icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1610    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้17:37

องขอ

ึดอัด กลิ่นอายของหนังราคาแพง

นั่งอยู่

ั่งอยู่

นั่งแถวกลาง เห

รถล่าช้าไปทั้งขบว

ห้เธออยู่ที่นั่น เขา

งพันเห็นว่าเขากำลังประกาศค

่านช่องมองกระ

ล็บอย่างสวยงามของเธอวางอยู่บนต้

้าต่าง กรามของเขาขบแน่น แ

องฉันสั่น

: หยุดมองพวกเราได้แ

้งและลบข้อความนั้นโด

เตือนดังข

าแบตเตอรี่สำรองสำหรับเครื่

นทำให้ฉันรู้สึกคลื่น

ตอนที่ดวงอาทิต

นเป็นป้อมปราการไม้ขนาดใหญ่ท

บริเวณ ปืนไรเฟิลจู่โจมของ

ริงขณะที่เรากำลังแกะสัมภาระ "พ่อบ

่จะจัดเกมในห้

ูธแอน

สำหรับแอลกอฮอล

ดตัวลงบนเก้าอี้พร้อม

้างนอก แต่ความจริงแล้ว ฉันกำลังร่างแผนที่ยุทธว

ังแทรกเข้ามาในห้อง “ต

ึ้นมอง ยังคงวา

แหลมและแห้ง “เธอเล่นความจริงไม่ไ

อบโต้ เธอเดินข้ามห้

ฮ้

กระดาษออกอ

หนีของฉันเป็นก้อน “ฉันท้าให้เธอไปเอา

ือของฉันกำสมุดร

บใช้ ฉันไม่ใช

มองดูจาก

นมือ ของเหลวสีอำพันห

องเขาหนักอึ้งด้วยความเหนื่อยล

ึ้นยืนอ

ดพล่าน แต่ฉันบังค

ินไปท

ียนของยามอยู่แล้ว มันเป

่ห้านาที ไ

ับมา ห้องก

แทบหายใ

๋าเดินทางที่เปิดอยู่ ร

อะไรบางอย่า

ล็อกเก

ตโบราณข

างชี้ไปที่กระเป๋าเป้ของฉันซึ่งถูกโยนลง

ศในห้อง

่มคนวงในไม่ใช่แ

ดร้ายแรงถึงขั

รละเมิดกฎ

นไปมองโ

ชายของหัวหน้าแก๊งคนอื่

ลิ่นเลือด พวกเขารอที่จะ

ะปกป้อง “สัตว์เลี้ยง” ขอ

าฉัน เสียงรองเท้าบู

สร้อยเงินห้อย

” เขาถามด้วยน้ำเสียง

ยหัวอย

ย่างรวดเร็วว่า *ไม่ เธอเป็นคน

ง ใบหน้าของเธอบิดเบี้ย

ังทหารที่กำลัง

่ กุญแจสำคัญของเส

าก็มอง

งเวลาที่ความเป็นมน

อย่างเย็นชา “การขโมยเ

ี่พื้นตรง

กเข

องฉันห

ื่อนั้นออกมา ชื่อนั้

งเขาสั่นสะเทือนผนังไม้และสั่นสะเทือน

ันออกต่อหน้าพวกเขาโดยไม

ิ่งเดียวที่ฉ

์ศรีข

เขาจะดูอ่อนแอใน

ต้องทำร้ายฉันทางร่างกา

้นไม้เสียงดังตุบอย

ง ผมตกลงมาป

รงจากสายตาของพวกเขาที

การเคลื่อนไหวของฉันกระตุก แ

ปลอมๆ ของเธอ เหมือนนัก

ียงดัง "เธอยังไม่รู้เรื

นหน้าหนีอย

่จะมองสิ่งท

คงอยู่

อธิษฐานขอ

้คำมั่นสัญ

กชั้นนี้ได้ในที่ส

ลกทั้งใบน

เปิดรับโบนัส

เปิด
น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ
น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ
“ฉันเก็บคำแรกที่พูดได้ในรอบสิบปีไว้เป็นของขวัญให้ผู้ชายที่ช่วยชีวิตฉัน แต่ผ่านรอยแตกของประตู ฉันกลับได้ยินเขาบอกลูกน้องว่า เด็กใบ้อย่างฉันเป็นแค่บ่วงรัดคอ และเขาจะแต่งงานกับเจ้าหญิงมาเฟียเพื่อเส้นทางสู่อำนาจ การทรยศที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในห้องนั้น แต่มันเกิดขึ้นตอนที่เราถูกลอบโจมตี ฉันบาดเจ็บสาหัสและติดอยู่ที่ก้นเหว ส่วนผู้หญิงคนนั้นร้องกรีดร้องอยู่บนเนินดิน ท่ามกลางห่ากระสุน เขามองมาที่ฉัน พูดเบาๆ ว่า "ฉันขอโทษ" แล้วหันหลังกลับ เขาทิ้งให้ฉันนอนรอความตายอย่างโดดเดี่ยวในโคลนที่เย็นยะเยือก เพื่อพาพันธมิตรทางการเมืองของเขาไปที่ปลอดภัย ฉันนอนจมกองเลือดอยู่ในความมืดมิด สิ้นหวังและเจ็บปวดจนชาไปทั้งหัวใจ ฉันไม่เข้าใจเลยว่า ผู้ชายที่เคยกรีดเลือดสาบานว่าจะปกป้องฉันด้วยชีวิต ทำไมถึงแลกชีวิตฉันกับตำแหน่งได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้ เขาคงคิดว่าความเงียบสงัดในป่าลึกจะกลืนกินศพของฉันไปตลอดกาล แต่เขาคิดผิด ฉันตะเกียกตะกายคลานขึ้นมาจากหลุมศพนั้นและลบตัวเองออกจากโลกของเขาอย่างสมบูรณ์ สามปีต่อมา ฉันกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะศิลปินประติมากรรมระดับโลก เมื่อเขายืนอยู่ตรงหน้าฉันด้วยสภาพแตกสลายและอ้อนวอนขอการให้อภัย ฉันเพียงแค่จ้องมองเขาแล้วเอ่ยปากพูด "ผู้หญิงที่รักคุณตายไปแล้วในหุบเหวนั้น โจไซอาห์"”