icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

การกลับมาของลูน่าสีขาวผู้ถูกทิ้ง

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1259    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:19

องอเล็ก

า ฉันทำตัวเหมือ

มองไม่เห็นฉัน และยิ้มเมื่อแอนโทนีโกหกหน้าตาย ฉันสวมบทบา

ี่พวกเขาไปทำงานหรือไปโร

นในแผนกธุรการของฝูง เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ยังจำได

แล้วนะ เธอไม่เชื

มูลเกี่ยวกับ “LunaWannabe” ซึ

เท

งๆ มันคือแท่นบูชาคว

ือเพชร คำบรรยาย: “อัลฟ่าของฉันตามใจส

อดจากคุณยายของฉัน แอนโทนีบอกฉันว่าเขาขายม

ทธวิธีระดับท็อป คำบรรยาย: “กำลังฝึกว่าที่อัลฟ่า เจคอ

รรม นั่นคือคำที

งลงในคลาวด์ไดรฟ์

กรรมไว้ใต้ชื่อ “ค่าธรรมเนียมการให้คำปรึกษา” เป็นเรื่องฉลาด แต่เขาขี้เกียจเกินไ

ค่นอกใจฉัน แต่

แม่ม่ายและเด็กกำพร้า” เดือนละหลายพันดอ

นต์เฮาส์ โร

เพิร์ด–ค่าธรรมเน

ช่ คาเยนน์ (จดทะเบีย

ชีวิตของเมียน้อย นี่คือการกบฏ หากสภาเห็นสิ่งนี้ เขาจะไม่ใช่แค่ส

ดประตูด้านหน้า ได

ร แอนโทนีกับเจคอบนั่งรอ

เจคอบถามโดยไม่เงยห

งวางจานเปลลง “แล้วแม

นอย่างระแวดระวัง

ซื่อที่สุด “ในเมื่อคุณเชพเพิร์ดช่วยติวให้เจคอบมากขนาดนี้ เราน่าจ

มานั้นชวนอึดอัด

น สายตาคู่นั้นสื่อควา

ที่ดีนะ” แอนโทนีพูดตะกุกตะกัก

นคงเจ๋งดี” เจคอบเส

ี้ฉันจะส่งบัตรเชิญไป ฉันอยากให

อเล็กซ์” แอนโทนีพูดพลางเอื้อมมือไปหยิบน่องไ

าร มองดูคราบมันที่

ันคิดในใจ นี่คือมื้อสุ

ออกไปยังเบอร์โทรศ

กรเสียงของสถานที่จัดงานกาล่า เขาเป็นแกมม่าชั้นผู้น้อยที

ส นี่อเ

? มีเรื่องอะไร

างจะเรียบร้อย ฉันอยากให้ช่ว

าได้เ

สียงในงานกาล่าทั้งหมด โดยเฉพาะโปรเ

“คุณกำลังวางแผนจะแสดง

างแผนปฏิวั

ดการเรียบ

ยู่ตรงประตูตู้เสื้อผ้า มันไม่ใช่ชุด

ดหมูเข้ม สีแห่งเลือ

ินวนไปมาในความคิด หางของ

ล้ว เธอส่ง

เปิดรับโบนัส

เปิด
การกลับมาของลูน่าสีขาวผู้ถูกทิ้ง
การกลับมาของลูน่าสีขาวผู้ถูกทิ้ง
“ฉันคือลูน่าแห่งฝูงหมาป่าซิลเวอร์มูน แต่ทุกคนกลับเรียกฉันว่า "ภรรยาที่ไร้ตัวตน" ตลอดสิบแปดปี ฉันสวมบทบาทโอเมก้าผู้อ่อนแอและยอมจำนนต่อแอนโทนี สามีที่เป็นอัลฟ่าของฉัน จนกระทั่งฉันพบว่าเขาแอบกินยาบล็อกพันธะที่ผิดกฎหมายเพื่อซ่อนการนอกใจ ฉันสะกดรอยตามเขาไปที่โรงแรม คาดว่าจะพุ่งเข้าไปจับชู้ระหว่างเขากับเคเทีย แต่ฉันกลับได้ยินเสียงเจค็อบ ลูกชายวัยรุ่นของฉันเอง กำลังหัวเราะร่วนอยู่กับพวกเขาสองคนในห้อง "แม่ก็แค่คนในคราบหมาป่า ผมอายที่มีเธอเป็นแม่ เคเทียต่างหากที่คู่ควรกับการเป็นลูน่าตัวจริง" ลูกชายที่ฉันรักดั่งแก้วตาดวงใจกลับรู้เห็นเป็นใจ และสนับสนุนให้พ่อนำเมียน้อยมาแทนที่ฉันอย่างหน้าชื่นตาบาน พวกเขาเยาะเย้ยที่ฉันไร้กลิ่นและด่าว่าฉันเป็นของมีตำหนิ โดยไม่เคยรู้เลยว่ารอยแผลเป็นขรุขระบนหน้าอกของฉัน เกิดจากการที่ฉันยอมสละแก่นแท้และพลังหมาป่าทั้งหมดเพื่อต่อลมหายใจให้เจค็อบในคืนที่เขาเกิด ฉันยอมกลายเป็นคน "อ่อนแอ" เพื่อรักษาชีวิตลูกไว้ แต่สิ่งที่พวกเขาตอบแทนฉันคือการหักหลังและคำดูถูกเหยียดหยามอย่างงั้นเหรอ? เมื่อความเสียสละไร้ค่า ฉันจึงปาดน้ำตาแล้วจ้องมองตัวเองในกระจก ดวงตาที่เคยอ่อนโยนแปรเปลี่ยนเป็นสีเงินสว่างวาบของนักล่า หมาป่าสีขาวในตัวฉันหลับใหลมานานถึงสิบหกปี แต่คืนนี้ในงานกาล่าของฝูง เธอจะตื่นขึ้นมาเพื่อกวาดล้างพวกคนทรยศ”