ชาร์ล็อตต
านราวกับคำพิพากษาประหารชีวิต ความเงียบงันในเพนต์เฮาส์ราวกับมีชีวิต มันกดทับและบีบคั้นฉันจนแทบหายใจไม่ออก ฉันติดกับดัก ไร้พ
งเรา พวกเขาพูดถึงแกเหมือนเป็นเนื้องอกที่ต้องตัดทิ้ง เป็นปัญหาที่ต้องถูกลบทิ้ง ความค
ูกล็อกจากด้านนอก ฉันกล
ี่ไร้ซึ่งความแยแส ฉันนอนไม่หลับ ฉันนั่งอยู่ในความมืด เฝ้ามองไฟหน้ารถที่เ
ได้ยินฉัน? หรือพูดให้ถูกคือ ใครจะสนใจ? คนรับใช้และพนักงานทุกคนล้วน
ป้องฉัน การทรยศของพวกเขาเป็นบาดแผลสดที่เหวอะหวะ พวกเขาเลือกเงินแล
มา เป็นดั่งเศษถ่านคุที่ริบหรี่ใ
นเด็กกำพร้า
ฎหมาย แจ้งให้ฉันทราบว่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดกำลังตามหาฉันอยู่ พวกเขายังเด็กมากตอนที่ฉันเกิด และจำใจต้
อยากตอบกลับ ฉันคือเจนนิงส์ ฉันมีครอบครัวแล้ว หรืออย่างน้อยฉันก็เคยคิดเช่นนั
ดีเก่า มหาอำนาจระดับโลกที่มีอิทธิพลในวงการขนส่งทางเรือ การเงิน และการเมือง พวกเขาขึ้นชื่อเรื่องการรักษาความเป็นส่วนตัวอย่างยิ่ง
ารเดิมพันที่บ้าบิ่นและสิ้นหวั
งการโท
เครียด เขาดูเหมือนคนที่ไม่ได้นอนเช่นกัน เขาถือถาดที่มีน้ำ
ยงแหบพร่าด้วยอารมณ์ “ผม... ผมรู
บขัน “คุณกำลังขอให้ฉันปล่อยให้แม่ของคุณกับนังงูพิษที่คุณพาเข้ามาในบ
วดวูบหนึ่ง “มันไม่ใช่การฆาตกรรม มัน... มันเป็นขั
ชน์ของราคาหุ้
บานได้เลย หลังจากเรื่องทั้งหมดนี้จบลง เราค่อยเริ่มกันให
ยุดหายใจ ราวกับว่าลูกชายของเราเป็นแค่สิ่งของต้นแบ
กับเขาด้วยอารมณ์ได้ เขามีภูมิคุ้มกันต
เองให้อยู่ในสภาวะสงบนิ่งอย่างผ
ง” ฉ
กับการยอมจำนนอย่างกะท
“ถ้ามันเป็นสิ่งที่ต้องทำเพื่อรักษาอน
ะน่าขัน เขาปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเชื่อว่าฉันจะยอมจำน
อนไขข้อหนึ่ง”
พูดทันที แววตาเป็นปร
นจะเป็นบ้าตายเสียก่อน ถ้าฉันต้องทำเรื่องนี้... เรื่องแบบนี้... ฉันต้องการอะไรมาดึง
ตา แต่ความปรารถนาที่จะได้ทางออกง่าย ๆ ก็มีชัยเหนือกว่า เขาต้
ะตือรือร้น “แน่นอนอยู่แล้ว เดี๋ยว
นจอมปลอมจนทำให้ฉันขนลุกเกลียว “ขอบคุณนะ ล็อตตี้
ัยคนหนึ่งก็นำโทรศัพท์และแล็ปท็อปของฉันมาให้ ฉันรออยู่ด้วย
เมลเก่าฉบับนั้นเจอ ฉบับที่มีจดหมายจากสำนัก
อร์นี้ยังใช้งานได้อยู่หรือไม่ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขา
รั้งก่อนที่ชายผู้มีน้ำเสียงสุข
นเสียงสั่นเครือ “หนูชื่อชาร์ล็อตต์ค
/0/36600/coverbig.jpg?v=8ef78a57f142f92688eb903a375d6e40&imageMogr2/format/webp)