเงินซื้อ" "คุณจะเดินออกไปจากชีวิตฉันในสภาพเดียวกับตอนที่คุณคลานเข้ามา... คือไม่มีอะไรติดตัวไปเลยแม้แต่ชิ้นเดียว"”