การกลับมาของมาเฟียสาว: เธอไม่ใช่แค่ภรรยาที่แสนดี

“ฉันกำลังเซ็นสัญญามูลค่าห้าสิบล้านดอลลาร์อยู่ที่ซูริค ตอนที่ได้รับแจ้งเตือนอินสตาแกรมจากผู้หญิงที่ฉันจ้างมาขัดห้องน้ำ ภาพนั้นคือลูกชายของเธอที่กำลังกอดตุ๊กตาฝังเพชรตัวเดียวในโลกที่ฉันสั่งทำพิเศษให้ลูกสาวของฉัน พร้อมแคปชั่นว่า "เจ้าชายตัวน้อยของฉันคู่ควรกับโลกทั้งใบ" ฉันทิ้งสัญญาทันทีและบินข้ามทวีปกลับมา เมื่อไปถึงโรงเรียน ฉันกลับพบว่าแม่บ้านกำลังสวมเสื้อโค้ทชาแนลวินเทจของฉัน ขับรถของฉัน และทำตัวเป็นคุณนาย ยิ่งไปกว่านั้น ออสติน สามีที่ฉันชุบเลี้ยงมา วิ่งผ่านลูกสาวของเราที่ล้มเข่าถลอกร้องไห้อยู่บนพื้น เพื่อไปปกป้องลูกชายของแม่บ้าน "อย่าแตะต้องลูกชายของฉัน!" เขาตะโกนใส่หน้าฉันด้วยแววตาเกลียดชัง พร้อมประกาศกร้าวว่าจะฟ้องหย่าและฮุบสมบัติครึ่งหนึ่งของฉันไปเสวยสุขกับครอบครัวลับๆ ที่เขาซ่อนมานานถึงสิบปี เขาคิดว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงโง่ๆ ที่เป็นเพียงตู้เอทีเอ็มให้เขาปอกลอก แต่เขาคงลืมไปว่าฉันไม่ใช่แค่ภรรยาธรรมดา ฉันคือผู้นำตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในนิวยอร์ก ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย ฉันแค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอายัดบัญชีและบัตรเครดิตทุกใบของเขาทันที พร้อมกับสั่งให้บอดี้การ์ดเดินเข้าไปหาเขา "ถอดสูทออกซะ ออสติน ฉันเป็นคนจ่ายเงินซื้อ" "คุณจะเดินออกไปจากชีวิตฉันในสภาพเดียวกับตอนที่คุณคลานเข้ามา... คือไม่มีอะไรติดตัวไปเลยแม้แต่ชิ้นเดียว"”